อาณาจักรนังนัง

สำหรับละครโทรทัศน์ ดูที่ จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน

อาณาจักรนังนัง 낙랑군(崔理郡)
← 108 ก่อนคริสต์ศักราช–ค.ศ. 313 →
เมืองหลวง	จินยาง
รัฐบาล	สมบูรณาญาสิทธิราชย์
ยุคประวัติศาสตร์	โบราณ
- สถาปนา	108 ก่อนคริสต์ศักราช
- สิ้นสุด	ค.ศ. 313
ประชากร
-  ประเมิน	300,000

ประวัติศาสตร์เกาหลี
ยุคก่อนประวัติศาสตร์  ยุคชึลมุน  ยุคมูมุน อาณาจักรโชซ็อนโบราณ 2333–108 BC  รัฐจิ้น ก่อนสามก๊ก: 108–57 BC  พูยอ, อกจอ, ทงเย  สามฮั่น: มา, บย็อน, ชิน สามก๊ก: 57 BC – 668 AD  อาณาจักรโคกูรยอ 37 BC – 668 AD  อาณาจักรแพ็กเจ 18 BC – 660 AD  อาณาจักรชิลลา 57 BC – 935 AD  คายา 42–562 อาณาจักรเหนือใต้: 698–935  อาณาจักรรวมชิลลา 668–935  อาณาจักรพัลแฮ 698–926  สามอาณาจักรหลัง 892–935   อาณาจักรโคกูรยอใหม่, อาณาจักรแพ็กเจใหม่, อาณาจักรชิลลา ราชวงศ์โครยอ 918–1392 ราชวงศ์โชซ็อน 1392–1897 จักรวรรดิเกาหลี 1897–1910 ญี่ปุ่นปกครอง 1910–1945  รัฐบาลพลัดถิ่น 1919–1948 การแบ่งเกาหลี 1945–1948 เหนือ, ใต้ 1948–present  สงครามเกาหลี 1950–1953
เส้นเวลา รายชื่อกษัตริย์ ความเป็นมาของภาษา วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ทางศิลปะ ประวัติศาสตร์ทางการทหาร ประวัติศาสตร์ทางทหารเรือ

อาณาจักรนังนัง หรือ อาณาจักรนักรัง(เกาหลี: 낙랑군, ฮันจา: 崔理郡 พ.ศ. 436 - ค.ศ. 313) เดิมเป็นส่วนมณฑลหนึ่งของอาณาจักรโชซอนโบราณ ภายหลังที่อาณาจักรโชซอนโบราณถูกราชวงศ์ฮั่นของจีนโจมตีทำให้ อาณาจักรนังนัง กลายเป็นมณฑลหนึ่งของจีน พระเจ้าชอยรีได้ประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่น และล่มสลายเมื่อพระเจ้ามีชอนแห่งอาณาจักรโกคูรยอมาโจมตี ใน ค.ศ. 331

เอกราชจากจีน

ในปี ค.ศ. 17 พระเจ้าชอยรีทรงประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นของจีนแต่ให่อาณาจักรนังนังเป็นประเทศราชย์ของราชวงศ์ฮั่น แล้วสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองอาณาจักรนังนัง

อาณาจักรนังนัง

พระเจ้าชอยรีได้ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรกหลังจากประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นและได้เจริญสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์ฮั่น อาณาจักรแพกเจ และอาณาจักรโกคูรยอ โดยให้เมืองจินยางเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรนังนังพร้อมกับสร้างพระราชวังจินยางขึ้น แล้วสถาปนาองค์ราชินีสองพระองค์คือ พระนางฮาซู ตระกูล โม และพระนางจาชิล ตระกูลวัง ในปี ค.ศ. 18 พระมเหสีทั้งสองได้ให้กำเนิดพระธิดาสองพระองค์ คือ เจ้าหญิงลาฮีประสูติจากพระนางจาชิล เจ้าหญิงจามยองประสูติจากพระนางฮาซู

ตำนานเล่าว่าในสมัยพระเจ้าชอยรี องค์หญิงจามยองทรงเป็นธิดาเทพแห่งอาณาจักรนังนังและได้สร้างกลองศักดิ์ที่เทพดันกุนได้ประทานให้แก่นังนังเมื่อมีข้าศึกมารุกรานกลองจะดังขึ้นเองนามว่า กลองจามยองโก ค.ศ. 36พระเจ้าแชรีได้สถาปนาองค์หญิงลาฮีเป็นองค์หญิงรัชทายาท แล้วให้พระราชทานพระนามใหม่ว่า องค์หญิงนังนัง จนกลายเป็นตำนานพื้นบ้านของผู้คนบนคาบสมุทรเกาหลีที่ได้กล่าวขานเกี่ยวกับความรัก องค์เจ้าชายโฮดงแห่งโกคูรยอได้หลงรักองค์หญิงจามยองแห่งนังนัง แต่องค์หญิงนังนังก็ทรงหลงรักองค์ชายโฮดงเช่นกัน แต่สุดท้ายองค์หญิงนังนังเลือกที่จะมอบอาณาจักรนังนังให้องค์ชายโฮดงเป็นเหตุให้องค์หญิงจามยองต้องสังหารองค์ชายโฮดงผู้เป็นที่รัก ภายหลังองค์หญิงนังนังได้ถูกราษฎรชาวนังนังลงทัณฑ์จนสิ้นพระชนม์ องค์หญิงจามยองจึงได้ขึ้นเป็นองค์ราชินีแห่งนังนัง

ความสัมพันธ์ต่างประเทศและอาณาจักรล่มสลาย

ในปี ค.ศ. 369 พระเจ้ากึนโชโกแห่งอาณาจักรแพกเจได้ยกทัพไปโจมตีอาณาจักรโกคูรยอโดยของกองทัพจากนังนังไปช่วยรบ ทำให้อาณาจักรโกคูรยอตกอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรแพกเจเป็นเวลานาน ซึ่งทำให้โกคูรยอไม่มาโจมตีนังนังเป็นเวลานาน หลังจากเสร็จศึกนังนังได้เปิดการค้าด้านต่างๆกับแพกเจ แพกเจได้ให้นังนังเป็นศูนย์การการขายสินค้าของดินแดนทางเหนือ และนังนังได้สร้างสัมพันธ์กับเผ่าซ่งนู๋ เผ่าเสี้ยนเป่ย เพื่อคานอำนาจของอาณาจักรจิ้นของจีน

และภายหลัง ค.ศ. 375พระเจ้ากึนโชโกสิ้นพระชนม์ อาณาจักรโกคูรยอเริ่มมีอำนาจมากขึ้นและในสมัยของพระเจ้าควางแคโทมหาราชได้นำทัพใหญ่บุกโจมตีนังนังอยางนัก สามารถบุกยึดเมืองยองโบเมืองหน้าด้านของนังนัง และสุดท้ายบุกเข้าเมืองจินยางเมืองหลวงของนังนัง และเผาทำลายวังหลวง และสุดท้ายโกคูรยอได้ผนวกดินแดนนังนังเข้ากับโกคูรยอ