แนวรบยูเครนที่ 1
| แนวรบยูเครนที่ 1 | |
|---|---|
.jpg) อเล็กซานเดอร์ ปอกรึชกิน (กลาง) ขณะถือธงแนวรบยูเครนที่ 1 ในสวนสนามชัยกรุงมอสโก ค.ศ. 1945 | |
| สถาปนา | ค.ศ. 1943–1945 |
| ประเทศ |  สหภาพโซเวียต |
| เหล่า | กองทัพแดง |
| รูปแบบ | หมู่กองทัพ |
| บทบาท | การประสานงานและดำเนินการปฏิบัติการของกองทัพแดงในยูเครน, โปแลนด์ และเยอรมนี |
| กำลังรบ | หลายกองทัพ |
| ปฏิบัติการสำคัญ | |
| ผู้บังคับบัญชา | |
| ผบ.สำคัญ | นีโคไล วาตูติน (ตุลาคม ค.ศ. 1943 – มีนาคม ค.ศ. 1944) เกออร์กี จูคอฟ (มีนาคม – พฤษภาคม ค.ศ. 1944) อีวาน โคเนฟ (พฤษภาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945) |
แนวรบยูเครนที่ 1 (รัสเซีย: Пéрвый Украи́нский фронт) เดิมเรียกว่าแนวรบโวโรเนจ (Воронежский Фронт) เป็นรูปขบวนหลักของกองทัพแดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเทียบเท่ากับหมู่กองทัพตะวันตก โดยพวกเขาได้เข้าไปมีส่วนร่วมในยุทธการที่เบอร์ลินซึ่งเป็นเมืองหลวงของนาซีเยอรมนี
ช่วงทำสงคราม
[แก้]ในช่วงเดือนแรกของสงครามจาก 16 ภูมิภาคของยูเครน สำนักงานเกณฑ์ทหารได้ระดมพลประมาณ 2.5 ล้านนาย ทหารอาสาสมัคร 1.3 ล้านนายจากฝั่งซ้ายและภาคใต้ของยูเครนได้ต่อสู้ปะทะกับศัตรู ใน ค.ศ. 1941 พลเมืองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนคนถูกส่งไปยังกองทัพแดงและกองทัพเรือโซเวียต ชาวยูเครนได้เติมเต็มหน่วยของแนวรบด้านใต้และตะวันตกเฉียงใต้เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของกองทัพที่ 37, 38, 40, กองพลน้อยทหารราบที่ 13 และ 17 และต้องขอบคุณการดำเนินการระดมพล โดยการมีส่วนของพลเมืองยูเครนในหน่วยต่อสู้ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสิ่งนี้เกินอัตราร้อยละของยูเครนจากกองทัพโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญ[1]
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1943 แนวรบโวโรเนจได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 1 การเปลี่ยนชื่อนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเขยิบฐานะทางทิศตะวันตกของกองทัพแดงในการศึกเพื่อต่อต้านแวร์มัคท์ของเยอรมัน โดยปล่อยให้รัสเซียอยู่ข้างหลังและเคลื่อนทัพเข้ามาอยู่ในยูเครน แนวรบนี้เข้าร่วมหรือทำการต่อสู้ในยูเครน, โปแลนด์, เยอรมนี และเชโกสโลวาเกียในช่วง ค.ศ. 1944 ถึง 1945
ระหว่าง ค.ศ. 1944 แนวรบนี้เข้าร่วมกับแนวรบอื่นในยุทธการคอร์ซุน-เชฟเชนคีฟสกี และยุทธการฮูเบสพ็อกเกตในยูเครน ซึ่งดำเนินการการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ โดยแนวรบนี้ได้ทำการควบคุมกองทัพรถถังอารักขาโซเวียตที่ 1, กองทัพรถถังอารักขาที่ 3, กองทัพรถถังที่ 4, กองทัพอารักขาที่ 3, กองทัพอารักขาที่ 5, กองทัพที่ 13, กองทัพที่ 38 และกองทัพที่ 60 จากนั้นจึงมีส่วนร่วมในยุทธการสำหรับเทอร์โนพิล
ใน ค.ศ. 1945 แนวรบนี้ได้มีส่วนร่วมในการรุกวิสตูลา–โอเดอร์ และดำเนินการในไซลีเชีย รวมถึงปฏิบัติการปราก ตลอดจนการล้อมเบร็สเลา นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในปฏิบัติการเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีและโปแลนด์ แนวรบนี้ยังดำเนินการในส่วนสำคัญของการล้อมรอบฮัลเบอ ซึ่งกองทัพเยอรมันที่ 9 ส่วนใหญ่ถูกทำลายทางใต้ของกรุงเบอร์ลิน มาถึงตอนนี้กองทัพโปแลนด์ที่สองได้ปฏิบัติการในฐานะส่วนหนึ่งของแนวรบ ในที่สุดแนวรบยูเครนที่ 1 ได้จัดเตรียมการป้องกันการโจมตีจากอาร์เมเวนค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาเบอร์ลินและกองทัพที่ 9 ทั้งนี้ การรุกปรากเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป
หลังจากสงคราม กองบัญชาการส่วนหน้าได้จัดตั้งกองกลางกองกำลังของกองทัพแดงในออสเตรียและฮังการีจนถึง ค.ศ. 1955 และได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1968 ในประเทศเชโกสโลวาเกียในฐานะมรดกของเหตุการณ์ปรากสปริง
ผู้บัญชาการ
[แก้]- พลเอก นีโคไล เอฟ. วาตูติน (ตุลาคม ค.ศ. 1943 – มีนาคม ค.ศ. 1944)
- จอมพล เกออร์กี เค. จูคอฟ (มีนาคม – พฤษภาคม ค.ศ. 1944)
- จอมพล อีวาน เอส. โคเนฟ (พฤษภาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Ukrainians in the Second World War Igor Vityk, Candidate of Law, Doctor of Philosophy, Professor". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-02-23.
- Antill, P., Battle for Berlin: April – May 1945.
- Duffy, Christopher Red Storm on the Reich
- Erickson, John (2003) [1975]. The Road to Stalingrad, Stalin's War with Germany', Volume 1. Cassell. ISBN 0-304-36541-6.
- Erickson, John (1989) [1983]. The Road to Berlin, Stalin's War with Germany, Volume 2. Yale University Press. ISBN 0-300-07813-7.
- Glantz, David 'From the Don to the Dnepr', Frank Cass (1991)
- Konev, I.S. Aufzeichnungen eines Frontbefehlshabers
- Konev, I.S. Das Jahr 1945
- Nemeskürty, I. 'Untergang einer Armee'
- Tissier, Tony Slaughter at Halbe
- Ziemke, E.F. Stalingrad to Berlin
อ่านเพิ่ม
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ แนวรบยูเครนที่ 1- 1st Ukrainian Front on Unithistory เก็บถาวร 2020-06-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
