เดรัจฉาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ในศาสนาพุทธ เดรัจฉาน หมายถึง สัตว์ จัดเป็นหนึ่งในอบายภูมิ 4

ศัพทมูล[แก้]

เดรัจฉาน มาจากภาษาบาลี ติรจฺฉาน แปลว่า ผู้ไปโดยส่วนขวาง (มีร่างกายขนานไปกับพื้นโลก) หรือผู้ไปขวางจากมรรคผล (บรรลุนิพพานไม่ได้)[1]

ประเภท[แก้]

ติรัจฉานมี 4 จำพวก[1] ได้แก่

  • อปทติรัจฉาน สัตว์ที่ไม่มีขาและไม่มีเท้า เช่น งู ไส้เดือน
  • ทวิปทติรัจฉาน สัตว์ที่มี 2 ขา เช่น ไก่ นก
  • จตุปทติรัจฉาน สัตว์ที่มี 4 ขา เช่น ช้าง ม้า วัว
  • พหุปทติรัจฉาน สัตว์ที่มีมากกว่า 4 ขา เช่น แมงมุม ตะขาบ

สัญญา 4[แก้]

เดรัจฉานทั้งหมด มีสัญญา 3 อย่าง[1] ได้แก่

  1. กามสัญญา รู้จักเสพกาม
  2. โคจรสัญญา รู้จักกินและนอน
  3. มรณสัญญา รู้จักกลัวตาย

หากเป็นเดรัจฉานชั้นสูง เช่น เดรัจฉานที่เป็นพระโพธิสัตว์ จะมี ธัมมสัญญา คือความรู้จักผิดชอบชั่วดี จึงรู้จักการทำความดี และบำเพ็ญสั่งสมบารมีได้

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 พระสัทธัมมโชติกะ, ปรมัตถโชติกะ มหาอภิธัมมัตถสังคหฎีกา ปริจเฉทที่ 5 เล่ม 1 วีถิมุตตสังคหะ ภูมิจตุกกะและปฏิสนธิจตุกกะ, พิมพ์ครั้งที่ 6, กรุงเทพฯ : มูลนิธิสัทธัมมโชติกะ, 2546, หน้า 48-50