ภาษาวาคี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาวาคี
x̌ik zik
ภาษาแม่ใน อัฟกานิสถาน (9,600 คน), จีน (6,000 คน), ปากีสถาน (9,100 คน), ทาจิกิสถาน (7,000 คน)
จำนวนผู้พูด ประมาณ 31,700 คน  (date missing)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียน อักษรอาหรับ, อักษรซีริลลิก, อักษรละติน
รหัสภาษา
ISO 639-1 --
ISO 639-2 --
ISO 639-3 wbl

ภาษาวาคี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้

การจัดจำแนก[แก้]

ภาษาวาคีเป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในภาษากลุ่มปามีร์ บางครั้งเรียกภาษาปามีริสหรือภาษาทาจิกภูเขา จุดกำเนิดของภาษานี้อยู่ในวัคคาน ซึ่งถูกแยกไปอยู่ระหว่างอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงเหนือและจังหวัดปกครองตนเองโครโน-บาดักสถานในทาจิกิสถาน ประมาณว่ามีผู้พูดราว 50,000 คนทั่วโลก ชาววาคีอาศัยอยู่ในหลายประเทศคือทางเหนือของปากีสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และจีน

ในทาจิกิสถาน[แก้]

โดยทั่วไปชาวทาจิกถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาทาจิก แต่นักภาษาศาสตร์ทั่วไปแยกเป็นอีกภาษาต่างหาก แต่ในปากีสถาน ชาววาคีถือว่าตนเป็นชาวทาจิก

ในปากีสถาน[แก้]

ในปากีสถาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับภาษาวาคีคือ สมาคมวัฒนธรรมวาคีทาจิก (WTCA) เน้นในด้านการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมวาคี ทั้งที่เป็นเอกสารและดนตรี อัตราการรู้หนังสือของชาววาคีในปากีสถานเป็น 60% วิทยุในปากีสถานมีที่ออกอากาศเป็นภาษาวาคีด้วย

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]