ชายแดนมาเลเซีย-ไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ด่านตรวจคนเข้าเมืองช่องสะเดา ถ่ายจากฝั่งมาเลเซีย (เคดาห์)

พรมแดนมาเลเซีย-ไทย มีทั้งชายแดนระหว่างประเทศทั้งบนบกผ่านคาบสมุทรมาเลย์ และทางน้ำทางช่องแคบมะละกา รวมไปถึง อ่าวไทย/ทะเลจีนใต้. มาเลเซีย ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของ ประเทศไทย มี แม่น้ำโกลก เป็นพรมแดนระหว่างประเทศ ที่มีความยาวประมาณ 95 กิโลเมตรกั้นประเทศไทยและมาเลเซีย โดยประเทศไทยอยู่ทางเหนือ และประเทศมาเลเซียอยู่ทางใต้

พรมแดนระหว่างประเทศนี้ได้ใช้ร่วมกันมาตั้งแต่ 1909 ระหว่างไทย ซึ่งในตอนนั้นมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า สยาม และอังกฤษ ซึ่งเริ่มเข้ามามีบทบาทในตอนเหนือของมาเลเซีย ซึ่งก็คือ รัฐเกดาห์ กลันตัน ปะลิศ และตรังกานูในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในสมัยก่อนทั้งสี่รัฐนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของสยามมาก่อน และเป็นรัฐพรมแดนระหว่างประเทศของมาเลเซีย ซึ่งได้แก่ (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) ปะลิศ เคดาห์ เปรัก และกลันตัน กับ 4 จังหวัดพรมแดนระหว่างประเทศของไทย (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) คือ จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส

พรมแดนทางบก[แก้]

จากทิศตะวันตกไปจนถึงทิศตะวันออก ชายแดนระหว่างประเทศมาเลเซียและประเทศไทยมีความยาวประมาณ 646.5 กิโลเมตร โดยมีจุดเริ่มต้นที่ แม่น้ำปะลิส

พรมแดนทางทะเล[แก้]

แบ่งออกเป็น 2 ช่วง - คือในช่องแคบมะละกา และอ่าวไทย/ทะเลจีนใต้

ช่องแคบมะละกา[แก้]

การข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ[แก้]

โดยทางรถยนต์[แก้]

โดยทางรถไฟ[แก้]

ชายแดนไทย-มาเลเซีย มีเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศ 2 เส้นทาง

  • ปะดังเบซาร์ - ปะดังเบซาร์(สงขลา): เป็นขบวนรถไฟที่ให้บริการระว่างเมืองปะดังเบซาร์ในมาเลเซีย และเมืองปะดังเบซาร์ในจังหวัดสงลา ของประเทศไทย ก่อนจะเข้าสู่สถานีหาดใหญ่ ซึ่งชื่อเมืองทั้ง 2 เหมือนกัน.



อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]