บัลปาราอีโซ
| ย่านประวัติศาสตร์ของ เมืองท่าบัลปาราอีโซ * |
|
|---|---|
 ที่พักอาศัยที่สร้างบนหน้าผาและหันหน้าไปทางท่าเรือ |
|
| ประเทศ |  ชิลี |
| ประเภท | มรดกทางวัฒนธรรม |
| เกณฑ์พิจารณา | (iii) |
| ประวัติการจดทะเบียน | |
| จดทะเบียน | 2546 (คณะกรรมการสมัยที่ 27) |
| * ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก |
|
บัลปาราอีโซ (Valparaíso) [ความหมายตามตัวอักษร: หุบเขาสวรรค์] เป็นหนึ่งในเมืองท่าที่สำคัญที่สุดและศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อย ๆ ของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองหลักของแคว้นบัลปาราอีโซ โดยในขณะที่ซันติอาโกเป็นเมืองหลวงของประเทศนั้น บัลปาราอีโซก็มีความสำคัญในฐานะเป็นที่ตั้งรัฐสภา ซึ่งเมืองนี้ก็เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ ในชิลีที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เกิดขึ้นล่าสุดในปี ค.ศ. 1906 ได้ทำลายตัวเมืองและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 20,000 ราย
ในปี ค.ศ. 2003 รัฐสภาชิลีได้มีมติประกาศให้บัลปาราอีโซเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของชิลี" และเป็นที่ตั้งของสำนักงานกระทรวงวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศ แม้ว่าจริง ๆ แล้วเมืองนี้จะเป็นเพียงเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ โดยมีจำนวนประชากร 263,499 คน[1] แต่เมื่อรวมกับพื้นที่ปริมณฑล (เช่นเมืองพักตากอากาศบีญาเดลมาร์) แล้ว เขตมหานครกรันบัลปาราอีโซ (Gran Valparaíso) จะใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ (จำนวนประชากร 803,683 คน)
บัลปาราอีโซตั้งอยู่ทางตอนกลางของชิลี ห่างจากกรุงซันติอาโกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร การเดินทางระหว่างสองเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 70 นาที เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศอีกด้วย เนื่องจากมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ถึง 9 แห่ง รายได้หลักของเมืองมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และการขนส่ง ท่าเรือของเมืองยังเป็นศูนย์กลางการเดินเรือบรรทุกขนส่งสินค้า และส่งออกไวน์ ทองแดง และผลไม้สด
บัลปาราอีโซมีบทบาทสำคัญทางภูมิศาสตร์การเมืองในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นที่พักกลางทางของเรือที่เดินทางระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางช่องแคบมาเจลลัน ชาวยุโรปได้อพยพเข้ามาอย่างมาก บัลปาราอีโซในขณะนั้นได้รับการขนานนามจากกะลาสีจากชาติต่าง ๆ ว่าเป็น "แซนแฟรนซิสโกน้อย" หรือ "อัญมณีแห่งแปซิฟิก" ซึ่งช่วงนี้เองที่ถือเป็นยุคทองของเมือง โดยตัวอย่างที่แสดงถึงความรุ่งเรืองของเมืองนี้ ได้แก่ ตลาดหุ้นที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา ห้องสมุดประชาชนแห่งแรกของชิลี และหนังสือพิมพ์ภาษาสเปน (ซึ่งพิมพ์ต่อเนื่องกัน) ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นต้น จนกระทั่งการเปิดใช้คลองปานามาและความซบเซาของการเดินเรือได้ทำให้ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของเมืองชะงักลง
[แก้] เมืองพี่น้อง
โอเบียโด ประเทศสเปน
มะละกา ประเทศมาเลเซีย
ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้
ลองบีช (มลรัฐแคลิฟอร์เนีย) สหรัฐอเมริกา
ช่างไห่ ประเทศจีน
โนโวรอสซีสค์ ประเทศรัสเซีย
[แก้] ห้องภาพ
-
บัลปาราอีโซ
-
บัลปาราอีโซยามค่ำคืน
-
บ้านเรือนในบัลปาราอีโซ
-
รถไฟฟ้า
-
แมคโดนัลด์ในบัลปาราอีโซ
-
บัลปาราอีโซในปี ค.ศ. 1906
-
มหาวิทยาลัยคาทอลิก
-
มหาวิทยาลัยเทคนิคเฟเดรีโก ซานตามาเรีย
-
ทิวทัศน์ของเมือง มองจากลาเซบัสเตียนา
-
รถไฟใต้ตินของบัลปาราอีโซ
-
ตึกในบัลปาราอีโซ
[แก้] อ้างอิง
- ^ Instituto Nacional de Estadísticas, Censos 2002, accessed 10 July 2007
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
