เกาะลังกาวี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลังกาวี
لڠكاوي
คำขวัญ: บันดาร์รายา ปลันจงงัน
เมืองแห่งการท่องเที่ยว
เกาะลังกาวี is located in Malaysia
ลังกาวี
ลังกาวี
ที่ตั้งของเกาะลังกาวี
พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800
ประเทศ มาเลเซีย
รัฐ เกดะห์
ก่อตั้ง ค.ศ. 1957
จัดตั้งเป็นเทศบาล ค.ศ. 2001
การปกครอง
 • นายกเทศมนตรี อับดุล อาซิซ บิน ฮัจญี อับดุล คานี
พื้นที่
 • City 478.5 กม.2 (184.7 ตร.ไมล์)
ประชากร
 • City 64,792 คน
 • มหานคร 64,792
เขตเวลา เวลามาตรฐานในมาเลเซีย (UTC+8)
 • Summer (DST) ไม่ได้สังเกต (UTC)
รหัสไปรษณีย์ 07xxx
รหัสโทรศัพท์ +6049
เว็บไซต์ http://mplbp.gov.my
จัตุรัสอินทรี ที่สร้างตามที่มาของชื่อเกาะคือ ฮลัง

ลังกาวี (มาเลย์: Langkawi) หรือ ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี (มาเลย์: Langkawi Permata Kedah; ลังกาวี เปร์มาตา กดะห์) ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมาเลเซีย ขึ้นกับรัฐเกดะห์ ประเทศมาเลเซีย

ลังกาวีห่างจากเกาะตะรุเตาของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกดะห์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเมืองร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป[1][2]

ที่มาของชื่อ[แก้]

ชื่อของเกาะลังกาวี โดย "ลัง" ย่อมาจากคำว่า "ฮลัง" (helang) ที่แปลว่า "นกอินทรีสีน้ำตาลแดง"[3] ส่วนนาม "ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี" (Langkawi Permata Kedah) ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านอับดุล ฮาลิม อันเป็นส่วนหนึ่งในพระราชพิธีกาญจนาภิเษกส่วนพระองค์ โดยตั้งนามเพื่อสร้างความประทับใจแก่นักท่องเที่ยวว่าลังกาวีเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรี[4]

ประวัติ[แก้]

มีตำนานมุขปาฐะว่าในอดีตเกาะลังกาวีเคยมีสุลต่านปกครอง ว่ามีสตรีนามมะห์สุหรีมาเป็นคู่ครองเป็นชายารองของสุลต่าน[5] (บ้างว่าของอนุชา)[6] และได้ให้กำเนิดโอรสนาม "วันฮาเกม" ด้วยเหตุนี้มะห์สุหรีจึงมีสิทธิเป็นประไหมสุหรีได้เพราะมีบุตรเป็นชาย เป็นที่ริษยาของประไหมสุหรีภรรยาหลวง ครั้นเมื่อมีการใส่ร้ายว่ามะห์สุหรีคบชู้ องค์สุลต่านทรงสดับเช่นนั้นก็ทรงพระโกรธรับสั่งให้ประหารมะห์สุหรีเสีย ด้วยเหตุนี้นางจึงอธิษฐานว่าหากนางไม่มีความผิดขอให้โลหิตเป็นสีขาว และให้ลังกาวีไม่เจริญไปเจ็ดชั่วอายุคน ครั้นเมื่อเพชฌฆาตแทงกริช สายโลหิตของมะห์สุหรีก็พวยพุ่งเป็นสีขาวดังคำสัตย์และสิ้นใจ ญาติของมะห์สุหรีจึงนำวันฮาเกมไปตั้งรกรากยังภูเก็ต[5][6]

เมื่อครั้งที่ไทรบุรีเป็นส่วนหนึ่งราชอาณาจักรสยาม เกาะลังกาวีเป็นตำบลหนึ่งของมณฑลไทรบุรี ชื่อตำบลเกาะลังกอวี[7] ภายหลังลังกาวีได้พ้นจากการเป็นส่วนหนึ่งของสยามโดยได้ตกเป็นส่วนหนึ่งอาณานิคมของอังกฤษเช่นเดียวกับไทรบุรี ครั้นเมื่อรับเอกราชแล้วลังกาวีก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของรัฐไทรบุรีอยู่

ในปี พ.ศ. 2529 มหาเธร์ โมฮัมหมัด ได้ริเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงเกาะลังกาวีที่เชื่อว่ามีคำสาปของมะห์สุหรี โดยพัฒนาให้ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวและรีสอร์ต โดยเขาเองได้มีส่วนช่วยในการออกแบบและวางแผนอาคารบนเกาะ[8] และได้นำศิรินทรา ยายี สตรีชาวไทยที่สืบเชื้อสายทายาทรุ่นพี่เจ็ดของมะห์สุหรีมาถอดคำสาป[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Massa. Utusan Melayu. 1995. p. 7, Tiada Kelstimewaan. 
  2. Mahsuri tale brings thunder and rain
  3. Holly Hughes; Sylvie Murphy; Alexis Lipsitz Flippin; Julie Duchaine (14 January 2010). Frommer's 500 Extraordinary Islands. John Wiley & Sons. p. 237. ISBN 978-0-470-59518-3. สืบค้นเมื่อ 9 February 2014. 
  4. Majid, Embun (16 July 2008). "It's Langkawi Permata Kedah now". The Star Online. สืบค้นเมื่อ 2008-07-20. 
  5. 5.0 5.1 "จากคลื่นยักษ์สู่คลื่นห่วงหาอาทรข้ามชาติ ผ่านทายาท “นางพญาเลือดขาว” แห่งอันดามัน". ASTVผู้จัดการออนไลน์. 11 มกราคม 2548. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2557. 
  6. 6.0 6.1 6.2 "แกะรอยมนต์ขลัง...เกาะลังกาวี". กระปุกดอตคอม. 19 กุมภาพันธ์ 2552. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2557. 
  7. "ประกาศกระทรวงโยธาธิการ แพนกการไปรสนีย์ เรื่องเปิดออฟฟิศไปรสนีย์อีก 2 ตำบลที่เกาะลังกอวี 1 ที่เมืองกุลิม 1 มณฑลไทรบุรี". ราชกิจจานุเบกษา (ใน ไทย) 24 (37): 955. 29 ธันวาคม พ.ศ. 2467. 
  8. Anthony Spaeth (9 December 1996). "Bound for Glory". Time magazine. Archived from the original on 17 March 2009. สืบค้นเมื่อ 13 September 2011. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Langkawi พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E / 6.350; 99.800