แนวโน้มสู่ส่วนกลาง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ค่าเฉลี่ย (แก้ความกำกวม)
แนวโน้มสู่ส่วนกลาง หรือ ค่าเฉลี่ย (อังกฤษ: average) ในทางคณิตศาสตร์ คือจำนวนหรือค่าของข้อมูลใดๆ ที่เป็นตัวแทนค่ากึ่งกลางสำหรับอ้างอิงในชุดข้อมูลที่พิจารณา ในการหาค่าเฉลี่ยของชุดข้อมูลหนึ่งๆ สามารถทำได้หลายวิธีการ ซึ่งมีความหมายแตกต่างกันออกไป เช่น
- มัชฌิม (mean) ค่าเฉลี่ยที่คำนวณจากทุกๆ สมาชิกเพื่อหาค่ากลางโดยรวม มีหลายประเภทตามความเหมาะสมของกลุ่มข้อมูล อาทิ
- มัชฌิมเลขคณิต (arithmetic mean)
- มัชฌิมเรขาคณิต (geometric mean)
- มัชฌิมฮาร์มอนิก (harmonic mean)
- มัธยฐาน (median) ค่าเฉลี่ยที่ถือเอาข้อมูลอันหนึ่ง ซึ่งแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็นสองส่วนเท่ากัน (โดยประมาณ) เป็นค่ากลาง
- ฐานนิยม (mode) ค่าเฉลี่ยที่ถือเอาข้อมูลที่มีความถี่มากที่สุดเป็นค่ากลาง
- ค่ากึ่งกลางพิสัย (mid-range) ค่าเฉลี่ยที่คำนวณจากค่าสูงสุดและค่าต่ำสุดของข้อมูล โดยไม่พิจารณาข้อมูลอื่น
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- mean/average Mean: precise statistical quantity. Average: fuzzy everyday expression.
| แนวโน้มสู่ส่วนกลาง เป็นบทความเกี่ยวกับ คณิตศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ แนวโน้มสู่ส่วนกลาง ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:คณิตศาสตร์ |

