โทรทัศน์ความละเอียดสูง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โทรทัศน์ความละเอียดสูง (High-definition television หรือ HDTV) เป็นการถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ที่มีความละเอียดของภาพมากกว่าสัญญาณโทรทัศน์แบบดั้งเดิม (NTSC, SÉCAM, PAL) สัญญาณจะถูกแพร่ภาพในระบบดิจิทัล (ยกเว้นระบบอะนาล็อกในช่วงแรก ที่ญี่ปุ่นและยุโรป)
สัญญาณที่ใช้กับ HDTV ต้องมีคุณสมบัติดังนี้
- จำนวนเส้นในการแสดงผล
- Progressive scan หรือ Interlace
- จำนวน frame หรือ field ต่อวินาที
ตัวอย่างเช่น 1080i50 หรือ 1080p60 เป็นต้น
ในปัจจุบันนั้นประเทศไทยยัมีการออกอากาศรายการคุณภาพ HD ผ่านดาวเทียมไทยคม 5 และมีบริการให้รับชมรายการในระบบ HD โดยมีลักษณะเป็น PUSH VOD (Video ondemand) ซึ่งเป็นการส่งไฟล์รายการคุณภาพ HD ผ่านดาวเทียมไปยังบ็อกซ์รับข้อมูลปลายทาง เมื่อบ็อกซ์ได้รับไฟล์ข้อมูลรายการครบสมบูรณ์ก็จะสามารถรับชมได้ (ข้อมูลเพิ่มเติม http://www.hd-cinema.tv/HowHDWork.php)
แต่สำหรับการออกอากาศสดยังไม่มีผู้ให้บริการเคเบิลทีวี หรือสถานีโทรทัศน์ใด ๆ ที่ให้บริการกระจายสัญญาณภาพและเสียงในระบบ HDTV อย่างเป็นทางการ มีเพียงแต่การทดลองออกอากาศสดในงาน ICT Expo 2007 ที่ผ่านมาของ ทรูวิชั่นส์
ส่วนประเทศเพื่อนบ้านในแทบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีการกระจายสัญญาณภาพและเสียงในระบบ HDTV แล้ว ได้แก่ มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ และเวียดนาม
ความละเอียดของ HDTV สามารถให้ความละเอียด ได้ 1920x1080 พิกเซล หรือเรียกว่า Full HD ซึ่งรองรับความละเอียดได้เต็มระบบของสัญญาณภาพสุงสุด ในระบบการออกอากาศของสัญญาณทีวีความละเอียดสูง (High-Definition Broadcasts)
ความละเอียดของ HDTV ปัจจุบัน สูงถึง 3840 x 2160 พิกเซล หรือเรียกว่า Quad HDTV ส่วนใหญ่ไม่ใช้สำหรับรับสัญญาณโทรทัศน์ แต่ใช้สำหรับภาพที่มีความละเอียดสูง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
 |
โทรทัศน์ความละเอียดสูง เป็นบทความเกี่ยวกับ เทคโนโลยี หรือ สิ่งประดิษฐ์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ โทรทัศน์ความละเอียดสูง ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ |
