อนุรักษนิยม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อุดมการณ์ทางการเมือง
เน้นเรื่องสังคม
กษัตริย์นิยม
เสรีนิยม
อนุรักษนิยม
ฟาสซิสต์
เน้นเรื่องเศรษฐกิจ
ทุนนิยม
สังคมนิยม
คอมมิวนิสต์
ลัทธิเลนิน
ลัทธิสตาลิน
ลัทธิเหมา

อนุรักษนิยม หรือ คติอนุรักษ์ (อังกฤษ: conservatism) โดยทั่วไปหมายถึงปรัชญาทางการเมืองที่ยึดถือเอาสิ่งดีงามในอดีตมาเป็นแนวทางในการดำเนินงานในปัจจุบัน โดยนิยมการเปลี่ยนแปลงแบบค่อยเป็นค่อยไป และส่วนใหญ่จะอยู่ตรงข้ามกับแนวคิดเสรีนิยม[1] แนวอนุรักษนิยมทางการเมืองสมัยใหม่เริ่มต้นขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นปฏิกิริยาตอบสนองต่อการปฏิวัติฝรั่งเศสและการปฏิวัติอุตสาหกรรม อันนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง[2][3] พรรคการเมืองที่มีแนวคิดอนุรักษนิยมจัดเป็นพรรคอนุรักษนิยม

อนุรักษ์นิยมในประเทศไทย[แก้]

พรรคประชาธิปัตย์ ถือได้ว่าเป็นพรรคอนุรักษ์นิยมที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศไทย โดยมักจะมีการทำงานสอดคล้องและสนับสนุนกันกับกลุ่มชนชั้นสูงซึ่งส่วนหนึ่งเป็นลูกหลานของอดีตผู้มีอำนาจในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.2475 มีฐานผู้สนับสนุนเป็นผู้นิยมในปรัชญาอนุรักษ์นิยมในพื้นที่กรุงเทพมหานคร, ภาคใต้ รวมไปถึงบางส่วนในภาคกลางและภาคเหนือตอนล่าง โดยพรรคประชาธิปัตย์และผู้สนับสนุนมักจะคัดค้านการพัฒนาประเทศในลักษณะที่รวดเร็วจนเกินไป, คัดค้านการให้สวัสดิการกับประชาชน อีกทั้งยังคัดค้านการให้อำนาจกับประชาชนหรือผู้แทนของประชาชนมากจนเกินไปเพราะพวกเขาต้องการที่จะคงอำนาจเอาไว้กับบรรดาข้าราชการมากกว่า

การต่อสู้กับฝ่ายเสรีนิยมในไทยทวีความรุนแรงขึ้นอย่างมากในสมัยที่ ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี อันนำมาสู่ความไม่สงบหลายเหตุการณ์ในประเทศไทยนับตั้งแต่ปี พ.ศ.2548 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง[แก้]

  1. เดโช สวนานนท์, พจนานุกรมศัพท์การเมือง, พ.ศ. 2545, หน้า 287
  2. "conservatism", Encyclopædia Britannica 2001
  3. "conservatism", The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition