ภาษาคาลาซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาษาคาลาซ
ภาษาแม่ใน อิหร่าน
ภูมิภาค ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอารัก ใน จังหวัดมาร์กาซี อิหร่าน
จำนวนผู้พูด 42,107 คน (2543)  (date missing)
ตระกูลภาษา
Altaic?
รหัสภาษา
ISO 639-2 tut
ISO 639-3 klj

ภาษาคาลาซ เป็นภาษาที่ใช้พูดในอัฟกานิสถานและอิหร่าน อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 42,000 เมื่อ พ.ศ. 2543

สัทวิทยา[แก้]

พยัญชนะ[แก้]

หน่วยเสียงพยัญชนะ
  Labial consonant Alveolar consonant Palatal consonant หรือ
Postalveolar consonant
Velar consonant Uvular consonant Glottal consonant
Stop consonant และ
Affricate consonant
p b t d t͡ʃ d͡ʒ k ɡ q ɢ    
Fricative consonant f v s z ʃ ʒ x ɣ     h  
พยัญชนะนาสิก m n     ŋ        
Flap consonant     ɾ                
Lateral consonant     l                
Approximant consonant       j            

สระ[แก้]

สระในภาษาคาลาซมีสามระดับคือ เสียงยาว (qn "เลือด"), เสียงกึ่งยาว(bʃ "หัว"), และเสียงสั้น(hat "ม้า"). บางสระจัดเป็นสระเช่นquo̯l "แขน".


ไวยากรณ์[แก้]

นาม[แก้]

โดยทั่วไปมีเครื่องหมายแสดงพหูพจน์และความเป็นเจ้าของ การกของนามได้แก่การกความเป็นเจ้าของ กรรมตรง กรรมรอง สถานที่ ablative เครื่องมือ และความเท่าเทียม รุปแบบของปัจจัยการกขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระและพยัญชนะที่ตามมา ปัจจัยการกจะรวมกับปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ ตารางต่อไปนี้ แสดงการลงท้ายของการกพื้นฐาน

การก ปัจจัย
ประธาน -
กรรมรอง -A, -KA
กรรมตรง -I, -NI
สถานที่ -čA
Ablative -dA
เครื่องมือ -lAn, -lA, -nA
Ablative -vāra


กริยา[แก้]

คำกริยาผันตมรูปการกระทำ กาล จุดมุ่งหมายและรุปการปฏิเสธ กริยาจะประกอบด้วยรุปคำต่อไปนี้

รากศัพท์ + การกระทำ + ปฏิเสธ + กาล/จุดมุ่งหมาย + ข้อตกลง

การเรียงประโยค[แก้]

เป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา คำคุณศัพท์นำหน้านาม

คำศัพท์[แก้]

ส่วนใหญ่มาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียมาก รวมทั้งศัพท์จากภาษากลุ่มเตอร์กิกที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ภาษาอาเซอรี

ตัวเลข[แก้]

ส่วนใหญามาจากศัพท์ของภาษากลุ่มเตอร์กิก ยกเว้น "80" และ "90" มาจากภาษาเปอร์เซีย

อ้างอิง[แก้]

  • Doerfer, Gerhard (1971). Khalaj Materials. Bloomington: Indiana University Press.
  • Doerfer, Gerhard (1998). Grammatik des Chaladsch. Wiesbaden: Harrassowitz.
  • Doerfer, Gerhard & Tezcan, Semih (1994). Folklore-Texte der Chaladsch. Wiesbaden: Harrassowitz.
  • Johanson, Lars & Csató, Éva Ágnes (1998). The Turkic Languages. London: Routledge