เมทา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

เมทา[1] (อังกฤษ: meta-) เป็นหน่วยคำเติมหน้าที่มาจากภาษากรีก แปลว่า "เกี่ยวกับ" ในภาษาไทยที่ใช้กันคือ อภิ มีความหมายคือ "ยิ่ง" "ใหญ่" "ทับ" เพื่อบ่งบอกหรือขยายความหมายของคำที่ตามมา เช่นคำที่เราคุ้นเคยในภาษาบาลี สันสกฤต อภิธมฺม หรือ อภิธรรม คือ "ธรรมวิเศษ" ซึ่งบ่งบอกถึงธรรมคำสอนที่มีความยิ่งใหญ่กว่าธรรมหรือคำสอนโดยทั่วไป

ตัวอย่างคำ[แก้]

อ้างอิงและเชิงอรรถ[แก้]

  1. ภาษาไทยมีการทับศัพท์แทน meta หลายคำเช่น เมทา เมตา เมต้า เมแท เมทะ เมตะ