ศาสนสถาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ศาสนสถาน คือสถานทางศาสนา ใช้ประกอบศาสนพิธี เช่น การอาราธนาศีลและสมาทานศีลในวัด และการละหมาดในมัสยิดอิสลาม เป็นต้น

ศาสนาพุทธ[แก้]

วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ในพระราชวังดุสิต เป็นศาสนสถานของพระพุทธศาสนา

ศาสนาพุทธมีศาสนสถานสำคัญ คือ วัด[1] โดยมีเจ้าอาวาสเป็นผู้ปกครองวัด ในวัดมี โบสถ์ วิหาร เจดีย์ ศาลาการเปรียญ กุฏิ เมรุ หอสวดมนต์ โรงเรียนพระปริยัติธรรม และสถูป เป็นต้น เป็นสถานที่ใช้ประกอบพิธีทางศาสนา เป็นที่พำนักของพระภิกษุ เและเป็นอนุสรณ์ให้ระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย ซึ่งพุทธศาสนิกชนนิยมไปกราบไหว้บูชา และร่วมกิจกรรมต่าง ๆ

วัดที่ยังไม่ได้วิสุงคามสีมาเรียกว่า สำนักสงฆ์

ศาสนาคริสต์[แก้]

ศาสนาคริสต์มีศาสนสถานสำคัญ คือ โบสถ์คริสต์ ซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำการนมัสการพระเป็นเจ้าหรือเป็นที่ประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ เช่น พิธีบัพติศมา พิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ เป็นต้น

นอกจากโบสถ์แล้ว ยังมีศาสนสถานประเภทอื่น ๆ อีก เช่น บาซิลิกา อาสนวิหาร โบสถ์น้อย อาราม คอนแวนต์ เป็นต้น

ศาสนาอิสลาม[แก้]

มัสยิดกลาง ที่จังหวัดปัตตานี เป็นศาสนสถานของศาสนาอิสลาม

ศาสนสถานสำคัญของศาสนาอิสลาม คือ มัสยิด[2] โดยชาวมุสลิมในแต่ละชุมชนจะสร้างมัสยิดขึ้นเพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนา อันได้แก่การละหมาด การปลีกตนเพื่อบำเพ็ญตบะ หาความสันโดษ (อิอฺติกาฟ และ คอลวะหฺ) นอกจากนี้มัสยิดยังเป็นโรงเรียนสอนอัลกุรอานและศาสนา สถานที่ชุมนุมพบปะ ประชุม เฉลิมฉลอง ทำบุญเลี้ยง สถานที่ทำพิธีสมรส และสถานที่พักพิงของผู้สัญจรผู้ไร้ที่พำนัก โดยที่จะต้องรักษามารยาทของมัสยิด เช่นการไม่คละเคล้าระหว่างเพศชายและหญิง การกระทำที่ขัดกับบทบัญญัติห้ามของอิสลาม (ฮะรอม) ทั้งมวล

ศาสนาฮินดู[แก้]

เทวสถาน กรุงเทพฯ เป็นโบสถ์พราหมณ์ในประเทศไทย

ศาสนสถานในศาสนาฮินดู เรียกว่า เทวสถาน เทวาลัย หรือ โบสถ์พราหมณ์ ซึ่งมักสร้างในรูปแบบต่าง ๆ เช่น ปราสาทหิน ปรางค์ เป็นต้น ในประเทศไทยมีเทวสถานโบสถ์พราหมณ์เป็นเทวสถานหลัก

ศาสนาซิกข์[แก้]

ศาสนสถานในศาสนาซิกข์เรียกว่า "คุรุทวารา"[3] (ปัญจาบ: ਗੁਰਦੁਆਰਾ Gurdwara; สันสกฤต: गुरुद्वारा) โดยถือว่าวิหารฮัรมันดิร ซาฮิบ เป็นศาสนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด[4]

ลัทธิอนุตตรธรรม[แก้]

ศาสนสถานในลัทธิอนุตตรธรรมเรียกว่า "สถานธรรม" (จีน: 佛堂 ฝอถัง) ซึ่งแบ่งออกเป็นหลายระดับ ทั้งสถานธรรมในครัวเรือนและสถานธรรมส่วนรวม แต่ละสถานธรรมมีผู้ดูแลเรียกว่า "เจ้าตำหนักพระ" (จีน: 壇主 ถันจู่)

อ้างอิง[แก้]