ภาษาแคะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาจีนแคะ)
แคะ / ฮักกา
客家話 / 客家话
ภาษาแม่ใน จีน
ภูมิภาค มณฑลกวางตุ้ง มณฑลฮกเกี้ยน มณฑลเจียงซี
จำนวนผู้พูด 34 ล้านคน  (ไม่พบวันที่)
ตระกูลภาษา
รหัสภาษา
ISO 639-1 zh
ISO 639-2 chi (B)
zho (T)
ISO 639-3 hak
การกระจายตัวของผู้พูดภาษาจีนสำเนียงต่างๆ

ภาษาแคะ ภาษาฮักกา หรือ เค่อเจียฮว่า (จีนตัวย่อ: 客家话; จีนตัวเต็ม: 客家話; พินอิน: Hakka Kèjiāhuà) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลกลุ่มภาษาจีน มีผู้พูด 34 ล้านคน เป็นภาษาของชาวฮั่น ที่มีบรรพบุรุษอยู่ในมณฑลเหอหนานและส่านซี ทางเหนือของจีนเมื่อกว่า 2,700 ปีที่แล้วต่อมาชาวแคะอพยพไปทางใต้เข้าสู่มณฑลกวางตุ้งและฝูเจี้ยนและไปเป็นชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก[ต้องการอ้างอิง]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิพีเดีย
วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ในภาษาแคะ