ไซตามะซูเปอร์อารีนา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไซตามะซูเปอร์อารีนา
Saitama Super Arena-2005-9-11 1.jpg
ชื่อเดิม ไซตามะอารีนา
ที่ตั้ง ญี่ปุ่น ชินโตะชิง ตำบลชูโอ เมืองไซตามะจังหวัดไซตามะ
พิกัด 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°E / 35.8948889; 139.6308333พิกัดภูมิศาสตร์: 35°53′41.60″N 139°37′51.00″E / 35.8948889°N 139.6308333°E / 35.8948889; 139.6308333
เจ้าของ บริษัทไซตามะอารีนา จำกัด
ความจุ 37,000
การก่อสร้าง
สถาปนิก ดูในบทความ
เปิดใช้สนาม 1 กันยายน พ.ศ. 2543

ไซตามะซูเปอร์อารีนา (ญี่ปุ่น: さいたまスーパーアリーナ Saitama Sūpā Arīna) เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ในร่ม ตั้งอยู่ในตำบลชูโอ เมืองไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สามารถจุคนได้สูงสุดสามหมื่นเจ็ดพันคน แต่ในยามแข่งขันกีฬา เช่น บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, เทนนิส, ฮอกกี้น้ำแข็ง, ยิมนาสติก, มวย, ศิลปะการต่อสู้แบบผสม และมวยปล้ำอาชีพ จะจำกัดความจุไว้ราวหนึ่งหมื่นเก้าพันคนถึงสองหมื่นสองพันห้าร้อยคนเท่านั้น

ไซตามะซูเปอร์อารีนาเป็นสนามกีฬาญี่ปุ่นแห่งเดียวที่มีอุปกรณ์เตรียมพร้อมไว้สำหรับอเมริกันฟุตบอลเป็นการเฉพาะ ในสนาม ประกอบด้วยที่นั่งขนาดยักษ์ซึ่งเคลื่อนย้ายได้ สำหรับจะลดความจุลงในเมื่อจัดกิจกรรมขนาดเล็ก และยังมีพิพิธภัณฑสถานจอห์นเลนนอน ซึ่งจัดแสดงสิ่งเตือนความจำถึงจอห์น เลนนอน

การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพและศิลปะการต่อสู้แบบผสมมักจัดขึ้นที่นี้

ประวัติ[แก้]

โครงการสร้างสนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ในจังหวัดไซตามะ เริ่มใน พ.ศ. 2537 โดยให้เรียกชื่อสนามกีฬาว่า "ไซตามะอารีนา" ไปพลางก่อน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 มีการจัดตั้งบริษัทไซตามะอารีนา จำกัด ขึ้นบริหาร ครั้นวันที่ 12 เดือนเดียวกันนั้น มีการเลือกและประกาศชื่อสนามกีฬาอย่างเป็นทางการว่า "ไซตามะซูเปอร์อารีนา" ออกแบบโดย แดน เมส์ (Dan Meis) สถาปนิกชาวสหรัฐอเมริกา จากบริษัทเอลเลอร์เบเบ็กเกต จำกัด (Ellerbe Becket) ร่วมกับ ทีมออกแบบนิกเก็งเซกเก/แมส 2000 (Nikken Sekkei/MAS 2000 Design Team) ส่วนการก่อสร้างดำเนินการโดยกิจการร่วมค้าระหว่าง บริษัทไทเซ จำกัด (Taisei), บริษัทมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ จำกัด (Mitsubishi Heavy Industries) และ บริษัทยูดีเค จำกัด (UDK) [1]

ทั้งสามบริษัทลงมือก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 นั้น แล้วเสร็จและเปิดอย่างไม่เป็นทางการในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยสถานีวิทยุเอ็นเอชเคประกาศเชิญชวนประชาชนไปเข้าชมและออกกำลังกาย ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2543 ได้จัดกิจกรรมครั้งแรก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติระหว่างญี่ปุ่นและสเปน ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์ดรีมเกม 2000" (Super Dream Game 2000) และจัดคอนเสิร์ตในวันที่ 10 กันยายน

การเข้าถึง[แก้]

  • ทางรถยนต์ จากโตเกียว ใช้ทางด่วนสายชูโต และออกที่ทางออกไซตามะชินโตชิง-โอมิยะ ก็สามารถเข้าสู่สนามกีฬาได้ทันที มีที่จอดรถ รองรับได้เจ็ดร้อยคัน ค่าธรรมเนียมชั่วโมงแรกสี่ร้อยเยน หลังจากนั้น ทุก ๆ สามสิบนาที คิดค่าธรรมเนียมสองร้อยเยน
  • ทางรถไฟ
    • การเดินทางโดยรถไฟลงที่สถานีไซตามะชินโตะชิง (さいたま新都心駅) รถไฟที่ผ่านสถานีนี้มีสามสายคือ
      • สายเคฮินโตโฮะกุ (京浜東北線) [2]
      • สายทะกะซะกิ (高崎線) [3]
      • สายหลักโทโฮะกุ (東北本線) หรือเรียกอีกชื่อว่าสายอุทซุโนะมิยะ (宇都宮線) [4][5]
    • โดยสารสาย สายไซเกียว (埼京線) ลงที่สถานีคิตะ-โยะโนะ (北与野駅) แล้วเดินมาตามทางเชื่อมเข้าสู่สนามฯ ใช้เวลาประมาณเจ็ดนาที[6]
  • ทางเครื่องบิน[7]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]