ภาษาวาคี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาวาคี
x̌ik zik
พูดใน: อัฟกานิสถาน (9,600 คน), จีน (6,000 คน), ปากีสถาน (9,100 คน), ทาจิกิสถาน (7,000 คน)
จำนวนผู้พูด: ประมาณ 31,700 คน
ตระกูลภาษา: อินโด-ยูโรเปียน
 ภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน
  ภาษากลุ่มอิหร่าน
   ภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก
    ภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้
     ภาษากลุ่มปามีร์
      ภาษาวาคี 
ระบบการเขียน: อักษรอาหรับ, อักษรซีริลลิก, อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-1: --
ISO 639-2: --
ISO 639-3: wbl
สารานุกรมภาษา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาวาคี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้

เนื้อหา

การจัดจำแนก [แก้]

ภาษาวาคีเป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในภาษากลุ่มปามีร์ บางครั้งเรียกภาษาปามีริสหรือภาษาทาจิกภูเขา จุดกำเนิดของภาษานี้อยู่ในวัคคาน ซึ่งถูกแยกไปอยู่ระหว่างอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงเหนือและจังหวัดปกครองตนเองโครโน-บาดักสถานในทาจิกิสถาน ประมาณว่ามีผู้พูดราว 50,000 คนทั่วโลก ชาววาคีอาศัยอยู่ในหลายประเทศคือทางเหนือของปากีสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และจีน

ในทาจิกิสถาน [แก้]

โดยทั่วไปชาวทาจิกถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาทาจิก แต่นักภาษาศาสตร์ทั่วไปแยกเป็นอีกภาษาต่างหาก แต่ในปากีสถาน ชาววาคีถือว่าตนเป็นชาวทาจิก

ในปากีสถาน [แก้]

ในปากีสถาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับภาษาวาคีคือ สมาคมวัฒนธรรมวาคีทาจิก (WTCA) เน้นในด้านการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมวาคี ทั้งที่เป็นเอกสารและดนตรี อัตราการรู้หนังสือของชาววาคีในปากีสถานเป็น 60% วิทยุในปากีสถานมีที่ออกอากาศเป็นภาษาวาคีด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]