แนคแซท 2
| แนคแซท 2 | |
|---|---|
 KNACKSAT-2 ในห้องคลีนรูม | |
| ประเภทภารกิจ | ดาวเทียมสาธิตเทคโนโลยี |
| ผู้ดำเนินการ | มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ |
| COSPAR ID | 1998-067XZ |
| SATCAT no. | 67683 |
| เว็บไซต์ | KNACKSAT |
| ระยะภารกิจ | ~18 เดือน |
| ข้อมูลยานอวกาศ | |
| ชนิดยานอวกาศ | ดาวเทียมขนาดเล็ก |
| ขนาด | 30 เซนติเมตร x 10 เซนติเมตร x 11.4 เซนติเมตร |
| เริ่มต้นภารกิจ | |
| วันที่ส่งขึ้น | 27 ตุลาคม 2568 |
| จรวดนำส่ง | จรวด H3 บน ยานอวกาศ HTV-X |
| ตำแหน่งปล่อยตัว | สถานีอวกาศนานาชาติ โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น |
| วันที่ปล่อยตัว | 3 กุมภาพันธ์ 2569 |
| ลักษณะวงโคจร | |
| ระบบวงโคจร | วงโคจรต่ำของโลก |
| ระดับความสูง | ~420 กม. |
| ความเอียง | 51.6° |
| อุปกรณ์ส่งสัญญาณ | |
| ย่านความถี่ | วีเอชเอฟ และ ยูเอชเอฟ |
| ความถี่ | 400.630 MHz Downlink 145.825 MHz (นักวิทยุสมัครเล่น) |
แนคแซท 2 (อังกฤษ: KMUTNB Academic Challenge of Knowledge Satellite 2; KNACKSAT-2) เป็นดาวเทียมขนาดเล็กของประเทศไทย ที่ออกแบบและพัฒนาโดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เป็นดาวเทียมรูปแบบ Ride-Sharing Platform คือเปิดให้หน่วยงานและองค์กรที่ต้องการใช้ประโยชน์จากห้วงอวกาศ สามารถร่วมส่งเพย์โหลดของตนเองไปกับดาวเทียมได้ โดยไม่ต้องสร้างดาวเทียมเองทั้งดวง โดยมีภารกิจรับค่าเซนเซอร์ในจุดอับสัญญาณ (IoT) จาก แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส ภารกิจระบบติดตามตำแหน่งความเร็วรถไฟไทย ภารกิจสถานีทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่น ภารกิจตรวจวัดรังสีแกมมาในอวกาศจากมหาวิทยาลัยพะเยา และโรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ไทย-เยอรมัน[1][2]
ดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรในวันที่ 27 ตุลาคม 2568 ด้วยจรวดนำส่ง H3 ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ ในภารกิจทดสอบยานขนส่งเสบียง HTV-X1 และได้ถูกปล่อยจาก โมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา 15:55 น. ตามเวลาประเทศไทย[3]
ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา 01:02 น. ตามเวลาประเทศไทย สถานีภาคพื้นดินของสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ จังหวัดเชียงใหม่ สามารถรับสัญญาณดาวเทียมได้เป็นครั้งแรก เป็นสัญญาณโทรมาตรรายงานสถานะระบบของดาวเทียม เช่น ข้อมูลแบตเตอรี่และเซลล์แสงอาทิตย์ หลังจากนั้นมีการรับสัญญาณได้ในหลายประเทศตามมา[4][5]
รายละเอียด
[แก้]เป็นดาวเทียมรูปแบบคิวบ์แซทขนาด 3U (3U CubeSat) มีขนาด 30 เซนติเมตร x 10 เซนติเมตร x 10 เซนติเมตร และมีน้ำหนักประมาณ 3 กิโลกรัม ดาวเทียมได้รับคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ J-CUBE ขององค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น และสมาคมนักศึกษาวิศวกรรมอวกาศญี่ปุ่น (UNISEC Japan) ที่ได้เปิดโอกาสให้นานาประเทศได้ร่วมส่งคิวบ์แซทจากโมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่นได้ด้วยราคาที่ถูกลง[6]
ดาวเทียมได้พัฒนาเสร็จสิ้นในเดือนตุลาคม ปี 2566 และมีการจัดงานแถลงข่าว เพื่อแถลงส่งมอบดาวเทียมให้กับองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น[7] แต่เนื่องด้วยปัญหาที่เกิดระหว่างการพัฒนายานขนส่งเสบียง HTV-X จึงทำให้การนำส่งขึ้นอวกาศล้าช้าไป จนวันที่ 27 ตุลาคม 2568 ณ ศูนย์อวกาศทาเนกาชิมะ เที่ยวบินที่ 7 ของจรวดนำส่ง H3 ภารกิจ HTV-X1 พร้อมดาวเทียมคิวบ์แซทอีก 5 ดวง คือ CORAL, Gxiba-1, HMU-SAT2, LEOPARD, UiTMSAT-2 ได้ถูกนำส่งไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ ในระดับความสูงประมาณ 420 กิโลเมตร โดยได้ปล่อยจากโมดูลห้องทดลองของญี่ปุ่น (คิโบ) ด้วยระบบปล่อยคิวบ์แซท J-SSOD ครั้งที่ 35 และยังเป็นดาวเทียมดวงที่ 102 ที่ถูกปล่อยด้วยระบบ J-SSOD ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา 15:55 น. ตามเวลาประเทศไทย[8][9]
ภารกิจ
[แก้]- บริษัท แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด
- สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ โครงการ PMU-B [10][11]
- มหาวิทยาลัยพะเยา
- มหาวิทยาลัย Universiti Teknologi MARA (UiTM) ประเทศมาเลเซีย
- มหาวิทยาลัย University of Perpetual Help System Dalta (UPHSD) ประเทศฟิลิปปินส์
- โรงเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์ โครงการ KNACKSAT 2 TGPS
- ศูนย์วิจัยระบบราง มจพ[12]
นอกจากนั้นยังมีแผ่นอลูมิเนียมที่มีการสลักชื่อของผู้ที่ชนะการแข่งขัน "Space Youth Challenge: ยอดเยาวชนคนอวกาศ 2022" ที่เป็นการแข่งขันการออกแบบโครงการสำรวจอวกาศผ่านเกมเคอร์บัลสเปซโปรแกรมโดยสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ[13][14] และบนแผ่นวงจรพิมพ์ของโรงเรียนวิศวกรรมศาสตร์ไทยยังมีการพิมพ์ตัวละครจากอนิเมชันของ Pasulol รูปจากนักวาดไข่แมว ชื่อของวงดนตรีซากูระซากะโฟร์ตีซิกซ์ ชื่อของไอศิกา วจนโรจน์และฮินาริ โฮคุเวอร์ชวลยูทูบเบอร์ชาวไทย[15]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "ดาวเทียม KNACKSAT-2 ฝีมือคนไทยจาก มจพ. ถูกปล่อยเข้าสู่วงโคจรจากสถานีอวกาศนานาชาติ ISS". Tnnthailand. 2026-02-03. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ "KNACKSAT-2". insted.kmutnb.ac.th (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-06-21. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ Rapeepan, June (2026-02-04). "KnackSat-2 ดาวเทียมไทย ขึ้นสู่อวกาศสำเร็จ!". THE STANDARD. สืบค้นเมื่อ 2026-02-06.
- ↑ สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ. "NARIT รับสัญญาณแรกของดาวเทียม KNACKSAT-2 สำเร็จ (Facebook)". www.facebook.com. สืบค้นเมื่อ 2026-02-23.
- ↑ Dungsunenarn, Nattanon (2026-02-23). "ดาวเทียม KnackSat-2 ส่งสัญญาณกลับโลกแล้ว เผยสาเหตุและลำดับเหตุการณ์ หลังลุ้นนับสัปดาห์". SPACETH.CO (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-02-23.
- ↑ "KNACKSAT-2 Included in J-CUBE Program". nbspace (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2024-06-01. สืบค้นเมื่อ 2026-02-06.
- ↑ "ดาวเทียมแนทแชท 2ฝีมือเด็กไทยเตรียมขึ้นสู่วงโคจร 16 ต.ค.นี้". 2023-10-12. สืบค้นเมื่อ 2026-02-06.
- ↑ "KNACKSAT-2". insted.kmutnb.ac.th (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2024-09-14. สืบค้นเมื่อ 2026-02-06.
- ↑ "History of deployed CubeSats". humans-in-space.jaxa.jp (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "SpaceFight.th (Facebook)". www.facebook.com (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-11-11. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ Dungsunenarn, Nattanon (2022-12-31). "สรุป 2022 ในวงการอวกาศไทยเกิดอะไรขึ้นบ้าง". SPACETH.CO (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ "มจพ.พร้อมส่งดาวเทียมดวงที่สอง "แนคแซท 2" (KNACKSAT-2)". www.thairath.co.th. 2023-10-11. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ "ทีมจากมงฟอร์ตวิทยาลัย คว้าชนะเลิศ Space Youth Challenge 2022 – คนกับความคิด ชีวิตกับนวัตกรรม". 2022-08-19. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ "NARIT สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (Facebook)". www.facebook.com. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.
- ↑ "KnackSat-2 TGPS (Facebook)". www.facebook.com. สืบค้นเมื่อ 2026-02-07.