ฟรันซ์ ลิซท์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟรันซ์ ลิซท์

ฟรันซ์ ลิซท์ (เยอรมัน: Franz Liszt) หรือ ลิสต์ เฟเรนตส์ (ฮังการี: Liszt Ferenc) เป็นคีตกวีและนักเปียโนชาวฮังการี เกิดที่เมืองไรดิง (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศออสเตรีย) เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2354 (ค.ศ. 1811) และเสียชีวิตที่เมืองไบรอยท์ (ประเทศเยอรมนี) เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2429 (ค.ศ. 1886)

ประวัติ[แก้]

วัยเด็ก[แก้]

บิดาของเขาชื่ออาดัม ลิซท์ เป็นนักเชลโลในวงดนตรีท้องถิ่น อีกทั้งยังเป็นเลขานุการของเจ้าชายเอสเตอร์ฮาซี บิดาได้สอนให้ลิซท์เล่นเปียโนตั้งแต่เด็ก ให้หัดเล่นบทเพลงของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟน, โจเซฟ ไฮเดิน และโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท เขาได้เผยให้เด่นความสามารถที่โดดเด่นเกินวัย ตั้งแต่อายุ 10 ชวบ เขาเดินทางไปที่กรุงเวียนนา (ประเทศออสเตรีย) เพื่อศึกษาเรื่องเสียงประสานกับซาลิเอรี และเรียนเปียโนกับคาร์ล เซอร์นี เป็นเวลาสองปี ในขณะที่ได้เดินทางไปแสดงที่กรุงปารีส โดยมีบิดาไปด้วย เขาได้พยายามสมัครเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์แห่งชาติ ณ กรุงปารีส (เมื่อก่อนใช้ชื่อว่า โรงเรียนดนตรีและการแสดงแห่งราชสำนัก) แต่พ่ายต่อ เครูบินี ในการสอบเข้า ด้วยเหตุผลที่ว่าลิซท์เป็นชาวต่างชาติ ในปี พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) เขาได้กลายมาเป็นศิษย์ของเฟอร์ดินานโด ปาเออร์ และได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง ปราสาทแห่งรัก เมื่อมีอายุได้ 14 ปี ลิซท์ประสบปัญหาซึมเศร้าหลังการตายของบิดาในปี พ.ศ. 2370 (ค.ศ. 1827) หลังจากเดินทางไปประเทศอังกฤษ เขาก็ได้เดินทางกลับมายังกรุงปารีสอีกครั้งเพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยการสอนเปียโน

มีเดีย[แก้]

Piano Concerto No. 1, mvts. 1 & 2
Piano Concerto No. 1, mvts. 3 & 4
Au bord d'une source (Beside a Spring)
Hungarian Rhapsody #2