ข้ามไปเนื้อหา

โมฮาเหม็ด ดียาเม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โมฮาเหม็ด ดียาเม
(Mohamed Diamé)
ดียาเมขณะลงเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2012
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม โมฮาเหม็ด ดียาเม[1]
วันเกิด (1987-06-14) 14 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (39 ปี)[2]
สถานที่เกิด เครแตย์, ประเทศฝรั่งเศส
ส่วนสูง 1.84 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)[3]
ตำแหน่ง กองกลาง
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด
หมายเลข 10
สโมสรเยาวชน
2000–2003 แกลร์ฟงแตน
2003–2005 ล็องส์
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2005–2007 ล็องส์ ชุด B 28 (1)
2007–2008 ลินาเรส 31 (1)
2008–2009 ราโย บาเยกาโน 35 (1)
2009–2012 วีแกน แอทเลติก 96 (5)
2012–2014 เวสต์แฮม ยูไนเต็ด 71 (7)
2014–2016 ฮัลล์ ซิตี 50 (13)
2016– นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด 90 (5)
ทีมชาติ
2012 เซเนกัล (โอลิมปิก) 4 (0)
2011–2017 เซเนกัล 31 (1)
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 08:05, 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 08:19, 14 มกราคม ค.ศ. 2018 (UTC)

โมฮาเหม็ด ดียาเม (เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1987) หรือ โมโม ดียาเม[4] เป็นนักฟุตบอลอาชีพที่ลงเล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาเกิดที่ประเทศฝรั่งเศส แต่ในนามทีมชาติ เขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัล และลงเล่นไป 31 นัด ก่อนที่จะเลิกเล่นทีมชาติในปี ค.ศ. 2017 เขานับถือศาสนาอิสลาม[5]

สโมสรอาชีพ

[แก้]

ช่วงแรก

[แก้]

ดียาเมเกิดที่ Créteil ในย่านชานเมืองของปารีส และเข้าร่วมชุดเยาวชนของสโมสร Clairefontaine ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003.[6] เขาเริ่มเล่นในสโมสรชุดใหญ่ในปี ค.ศ. 2003 กับสโมสร RC Lens แต่ในอีก 4 ปีถัดมาต้องหยุดเล่นชั่วคราวเนื่องจากปัญหาสุขภาพ[7] หลังจากที่หายจากอาการบาดเจ็บ เขาย้ายไปร่วมทีมในลีกรองของสเปนอย่าง CD Linares เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2007[8] และย้ายไปราโยบาเยกาโนในปีถัดมา[9] เขามีส่วนช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสุ่ลาลิกาในฤดูกาล 2007–08 ระหว่างที่เขาอยู่กับราโยบาเยกาโน เขาได้รับความสนใจจากสองสโมสรยักษ์ใหญ่แห่งลาลิกาอย่างเรอัลมาดริดและบาร์เซโลนา[10] เช่นเดียวกันกับอาร์เซนอลจากพรีเมียร์ลีก[11]

วีแกนแอทเลติก

[แก้]

วันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ดียาเมย้ายไปสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก ด้วยสัญญา 3 ปี[12] แต่การซื้อ-ขายก็มีอุปสรรคเล็กน้อยจากปัญหาหัวใจของเขา[13] ดียาเมลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่แพ้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 5–0[14] และทำประตูแรกในนัดที่พบกับซันเดอร์แลนด์เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010[15] แต่หลังจบฤดูกาล 2011–12 เขาได้ย้ายออกจากวีแกน[16]

เวสต์แฮมยูไนเต็ด

[แก้]

วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ดียาเมย้ายไปร่วมทีมเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยสัญญา 3 ปี[17][18] เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ในนัดที่ชนะแอสตันวิลลา 1–0[19] และทำประตูแรกในนัดที่แพ้อาร์เซนอล 3–1 เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2012[20] ต่อมาประตูที่สองของเขาเกิดขึ้นในนัดที่ชนะเชลซี 3–1 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2012[21] ต่อมาวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ดียาเมได้รับบาดเจ็บในนัดที่พบกับลิเวอร์พูล ทำให้เขาลงเล่นไม่ได้อีก 3 เดือน[22] ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 มีหลายสโมสรที่สนใจในตัวดียาเม แต่เขาเลือกที่จะอยู่กับเวสต์แฮมต่อไป[23][24] สุดท้ายดียาเมก็ไม่ได้ย้ายออกจากสโมสร และผู้จัดการทีมอย่างแซม อัลลาร์ไดซ์ ก็กล่าวว่ามันเป็นการตัดสินใจที่สำคัญ[25]

ฮัลล์ซิตี

[แก้]
ดียาเมขณะลงเล่นให้กับฮัลล์ซิตีในปี ค.ศ. 2014 นัดที่พบกับเอฟเวอร์ตัน

วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2014 ดียาเมย้ายไปฮัลล์ซิตีด้วยสัญญา 3 ปี[26] สองสัปดาห์ถัดมา เขาได้ลงเล่นนัดแรกที่เคซี สเตเดียม และทำประตูได้ในนัดนั้น เป็นนัดที่เสมอ 2–2 กับเวสต์แฮม ซึ่งสโมสรเก่าของเขา[27]

ต่อมาวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ดียาเมทำประตูชัยในนัดชิงชนะเลิศเพลย์ออฟของฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ช่วยให้ฮัลล์เฉือนชนะเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1–0 ทำให้ฮัลล์กลับสู่พรีเมียร์ลีกได้ภายในฤดูกาลเดียว[28]

นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

[แก้]

วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ดียาเมย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยสัญญา 3 ปี[29] เขาทำประตูแรกและประตูที่สองในนามสโมสรในอีเอฟแอลคัพ นัดที่ชนะเปรสตันนอร์ธเอ็นด์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2016[30]

ทีมชาติ

[แก้]

วันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2011 ดียาเมมีชื่อติดทีมชาติเซเนกัลครั้งแรก เนื่องจากเขามีเชื้อสายเซเนกัลจากบิดา ซึ่งเกิดที่ดาการ์[31] และได้ลงเล่นทีมชาติครั้งแรกในเดือนนั้นเอง[32] ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ดียาเมเป็นหนึ่งในสามผู้เล่นที่อายุเกินกำหนดในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012[33] ประตูแรกของเขาในนามทีมชาติเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2016 ในนัดที่เซเนกัลเอาชนะไนเจอร์ 2–0 ในรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017[34]

เขาเลิกเล่นให้กับทีมชาติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017[35]

สถิติ

[แก้]
ทีมชาติปี ค.ศ.ลงเล่นประตู
เซเนกัล[32] 201150
201280
201350
201450
201510
201651
201720
ทั้งหมด311

ประตูในนามทีมชาติ

[แก้]
ณ 25 กันยายน ค.ศ. 2016
ลำดับวันที่สนามคู่แข่งประตูผลการแข่งขัน
1.26 มีนาคม ค.ศ. 2016Stade Léopold Sédar Senghor ดาการ์ เซเนกัล ไนเจอร์1–02–0แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 รอบคัดเลือก[34]

เกียรติประวัติ

[แก้]

ฮัลล์ซิตี

นิวคาสเซิลยูไนเต็ด

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Updated squads for 2017/18 Premier League confirmed". Premier League. 2 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. Hugman, Barry J., บ.ก. (2010). The PFA Footballers' Who's Who 2010–11. Edinburgh: Mainstream Publishing. น. 117. ISBN 978-1-84596-601-0.
  3. "Mo Diamé". 11v11.com. AFS Enterprises. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. "Sevilla track Senegal midfielder Momo Diame". Afrikan Soccer. 18 พฤษภาคม 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 6 มิถุนายน 2011. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2011.
  5. Din, Tusdiq (23 สิงหาคม 2011). "Fasting and football. How do top-flight Muslims cope?". The Independent. London. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. "INF, formateur de talents" (ภาษาฝรั่งเศส). French Football Federationd. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 14 พฤศจิกายน 2012. สืบค้นเมื่อ 29 ธันวาคม 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. "Profile" (ภาษาสเปน). descubrepromesas. 21 กันยายน 2008. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. García Caño, Pablo (31 กรกฎาคม 2007). "Diame convence a Braojos y se queda en el CD Linares". Ideal (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. Agencia EFE (21 มกราคม 2008). "Diamé ficha por el Rayo Vallecano". La Voz Digital (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "Barcelona, Real Madrid battle for Rayo Vallecano star Mohamed Diame". Tribal Football. 21 ธันวาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. "The lowdown on Arsenal target Mohamed Diame". IMScouting. 25 มกราคม 2009. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2010-08-30. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. "Wigan complete capture of Diame". BBC Sport. 22 สิงหาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. Froilán Mora (14 สิงหาคม 2009). "El corazón de Diamé frena su fichaje por el Wigan" [Diamé's heart halts signing with Wigan]. Marca (ภาษาสเปน). Madrid. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. Chris Bevan (22 สิงหาคม 2009). "Wigan 0–5 Man Utd". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. "Sunderland 1–1 Wigan". BBC Sport. 6 กุมภาพันธ์ 2010. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. Jones, Simon (15 พฤษภาคม 2012). "Liverpool and Spurs lead chase for Diame with midfielder set to leave Wigan for free". Daily Mail. London. สืบค้นเมื่อ 13 มิถุนายน 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. "Diame deal agreed". West Ham United F.C. 20 มิถุนายน 2012. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 มิถุนายน 2012.
  18. "Mohamed Diame to join West Ham from Wigan on a three-year deal". BBC Sport. 20 มิถุนายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. "West Ham 1–0 Aston Vila". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 19 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. "West Ham 1–3 Arsenal". BBC Sport. 6 ตุลาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. "West Ham 3–1 Chelsea". BBC Sport. 1 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. "West Ham: Hamstring tear to sideline Mohamed Diame". BBC Sport. 9 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. "Mohamed Diame 'very happy' at West Ham despite Arsenal link". BBC Sport. 24 มกราคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. David Hytner (24 มกราคม 2013). "Tottenham aim to tempt Mohamed Diamé from West Ham for £3.5m". The Guardian. London.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. "West Ham: It was vital Mohamed Diame stayed – Sam Allardyce". BBC Sport. 1 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. "Tigers Sign Mohamed Diame From West Ham". Hull City A.F.C. 1 กันยายน 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 กันยายน 2014. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2014.
  27. "Hull City 2–2 West Ham United". BBC Sport. 15 กันยายน 2014. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2014.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. "Hull City 1–0 Sheffield Wednesday". BBC Sport. 28 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. "Newcastle sign Mohamed Diamé from Hull City on a three-year contract". The Guardian. 3 สิงหาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. "Newcastle 6–0 Preston North End". BBC. 25 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 26 ตุลาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. "International Rescue!". Wigan Athletic F.C. 22 มีนาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  32. 1 2 "โมฮาเหม็ด ดียาเม". National Football Teams. Benjamin Strack-Zimmermann. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. "Senegal leave Papiss Cisse out of Olympic squad". BBC Sport. 7 มิถุนายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. 1 2 "Senegal vs. Niger 2–0". Soccerway. Perform Group. สืบค้นเมื่อ 7 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. Oluwashina Okeleji (13 มีนาคม 2017). "Mohamed Diame moves aside for new Senegal stars". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. Williams, Adam (28 พฤษภาคม 2016). "Hull City 1–0 Sheffield Wednesday". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. "Newcastle United 3–0 Barnsley". BBC Sport. 7 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]