เขตปกครองพิเศษอาเจะห์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาเจะห์
เขตปกครองพิเศษ
Flag of Aceh
ธง
Seal of Aceh
ตรา
คำขวัญ: "ปัญจสีตา" (ภาษาสันสกฤต)
"เป้าหมาย 5 ประการ"
Map indicating the location of Aceh in Indonesia
อาเจะห์ (สีเขียว)ในอินโดนีเซีย (beige).
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°33′N 95°19′E / 5.550°N 95.317°E / 5.550; 95.317พิกัดภูมิศาสตร์: 5°33′N 95°19′E / 5.550°N 95.317°E / 5.550; 95.317
Country อินโดนีเซีย
Capital บันดาอาเจะห์
การปกครอง
 • Governor Zaini Abdullah
พื้นที่
 • ทั้งหมด 58,375.83 km2 (22,539.03 sq mi)
ประชากร (2010)[1]
 • ทั้งหมด 4,486,570
 • ความหนาแน่น 77/km2 (200/sq mi)
Demographics[2][3]
 • Ethnic groups 79% Acehnese
7% Gayo Lut
5% Gayo Luwes
4% Alas
3% Singkil
2% Simeulue
 • Religion 98.6% Muslim
0.70% Christian
0.55% Buddhist
0.08% Hindu
 • Languages Indonesian (official)
Acehnese
เขตเวลา WIB (UTC+7)
เว็บไซต์ acehprov.go.id

เขตปกครองพิเศษอาเจะห์ (Aceh; /ˈɑː/; แม่แบบ:IPA-ace) เป็นดินแดนส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐอินโดนีเซีย อยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา

ประวัติศาสตร์[แก้]

แผนที่ของอาเจะห์ในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มูดา

อาเจะห์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะห์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะห์ อาเจะห์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะห์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมาเลย์ ยุคทองของอาเจะห์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเประได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่าประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่เมกกะ

อาเจะห์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะห์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมินังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะห์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะห์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะห์ลดลง

ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะห์เพื่อยึดอาเจะห์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะห์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะห์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496 – 2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะห์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548

การแบ่งเขตบริหาร[แก้]

การแบ่งเขตในอาเจะห์

อ้างอิง[แก้]

  • สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. อาเจะห์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 37 - 40
  1. (อินโดนีเซีย) Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011.
  2. "INDONESIA: Population and Administrative Divisions". The Permanent Committee on Geographical Names. 2003. 
  3. Indonesia's Population: Ethnicity and Religion in a Changing Political Landscape. Institute of Southeast Asian Studies. 2003. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]