แนวโน้มสู่ส่วนกลาง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ค่าเฉลี่ย (แก้ความกำกวม)

แนวโน้มสู่ส่วนกลาง (อังกฤษ: central tendency) หรือ ค่าเฉลี่ย (อังกฤษ: average) ในทางคณิตศาสตร์ คือจำนวนหรือค่าของข้อมูลใดๆ ที่เป็นตัวแทนค่ากึ่งกลางสำหรับอ้างอิงในชุดข้อมูลที่พิจารณา ในการหาค่าเฉลี่ยของชุดข้อมูลหนึ่งๆ สามารถทำได้หลายวิธีการ ซึ่งมีความหมายแตกต่างกันออกไป เช่น

  • มัชฌิม (mean) ค่าเฉลี่ยที่คำนวณจากทุกๆ สมาชิกเพื่อหาค่ากลางโดยรวม มีหลายประเภทตามความเหมาะสมของกลุ่มข้อมูล อาทิ
  • มัธยฐาน (median) ค่าเฉลี่ยที่ถือเอาข้อมูลอันหนึ่ง ซึ่งแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็นสองส่วนเท่ากัน (โดยประมาณ) เป็นค่ากลาง
  • ฐานนิยม (mode) ค่าเฉลี่ยที่ถือเอาข้อมูลที่มีความถี่มากที่สุดเป็นค่ากลาง
  • ค่ากึ่งกลางพิสัย (mid-range) ค่าเฉลี่ยที่คำนวณจากค่าสูงสุดและค่าต่ำสุดของข้อมูล โดยไม่พิจารณาข้อมูลอื่น

อ้างอิง[แก้]

  • สาขาวิชาวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. "9.1 การวัดแนวโน้มเข้าสู่ส่วนกลาง". เอกสารการสอนชุดวิชาคณิตศาสตร์และสถิติเพื่อธุรกิจ หน่วยที่ 8-15. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2552. หน้า 472–488. ISBN 974-613-367-5

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • mean/average Mean: precise statistical quantity. Average: fuzzy everyday expression.