ภาษาไมโซ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาไมโซ | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | อินเดีย, บังกลาเทศ, พม่า | |
| ภูมิภาค: | รัฐมิโซรัม, รัฐตรีปุระ, รัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ | |
| จำนวนผู้พูด: | 900,000 คน
529,000 คนในอินเดีย (2540) ;12,500 คนในพม่า (2526) ;1,041 คนในบังกลเทศ (2524) |
|
| ตระกูลภาษา: | จีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า กามารูปัน ภาษากลุ่มกูกี-ฉิ่น-นาคา กูกี-ฉิ่น ภาษาไมโซ |
|
| สถานะทางการ | ||
| ภาษาทางการใน: | รัฐไมโซรัม (อินเดีย) | |
| ผู้วางระเบียบ: | ไม่มี | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | lus | |
| ISO 639-3: | lus | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาไมโซ เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐมิโซรัม ซึ่งอยู่ระหว่างเทือกเขาจิตตะกองและเทือกเขาชิน คำว่าไมโซแปลว่า “คนบนที่สูง” ภาษาไมโซทุกสำเนียง มีผู้พูดในอินเดีย 529,000 คน (2540) ในบังกลาเทศ 1,041 คน (2524) ในพม่า 12,500 คน (2526) รวมทั้งหมด 542,541 คน
ประวัติ [แก้]
ภาษาไมโซเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีหลายสำเนียงโดยสำเนียงดุห์เลียน หรือลูเซยเป็นภาษากลางในรัฐมิโซรัม เป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์
ระบบการเขียน [แก้]
ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง มิชชันนารีชาวตะวันตกเป็นผุ้คิดค้นการเขียนด้วยอักษรละติน มีอักษร 33 ตัว
|
|||||||||||
