บัลปาราอีโซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ย่านประวัติศาสตร์ของ เมืองท่าบัลปาราอีโซ * ที่พักอาศัยที่สร้างบนหน้าผาและหันหน้าไปทางท่าเรือ ชื่อเรียก ภาษาอังกฤษ Historic Quarter of the Seaport City of Valparaíso ภาษาฝรั่งเศส Quartier historique de la ville portuaire de Valparaíso ภาษาสเปน Casco Histórico de la Ciudad Puerto de Valparaíso ภาษาเยอรมัน Historisches Viertel der Hafenstadt Valparaíso ภาษาญี่ปุ่น バルパライソの海港都市とその歴史的な町並み ข้อมูลทั่วไป ที่ตั้ง  ชิลี ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม ปีที่ขึ้นทะเบียน พ.ศ. 2546 เกณฑ์พิจารณา (iii) ลิงก์ องค์การยูเนสโก *ชื่อตามที่ได้จดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

บัลปาราอีโซ (Valparaíso) [ความหมายตามตัวอักษร: หุบเขาสวรรค์] เป็นหนึ่งในเมืองท่าที่สำคัญที่สุดและศูนย์กลางวัฒนธรรมที่เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อย ๆ ของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ เป็นเมืองหลักของแคว้นบัลปาราอีโซ โดยในขณะที่ซันติอาโกเป็นเมืองหลวงของประเทศนั้น บัลปาราอีโซก็มีความสำคัญในฐานะเป็นที่ตั้งรัฐสภา ซึ่งเมืองนี้ก็เช่นเดียวกับเมืองอื่น ๆ ในชิลีที่มีความเสี่ยงสูงต่อการเกิดแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เกิดขึ้นล่าสุดในปี ค.ศ. 1906 ได้ทำลายตัวเมืองและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 20,000 ราย

ในปี ค.ศ. 2003 รัฐสภาชิลีได้มีมติประกาศให้บัลปาราอีโซเป็น "เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของชิลี" และเป็นที่ตั้งของสำนักงานกระทรวงวัฒนธรรมแห่งใหม่ของประเทศ แม้ว่าจริง ๆ แล้วเมืองนี้จะเป็นเพียงเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ โดยมีจำนวนประชากร 263,499 คน^[1] แต่เมื่อรวมกับพื้นที่ปริมณฑล (เช่นเมืองพักตากอากาศบีญาเดลมาร์) แล้ว เขตมหานครกรันบัลปาราอีโซ (Gran Valparaíso) จะใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ (จำนวนประชากร 803,683 คน)

บัลปาราอีโซตั้งอยู่ทางตอนกลางของชิลี ห่างจากกรุงซันติอาโกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร การเดินทางระหว่างสองเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 70 นาที เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศอีกด้วย เนื่องจากมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ถึง 9 แห่ง รายได้หลักของเมืองมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และการขนส่ง ท่าเรือของเมืองยังเป็นศูนย์กลางการเดินเรือบรรทุกขนส่งสินค้า และส่งออกไวน์ ทองแดง และผลไม้สด

บัลปาราอีโซมีบทบาทสำคัญทางภูมิศาสตร์การเมืองในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเป็นที่พักกลางทางของเรือที่เดินทางระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางช่องแคบมาเจลลัน ชาวยุโรปได้อพยพเข้ามาอย่างมาก บัลปาราอีโซในขณะนั้นได้รับการขนานนามจากกะลาสีจากชาติต่าง ๆ ว่าเป็น "แซนแฟรนซิสโกน้อย" หรือ "อัญมณีแห่งแปซิฟิก" ซึ่งช่วงนี้เองที่ถือเป็นยุคทองของเมือง โดยตัวอย่างที่แสดงถึงความรุ่งเรืองของเมืองนี้ ได้แก่ ตลาดหุ้นที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา ห้องสมุดประชาชนแห่งแรกของชิลี และหนังสือพิมพ์ภาษาสเปน (ซึ่งพิมพ์ต่อเนื่องกัน) ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เป็นต้น จนกระทั่งการเปิดใช้คลองปานามาและความซบเซาของการเดินเรือได้ทำให้ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของเมืองชะงักลง

[แก้] เมืองพี่น้อง

• โอเบียโด ประเทศสเปน
• มะละกา ประเทศมาเลเซีย
• ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้
• ลองบีช (มลรัฐแคลิฟอร์เนีย) สหรัฐอเมริกา
• ช่างไห่ ประเทศจีน
• โนโวรอสซีสค์ ประเทศรัสเซีย

[แก้] ห้องภาพ

บัลปาราอีโซ	บัลปาราอีโซยามค่ำคืน	บ้านเรือนในบัลปาราอีโซ	รถไฟฟ้า
แมคโดนัลด์ในบัลปาราอีโซ	บัลปาราอีโซในปี ค.ศ. 1906	มหาวิทยาลัยคาทอลิก	มหาวิทยาลัยเทคนิคเฟเดรีโก ซานตามาเรีย
ทิวทัศน์ของเมือง มองจากลาเซบัสเตียนา	รถไฟใต้ตินของบัลปาราอีโซ	ตึกในบัลปาราอีโซ

[แก้] อ้างอิง

1. ^ Instituto Nacional de Estadísticas, Censos 2002, accessed 10 July 2007

พิกัดภูมิศาสตร์: 33°03′S 71°37′W

บัลปาราอีโซ เป็นบทความเกี่ยวกับ ประเทศ เมือง หรือเขตการปกครองต่าง ๆ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ บัลปาราอีโซ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ