ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราชอาณาจักรอิตาลี
(นโปเลียน)
Regno d'Italia
รัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิฝรั่งเศส

ค.ศ. 1805ค.ศ. 1814
 

Flag

เมืองหลวง มิลาน
ภาษา อิตาลี
ศาสนา โรมันคาทอลิก
การปกครอง ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
กษัตริย์ นโปเลียน
อุปราช เออแฌน เดอ โบอาร์เนส์
ยุคประวัติศาสตร์ สมัยนโปเลียน
 - ประกาศเป็นราชอาณาจักร 17 มีนาคม ค.ศ. 1805
 - สนธิสัญญาเพรสบวร์ก 26 ธันวาคม ค.ศ. 1805
 - สละราชสมบัติ 11 เมษายน ค.ศ. 1814
 - สนธิสัญญาปารีส 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814
เงินตรา ลีราอิตาลี

ราชอาณาจักรอิตาลี (อิตาลี: Regno d'Italia หรือ Regno Italico, อังกฤษ: Kingdom of Italy) เป็นราชอาณาจักรของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียนทางตอนเหนือของอิตาลีในปี ค.ศ. 1805 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนได้รับความพ่ายแพ้

ราชอาณาจักรอิตาลีเกิดขึ้นจากสาธารณรัฐอิตาลีที่มีนโปเลียนเป็นประธานาธิบดีได้รับการประกาศให้เป็นราชอาณาจักรโดยมีนโปเลียนเป็นพระมหากษัตริย์และ เออแฌน เดอ โบอาร์เนส์ (Eugène de Beauharnais) เป็นอุปราช นโปเลียนทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ที่มหาวิหารมิลาน[1]ด้วยมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี

อ้างอิง[แก้]

  1. CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Milan[1]

ดูเพิ่ม[แก้]