ภาษาสิงหล

ภาษาสิงหล සිංහල
เสียงอ่าน:	[ˈsiŋɦələ] สิงหะละ
พูดใน:	ประเทศศรีลังกา
จำนวนผู้พูด:	15 ล้านคน
ตระกูลภาษา:	อินโด-ยูโรเปียน  อินโด-อิเรเนียน   อินโด-อารยัน    ทางใต้     สิงหล-มัลดีเวียน      ภาษาสิงหล
ระบบการเขียน:	อักษรสิงหล (พัฒนามาจากอักษรตระกูลพราหมี)
สถานะทางการ
ภาษาทางการใน:	ประเทศศรีลังกา
ผู้วางระเบียบ:	ไม่มี
รหัสภาษา
ISO 639-1:	si
ISO 639-2:	sin
ISO 639-3:	sin
บทความนี้มีอักษรในตระกูลอักษรพราหมีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หรือมองเห็นสระวางผิดตำแหน่ง หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาสิงหล (สิงหล: සිංහල) เป็นภาษาของชาวสิงหล ซึ่งเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศศรีลังกา เป็นภาษาในสาขาอินโด-อารยันของตระกูลอินโด-ยูโรเปียน มีสัมพันธ์ใกล้ชิดกัยภาษาดิเวฮิของประเทศมัลดีฟส์ มีคนพูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 15 ล้านคน

เจ้าชายวิชายาและพรรคพวกนำชาวสิงหลอพยพเข้าสู่เกาะลังกาเมื่อราว 500 ปีก่อนพุทธศักราช วรรณคดีจำนวนมากในศรีลังกาได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา และวรรณคดีอินเดีย การติดต่อกับชาวทมิฬทำให้มีศัพท์ภาษาทมิฬปนอยู่ นอกจากนี้ยังมีคำยืมจากภาษาดัตช์ ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ เป็นจำนวนมากเพราะเคยถูกปกครองโดยชาติเหล่านี้ เขียนด้วยอักษรสิงหลที่พัฒนามาจากอักษรพราหมี

รัฐบาลศรีลังกาประกาศให้ภาษาสิงหลเป็นภาษาราชการเมื่อปี พ.ศ. 2499 และบังคับให้โรงเรียนทุกโรงเรียนสอนหนังสือด้วยภาษาสิงหล ทำให้ชาวทมิฬ ไม่พอใจ