คอราซอน อากีโน
| คอราซอน อากีโน Corazon Aquino |
|
|---|---|
![]() |
|
| ประธานาธิบดีคนที่ 11 ของฟิลิปปินส์ | |
| ดำรงตำแหน่ง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 – 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 |
|
| นายกรัฐมนตรี | ซัลวาดอร์ เอช. ลอเรล |
| รองประธานาธิบดี | ซัลวาดอร์ เอช. ลอเรล |
| สมัยก่อนหน้า | เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส |
| สมัยถัดไป | ฟิเดล รามอส |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 25 มกราคม พ.ศ. 2476 |
| เสียชีวิต | 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 (76 ปี) |
| คู่สมรส | เบนิโญ อากีโน จูเนียร์ |
| ศาสนา | โรมันคาทอลิก |
มาเรีย คอราซอน ซูมูลอง คอฆวงโค อากีโน (María Corazón Sumulong Cojuangco Aquino, เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2476 ถึงแก่อสัญกรรม 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552) หรือรู้จักกันดีในชื่อ คอรีย์ อากีโน (Cory Aquino) ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนที่สิบเอ็ดของประเทศฟิลิปปินส์ระหว่างปี พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) ถึงปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) โดยเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศฟิลิปปินส์และของทวีปเอเชีย
นางอากีโนขึ้นบริหารประเทศหลังจากที่นางนำแนวร่วมปฏิวัติพลังประชาชนโค่นล้มเผด็จการเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ที่คุมอำนาจมานาน 20 ปี ในสมัยนางอากีโนก็มีรัฐประหารนองเลือดหลายหน แต่ก็ผ่านอำนาจไปสู่นายพลฟิเดล รามอส ได้อย่างราบรื่นในปี พ.ศ. 2535 ซึ่งการตัดสินใจเข้าสู่สนามการเมืองของนางก็เนื่องมาจาก นายเบนนิโย่ อากีโน จูเนียร์ ผู้เป็นสามีของนางถูกลอบสังหารหลังจากเดินทางกลับประเทศ
นางอากีโนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552 หลังจากเข้ารับการรักษาตัวจากมะเร็งลำไส้ใหญ่เป็นเวลานานหลายปี ซึ่งงานศพของนางจัดขึ้นแบบรัฐพิธีและเปิดให้ประชาชนร่วมไว้อาลัยก่อนจะมีการแห่ไปทั่วกรุงมะนิลา ซึ่งประชาชนทั่วไปต่างแน่นขนัดตามสองข้างทางที่ขบวนผ่าน และทำพิธีฝังแบบส่วนตัว นอกจากนี้ทางรัฐบาลได้มีการประกาศไว้อาลัยให้นางด้วยการลดธงครึ่งเสาเป็นเวลา 10 วัน
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
