ชูโงะกุ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาคชูโงะกุ
中国地方
ภูมิภาค
ภาคชูโงะกุในประเทศญี่ปุ่น
ภาคชูโงะกุในประเทศญี่ปุ่น
เนื้อที่
 • ทั้งหมด 31,921.58 กม.2 (12,324.99 ตร.ไมล์)
ประชากร (2015)
 • ทั้งหมด 7,428,386 คน
 • ความหนาแน่น 230คน/กม.2 (600คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา JST (UTC+9)


ชูโงะกุ (ญี่ปุ่น: 中国地方 Chūgoku ภาคกลางของประเทศ ?) เป็นภูมิภาคทางส่วนปลายสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือติดทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลในเซะโตะนะอิกะอิ (Seto Naikai) ซึ่งเป็นผืนน้ำขนาด 9,500 ตารางกิโลเมตร มีเกาะเล็ก ๆ ระเกะระกะกว่า 1,000 เกาะ และได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของญี่ปุ่น ชูโงะกุมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 7.8 ล้านคน จากทั้งหมด 5 จังหวัด ซึ่งถูกแบ่งเป็นสองด้านโดยเทือกเขาชูโงะกุ ทางตอนกลางของภูมิภาค ด้านที่อยู่ทางฝั่งทะเลญี่ปุ่นเรียกว่า San-In ซึ่งแปลว่าร่มเงาของภูเขา ได้แก่จังหวัดทตโตะริ ชิมะเนะและตอนเหนือของจังหวัดยะมะงุชิ ภูมิอากาศของดินแดนทางด้านทะเลญี่ปุ่นนี้ มีแสงแดดจ้าและสดใสในฤดูร้อน ฤดูหนาวอากาศหนาวเย็น มรสุมจากทางตะวันตกเฉียงเหนือทำให้มีหมอกจัดและเมฆหนาทึบ ส่วนอีกด้านหนึ่งเรียกว่า San-Yo คือทางฝั่งทะเลใน ประกอบไปด้วยจังหวัดโอะกะยะมะ ฮิโระชิมะ และทางตอนใต้ของจังหวัดยะมะงุชินั้นมีอากาศอุ่นสบายตลอดปี ปริมาณน้ำฝนมีไม่มาก มีแสงแดดจ้าเป็นส่วนใหญ่นอกจากเมืองฮิโระชิมะที่เป็นที่รู้จักกันดี เนื่องจากผลของการทิ้งระเบิดปรมาณูเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว ภูมิภาคนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาท สถาปัตยกรรมและศิลปหัตถกรรมโบราณ รวมถึงเนินทรายที่เลื่องชื่อแห่งทตโตะริก็อยู่ที่ภูมิภาคนี้

จังหวัดในภาคชูโงะกุ[แก้]

ชูโงะกุ ประกอบไปด้วย 5 จังหวัด ได้แก่