ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ราชอาณาจักรอิตาลี
 |
บทความนี้ใช้ระบบคริสต์ศักราช เพราะอ้างอิงคริสต์ศักราชและคริสต์ศตวรรษ หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง |
| ราชอาณาจักรอิตาลี Regnum Italicum (ลาติน) |
||||
| ราชอาณาจักร | ||||
|
||||
| อิตาลีลอมบาร์ดเมื่อเจริญสูงสุดในสมัยของ Aistulf (ปกครอง ค.ศ. 749–756) | ||||
| เมืองหลวง | พาเวีย (ต่อมา: มิลาน และ มอนซา) | |||
| ภาษา | ลอมบาร์ด, ลาติน, ภาษาพูดอิตาลี (Vernacular Italian) | |||
| ศาสนา | คริสต์ศาสนา, เพกัน | |||
| รัฐบาล | ราชาธิปไตย | |||
| ยุคประวัติศาสตร์ | ยุคกลาง | |||
| - ออสโตรกอธพ่ายแพ้ ที่มอนส์แลคตาเรียส |
ค.ศ. 553 |
|||
| - ลอมบาร์ดรุกราน | ค.ศ. 568 | |||
| - ชาร์เลอมาญพิชิต ราชอาณาจักรอิตาลี |
ค.ศ. 774 |
|||
| - ปกครองโดยโลแธร์ที่ 1 | ค.ศ. 818–855 | |||
| - ออตโตที่ 1 สวมมงกุฎเป็นกษัตริย์อิตาลี รวมอิตาลีเป็น จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ |
2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 962 |
|||
| - ยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อาณาจักรยังคงอยู่ ตามทฤษฎี |
6 สิงหาคม ค.ศ. 1806 |
|||
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง) (อังกฤษ: Kingdom of Italy, ละติน: Regnum Italiae หรือ Regnum Italicum) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์[1] รัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วในยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แต่ปรัชญาของความเป็นอาณาจักรยังมีอยู่ เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาความคิดนี้ก็เป็นเพียงความคิดที่ไม่มีมูลและในสัญญาสงบศึกเวสต์เฟเลีย (Peace of Westphalia) (ค.ศ. 1648) ความคิดเรื่องอาณาจักรก็หายไปทั้งทางปรัชญาและทางกฎหมาย แต่อาจจะยังหลงเหลืออยู่เพียงในนามมาจนเมื่อจักรวรรดิถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้ก่อตั้งราชอาณาจักรของพระองค์เองขึ้น “ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)” (Regno d'Italia) ที่ไม่มีส่วนใดที่หลงเหลือมาจากอาณาจักรในยุคกลาง
อ้างอิง[แก้]
ดูเพิ่ม[แก้]
|
|||||
|
||||||||
บทความเกี่ยวกับประวัติศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์
