ภาษาฮาชอง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษาฮาชอง | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | อินเดีย, บังกลาเทศ | |
| ภูมิภาค: | รัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย รัฐอรุณาจัลประเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก | |
| จำนวนผู้พูด: | 19,000 คนในอินเดีย(2540) | |
| ตระกูลภาษา: | อินโด-ยูโรเปียน ภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน ภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ภาษากลุ่มอินโด-อารยันตะวันออก ภาษากลุ่มเบงกาลี-อัสสัม ภาษาฮาชอง |
|
| ระบบการเขียน: | อักษรเบงกาลี | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | — | |
| ISO 639-3: | haj | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาฮาชอง เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่มีอิทธิพลมาจากตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวฮาชอง 19,000 คน ในรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย รัฐอรุณาจัลประเทศและรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดีย และตำบลเมียเมนสิงห์ในบังกลาเทศ เขียนด้วยอักษรเบงกาลีแบบอัสสัม เป็นภาษาที่กำลังจะถูกแทนที่ด้วยภาษาอัสสัม เดิมภาษานี้เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า แต่ได้ผสมลักษณะทางภาษาศาสตร์จากภาษาเบงกาลีและภาษาอัสสัม
