ไข่เค็ม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไข่เค็ม

ไข่เค็ม เป็นการถนอมอาหารอย่างหนึ่ง โดยมากมักจะใช้ไข่เป็ด แล้วนำไปแช่ในน้ำเกลือหรือนำไปพอกด้วยวัสดุที่ผสมเกลือเพื่อให้เกลือซึมเข้าไปในเนื้อของไข่ เพื่อให้สามารถเก็บไข่ไว้ได้นานขึ้น ไข่เป็ดเค็มที่ผลิตจากการแช่น้ำเกลือจะมีกลิ่นน้ำเกลือ ไข่ขาวจะแน่นและเนียน ในขณะที่ไข่แดงจะมีสีออกส้มอมแดง แต่ถ้าใช้ไข่ไก่จะมีรสชาติและรสสมผัสที่แตกต่างออกไป และรสชาติไข่แดงจะเข้มข้นน้อยกว่าไข่เป็ด

ไข่เค็มสามารถนำมาใช้ประกอบอาหาร หลังจากที่ผ่านการต้มหรือนึ่ง, เอามาใส่โจ๊ก, กินกับข้าวต้ม, หรือจะเอาไปทอดเป็นไข่ดาวก็ได้ ในส่วนของรสชาติ ไข่ขาวจะมีรสเค็มโดด ในขณะที่ไข่แดงจะมีรสมันและเค็มน้อยกว่าไข่ขาว

นอกจากนี้ ไข่แดงเค็ม มักถูกนำไปทำเป็นไส้ของขนมไหว้พระจันทร์ เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนดวงจันทร์

ประวัติ[แก้]

วิธีการทำ[แก้]

การทำไข่เค็ม จะใช้ไข่เป็ดหรือไข่ไก่ (ไข่เป็ดจะให้เนื้อที่แน่นกว่า) นำมาแช่ในน้ำเกลือซึ่งมีเกลือ 1 ส่วน กับน้ำ 3 หรือ 4 ส่วน แล้วแต่สูตร, โดยภาชนะที่ใช้ดองไข่ควรจะเป็นโหลแก้ว ไม่ควรใช้ภาชนะที่ทำจากเหล็กหรืออะลูมิเนียม เพราะน้ำเกลือจะทำให้เกิดสนิม, และจะต้องเตรียมถุงพลาสติกใส่น้ำมัดปากถุงให้สนิท เพื่อใช้กดไข่ให้จมน้ำเกลือตลอดการดอง

  • ผสมเกลือลงในน้ำคนให้ละลาย ต้มให้เดือด พักไว้ให้เย็นใส่เกลือหนึ่งส่วนสามของน้ำ
  • นำไข่ที่เช็ดหรือล้างเปลือกสะอาดแล้วลงบรรจุในโหลแก้วแล้วใส่น้ำเกลือที่เย็นแล้วลงไปให้ท่วมไข่
  • นำถุงพลาสติกใส่น้ำวางไว้ด้านบนเพื่อกดไข่ให้จมน้ำเกลือ ถ้าไข่ลอยสัมผัสอากาศ ไข่อาจจะเน่าได้
  • ใช้เวลาดอง 14 - 21 วัน เมื่อได้ที่แล้วนำไข่ออกมาต้มไฟแรงปานกลาง ประมาณ 25-30 นาที แล้วจึงเก็บไว้กินต่อได้อีกนาน

แหล่งผลิตที่มีชื่อเสียง[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]