โป๊ยเซียน (เทพเจ้าจีน)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แปดเทพข้ามสมุทร ภาพจาก Myths and Legends of China,1922 โดย อี. ที. ซี. เวอร์เนอร์
ในเรือ (ลำดับตามเข็มนาฬิกา): นางฟ้าเหอ (แจวเรือ), ปราชญ์หัน เซียง (เป่าขลุ่ย), หลัน ไฉ่เหอ (ชมท้อ), หลี่ขาเหล็ก (พิงน้ำเต้า), ลหฺวี่ ต้งปิน (สะพายดาบ), จงหลี ฉวน (โบกพัด), พระมาตุลาเฉา
นอกเรือ: อาวุโสจัง กัว

โป๊ยเซียน, ปาเซียน หรือ แปดเทพ (จีน: 八仙; พินอิน: bā xiān, ปาเซียน; เวด-ไจลส์: Pa-hsien; อังกฤษ: Eight Immortals หรือ Eight Genies) คือ เซียนแปดองค์ ตามความเชื่อในลัทธิเต๋าของจีน เป็นเทพเจ้าที่ชาวจีนนับถือมาช้านาน นับเป็นหนึ่งในบรรดาเซียนนับร้อย ๆ องค์ของจีน แต่เซียนทั้งแปดนี้ นับว่าเป็นที่รู้จักดีและได้นับการนับถืออย่างกว้างขวางมาก

ในศาลเจ้าตามของหมู่บ้านชาวจีน มักจะมีแท่นบูชาที่ปูด้วยผ้ามีภาพวาดเซียนทั้งแปดรวมเป็นกลุ่ม บ้างก็เป็นภาพเซียนนั่งเรือกลับจากการไปงานประชุมท้อสวรรค์ (จีน: 蟠桃會; พินอิน: pán taó huì; อังกฤษ: Conference of the Magical Peach)

สมาชิกทั้ง 8 ในกลุ่มของโป๊ยเซียนนั้นแตกต่างกันไปตามยุคสมัย แต่ปัจจุบันนี้โป๊ยเซียนมีด้วยกันดังนี้

ไทย จีน อังกฤษ
หลี่ขาเหล็ก อักษรจีน: 鐵拐李 (พินอิน: Tiě Guǎi Lǐ; เวด-ไจลส์: T'ieh-kuai Li)
เสียงอ่าน: เถียไกว่หลี่ (กลาง), ทิกุยลี่ (ฮกเกี้ยน), ทิดกวายเหล่ย (กวางตุ้ง), ทิก๋วยลี้ (แต้จิ๋ว)
Iron-Crutch Li
จงหลี ฉวน อักษรจีน: 鐘离權 (พินอิน: Zhōnglí Quán; เวด-ไจลส์: Chung-li Ch'üan)
เสียงอ่าน: จงหลี ฉวน (กลาง), เจี๋ยงตีควน (ฮกเกี้ยน), จงสิดขือ (กวางตุ้ง), ฮั่นจงหลี (แต้จิ๋ว)
Zhongli Quan
พระมาตุลาเฉา อักษรจีน: 曹國舅 (พินอิน: Cáo Guó Jiù; เวด-ไจลส์: Ts'ao Kuo-ch'iu)
เสียงอ่าน: เฉากั๋วจิ้ว (กลาง), ฉิวก๊กกู๋ (ฮกเกี้ยน), โฉวกวอเกา (กวางตุ้ง), เชาก๊กกู๋ (แต้จิ๋ว)
Royal Uncle Cao
ปราชญ์หัน เซียง อักษรจีน: 韓湘子 (พินอิน: Hán Xiāng Zi; เวด-ไจลส์: Han Hsiang Tzu)
เสียงอ่าน: หัน เซียง จือ (กลาง), ฮั้นเจียวจู้ (ฮกเกี้ยน), ฮั้นเซียงจื่อ (แต้จิ๋ว)
Philosopher Han Xiang
นางฟ้าเหอ อักษรจีน: 何仙姑 (พินอิน: Hé Xiān Gū; เวด-ไจลส์: Ho Hsien-ku)
เสียงอ่าน: เหอเซียนกู (กลาง), เฮอเซียนก๊อ (ฮกเกี้ยน), ฮ่อเซียนโกว (แต้จิ๋ว)
Immortal Woman He
หลัน ไฉ่เหอ อักษรจีน: 藍采和 (พินอิน: Lán Cǎihé; เวด-ไจลส์: Lan Ts'ai-ho)
เสียงอ่าน: หลัน ไฉ่เหอ (กลาง), หน่าไฉฮัม (ฮกเกี้ยน), น่าไชหัว (แต้จิ๋ว)
Lan Caihe
อาวุโสจัง กัว อักษรจีน: 張果老 (พินอิน: Zhāng Guǒ Lǎo; เวด-ไจลส์: Chang Kuo Lao)
เสียงอ่าน: จัง กัว เหล่า (กลาง), ติวเกอหล่าว (ฮกเกี้ยน), เจียงกั๋วเล้า (แต้จิ๋ว)
Elder Zhang Guo
ลหฺวี่ ต้งปิน อักษรจีน: 呂洞賓 (พินอิน: Lǚ Dòngbīn; เวด-ไจลส์: Lü Tung-Pin)
เสียงอ่าน: ลหฺวี่ ต้งปิน (กลาง), ลีตงปิ่น (ฮกเกี้ยน), ลือท่งปิน (แต้จิ๋ว)
Lu Dongbin

เซียนแต่ละองค์ในบรรดา 8 องค์นี้ มีประวัติที่มา และอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แตกต่างกันไป ในปัจจุบันทั้งชาวจีนและชาวไทยเชื้อสายจีน ยังนิยมนับถือบูชาโป๊ยเซียนอย่างสม่ำเสมอ