จักรพรรดิว่านลี่
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเสินจง
| จักรพรรดิว่านลี่ |
|
|---|---|
| พระนามเต็ม | Family name: Zhū (朱) Given name: Yijun (翊鈞) |
| ระยะครองราชย์ | 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1572 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1620 (48 ปี, 30 วัน) |
| รัชกาลก่อนหน้า | จักรพรรดิหลงชิ่ง |
| รัชกาลถัดไป | จักรพรรดิไท่ชาง |
| วัดประจำรัชกาล | หมิงเฉินจง 明神宗 |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| ประสูติ | 4 กันยายน ค.ศ. 1563 |
| สวรรคต | 18 สิงหาคม ค.ศ. 1620 (56 ปี) |
| พระราชบิดา | จักรพรรดิหลงชิ่ง |
| พระราชมารดา | จักรพรรดินีเสี่ยวติง |
สมเด็จพระจักรพรรดิว่านลี่ (4 กันยายน ค.ศ. 1563 - 18 สิงหาคม ค.ศ. 1620) ทรงประสูติเมื่อวันที่4 กันยายน ค.ศ. 1563 (พ.ศ. 2106) โดยทรงเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหลงชิ่ง
[แก้] เหตุการณ์ในรัชสมัย
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1572 (พ.ศ. 2115) องค์ชายจูอี้จุน ขณะนั้นพระชนม์เพียง 9 พรรษา เสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิว่านลี่ อำนาจทั้งหมดจึงตกไปอยู่ที่ไทเฮาเสี่ยวติง พระราชมารดาของพระองค์ ซึ่งได้ให้มหาอำมาตย์จาง จวีเจิ้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน และขันทีฝงเป่าขึ้นเป็นมหาขันที โดยให้ทั้งสองถือเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดิว่านลี่
ขณะที่ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงเป็นเด็กเฉลียวฉลาดและเป็นที่เชื่อฟังของไทเฮา และเป็นศิษย์ที่ดีของพระอาจารย์ ด้วยการชี้นำของจางจวีเจิ้ง ทำให้แผ่นดินมีความมั่นคงอย่างมาก เงินในท้องพระคลังมีมากมายมหาศาล แต่เมื่อพระองค์ทรงเจริญพระชันษาขึ้น ทรงเริ่มมีการเบื่อหน่ายในราชการแผ่นดิน ทำพระองค์เสเพล สรรหาแต่ความรื่นเริง จนไทเฮาทรงพิโรธถึงกับจะถอดจักรพรรดิว่านลี่ออกจากฮ่องเต้ แต่ด้วยจางจวีเจิ่งและฝงเป่าช่วยทูลแก่ไทเฮา จึงทรงคลายพิโรธลง ตั้งแต่นั้นจักรพรรดิว่านลี่จึงเริ่มมีความไม่พอใจแก่จางจวีเจิ้ง และฝงเป่า ที่พระองค์รู้สึกเหมือนว่ามีอำนาจเหนือพระองค์ ขันทีประจำพระองค์จางจิงได้ยั่วยุพระองค์ให้โค่นกลุ่มอำนาจของจางจวีเจิ้งจนพระองค์ทรงเชื่อ ในช่วงเวลาที่จางจวีเจิ้งป่วยหนัก ได้มีรับสั่งให้หมอหลวงไปดูอาการ แต่ด้วยให้ยาผิดชนิด ทำให้ทรุดหนักลงจนอสัญกรรมในที่สุด ในปีที่ 10 ของรัชกาล
เนื่องด้วยแม้ว่าจางจวีเจิ้งจะถึงแก่อสัญกรรมไป แต่ยังมีมหาขันทีฝงเป่าที่เป็นขันทีของไทเฮา กุมอำนาจฝ่ายในอยู่ และมีอิทธิพลล้นฟ้า ด้วยการคงอยู่ของฝงเป่า ทำให้ยังเป็นที่กังวลพระราชหฤทัย เมื่อสบโอกาส จึงให้จางจิงและมหาอำมาตย์คนใหม่ออกอุบายขอทหารตามหัวเมืองเข้ามาในปักกิ่ง เนื่องจากแม่ทัพในปักกิ่งล้วนรับพระบัญชาของไทเฮาและฝงเป่า ในตองกลางคืนทหารจากหัวเมืองได้เข้าล้อมจวนของมหาขันที มีพระราชโองการให้ปลดมหาขันทีฝงเป่า และย้ายไปดูแลพระราชวังเก่าที่นานกิงแทน ในการนี้ให้จางจิงขึ้นเป็นมหาขันทีแทนฝงเป่า เมื่อสิ้นเสี้ยนหนาม จึงได้รับสั่งให้ประหารคนในตระกูลจางจวีเจิ้งทั้งหมด ด้วยเหตุช่วงเวลาที่รุ่งเรืองในรัชสมัยของพระองค์จึงสิ้นสุดลง และเริ่มเสื่อมนำหมิงสู่การเสื่อมสลาย
ในรัชกาลของพระองค์ได้มีบาทหลวงคณะเยซูอิตเข้ามาที่ต้าหมิง เพื่อเผยแผ่ศาสนา ในรัชกาลของพระองค์ ตรงกับรัชกาลพระเจ้าซอนโจ กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โชซอน ได้ส่งทูตเข้ามาขอกำลังทหารไปช่วยรบกับญี่ปุ่น
จักรพรรดิว่านลี่ ทรงสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1620 (พ.ศ. 2163) หลังจากครองราชย์ยาวนานถึง 48 ปี พระชนม์ได้ 57 พรรษา องค์ชายจูฉางลั่ว พระราชโอรสองค์โตที่เป็นรัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไท่ชาง
[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์
- ฮองเฮา
- จักรพรรดินีเสี่ยวต้วน (? - ค.ศ. 1620) ไม่มีพระราชโอรสพระราชธิดาด้วยกัน
- จักรพรรดินีเสี่ยวจิง (ค.ศ. 1565 - ค.ศ. 1612) พระราชมารดาในจักรพรรดิไท่ชางและพระอัยกีในจักรพรรดิเทียนฉีและจักรพรรดิฉงเจิน
- พระสนม
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดิว่านลี่ | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิหลงชิ่ง | จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 2115 - พ.ศ. 2163) |
จักรพรรดิไท่ชาง |
|
||||||||