เกาะลังกาวี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ลังกาวี لڠكاوي |
|
| คำขวัญ: บันดาร์รายา ปลันจงงัน เมืองแห่งการท่องเที่ยว |
|
| ที่ตั้งของเกาะลังกาวี | |
| พิกัดภูมิศาสตร์: 6°21′N 99°48′E / 6.350°N 99.800°E | |
|---|---|
| ประเทศ | มาเลเซีย |
| รัฐ | เกดะห์ |
| ก่อตั้ง | ค.ศ. 1957 |
| จัดตั้งเป็นเทศบาล | ค.ศ. 2001 |
| การปกครอง | |
| - นายกเทศมนตรี | อับดุล อาซิซ บิน ฮัจญี อับดุล คานี |
| เนื้อที่ | |
| - ทั้งหมด | 478.5 กม.² (184.7 ไมล์²) |
| ประชากร | |
| - เมือง | 64,792 |
| - เขตเมือง | 64,792 |
| เขตเวลา | เวลามาตรฐานในมาเลเซีย (UTC+8) |
| - ฤดูร้อน (เวลาออมแสง) | ไม่ได้สังเกต (UTC) |
| รหัสไปรษณีย์ | 07xxx |
| รหัสโทรศัพท์ | +6049 |
| เว็บไซต์: http://mplbp.gov.my | |
ลังกาวี (มาเลย์: Langkawi) หรือ ลังกาวี อัญมณีแห่งไทรบุรี (มาเลย์: Langkawi Permata Kedah; ลังกาวี เปร์มาตา เกดะห์) ตั้งอยู่ในทะเลอันดามันใกล้ฝั่งทะเลตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมาเลเซีย ขึ้นกับรัฐเกดะห์ ประเทศมาเลเซีย
ลังกาวีห่างจากเกาะตะรุเตาของประเทศไทยเพียง 4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากเมืองกัวลาปะลิสประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองกัวลาเกดะห์ 51 กิโลเมตร ประกอบด้วยกลุ่มเกาะเมืองร้อนจำนวน 99 เกาะ และเป็นที่รู้จักของชาวไทยและมาเลเซียจากตำนานของมะห์สุหรี สตรีผู้ถูกประหารด้วยความอยุติธรรม โดยนางได้สาปแช่งเกาะลังกาวีไว้ก่อนสิ้นใจ และการนำทายาทรุ่นที่ 7 ของเธอมาถอนคำสาป[1][2]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Massa. Utusan Melayu. 1995. p. 7, Tiada Kelstimewaan.
- ↑ Mahsuri tale brings thunder and rain