แม่น้ำคงคา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาอันกว้างใหญ่
ริมฝั่งแม่น้ำคงคา

แม่น้ำคงคา (เทวนาครี: गंगा คังคา ภาษาอังกฤษ: Ganges แกงจีส, Ganga) เป็นแม่น้ำสายสำคัญของอินเดีย ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดู มีต้นกำเนิดทางภาคเหนือของอินเดีย บริเวณเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียไปทางตะวันออก และรวมกับแม่น้ำพรหมบุตรที่ประเทศบังกลาเทศ ก่อนจะไหลออกที่อ่าวเบงกอล แม่น้ำคงคามีความยาวประมาณ 2,510 กิโลเมตร

ศูนย์รวมของความศักดิ์สิทธิ์[แก้]

คงคาเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ เรียกชื่อตามนามของพระแม่คงคา พระชายาของพระศิวะ ชาวฮินดูอาบน้ำในแม่น้ำของเธอ[1] ชาวบ้านจะกราบไหว้บรรพบุรุษของพวกเขาและเพื่อพระเจ้าของพวกเขา พวกเขาจะวักน้ำของเธอให้มาอยู่ในมือ ยกขึ้นและปล่อยให้มันไหลกลับเข้าไปในตัวเธอเป็นการทำน้ำจากแม่น้ำคงคาถูกใช้สำหรับงานพิธีกรรมต่างๆ และเมื่อคนที่รักตายพวกเขาจะกลับไปที่แม่น้ำคงคาและมอบขี้เถ้าลงไปตามลำน้ำ[2]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Eck 1982, p. 212
  2. Eck 1982, pp. 212–213