เซบูแปซิฟิก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เซบูแปซิฟิก
Cebu Pacific logo.png
IATA
5J
ICAO
CEB
รหัสเรียก
CEBU
ก่อตั้ง26 สิงหาคม ค.ศ. 1988 (33 ปี)
เริ่มดำเนินงาน8 มีนาคม ค.ศ. 1996 (25 ปี)
ท่าหลักเซบู
มะนิลา
เมืองสำคัญคลาร์ก
ดาเบา
อีโลอีโล
คาลีโบ
คากายันเดโอโร
นครซัมบวงกา
สะสมไมล์Getgo
พันธมิตรการบินแวลูอัลไลแอนซ์
บริษัทลูกเซบโก
เซบโกคาร์โก้
ขนาดฝูงบิน48
จุดหมาย62 (รวมสายการบินลูก)
บริษัทแม่เจจีซัมมิต โฮลดิ้ง
สำนักงานใหญ่โดเมสติกโรด ปาไซ, ฟิลิปปินส์
เว็บไซต์www.cebupacificair.com

เซบูแปซิฟิก (อังกฤษ: Cebu Pacific) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติฟิลิปปินส์ มีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน ในเมโทรมะนิลา และที่ท่าอากาศยานนานาชาติมัคตัน–เซบู ในเซบู โดยถือเป็นสายการบินต้นทุนต่ำที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในทวีปเอเชีย ก่อตั้งในพ.ศ. 2531[1] โดยในปัจจุบันมีให้บริการทั้งเที่ยวบินภายในและระหว่างประเทศ โดยมีจุดหมายปลายทางในประเทศ 37 แห่ง และต่างประเทศ 27 แห่งใน 15 ประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

เซบูเปซิฟิกเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของแวลูอัลไลแอนซ์

สายการบินลูก[แก้]

เซบโก[แก้]

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 ไทเกอร์แอร์ฟิลิปปินส์เปลี่ยนชื่อแบรนด์เป็น เซบโก เป็นครั้งที่สี่เพื่อสะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างไทเกอร์แอร์ฟิลิปปินส์ในฐานะสายการบินในเครือของเซบูแปซิฟิก ต่อมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 เซบโก ส่งคืนแอร์บัส เอ320 จำนวน 5 เครื่องไปยังเซบูแปซิฟิก และหลังจากนั้นได้แระจำการ เอทีอาร์ 72-500 และ -600 แทน[2]

จุดหมายปลายทาง[แก้]

ปัจจุบันเซบูแปซิฟิคมีเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางภายในประเทศ 36 แห่งและจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ 26 แห่งใน 16 ประเทศทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก สายการบินมีเครือข่ายเส้นทางภายในประเทศที่กว้างขวางที่สุดในฟิลิปปินส์

พันธมิตรทางการบิน[แก้]

เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เซบูแปซิฟิคได้กลายเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งของแวลูอัลไลแอนซ์ ซึ่งเป็นพันธมิตรด้านสายการบินต้นทุนต่ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก[3] โดยเข้าร่วมกับสมาชิกผู้บุกเบิกอื่นๆคือ สกู๊ตของสิงค์โปร์, เจจูแอร์ของเกาหลีใต้, นกแอร์ของประเทศไทย,และเซบโก[4] ปัจจุบันเซบูแปซิฟิกยังเป็นสายการบินฟิลิปปินส์เพียงแห่งเดียวที่เป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบิน

ฝูงบิน[แก้]

ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 เซบูแซิฟิกให้บริการเครื่องบินของแอร์บัสทั้งหมด ดังนี้:[5][6]

ฝูงบินของเซบูแปซิฟิก
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร[7] หมายเหตุ
แอร์บัส เอ320-200 19 180 เครื่องบินที่เก่ากว่าจะถูกปลดประจำการ.[8]
แอร์บัส เอ320นีโอ 6 15 188
แอร์บัส เอ321-200 7 230 เครื่องบิน 2 ลำถูกจัดเก็ยที่อลิซสปริงส์ เพราะ การแพร่ระบาดของ โควิด-19.[9]
แอร์บัส เอ321นีโอ 9 12 236[10] All aircraft in the Airbus Cabin Flex (ACF) configuration.[11]
แอร์บัส เอ321เอกซ์แอลอาร์ 10 TBA Deliveries from 2024.[12]
แอร์บัส เอ330-300 5 436
แอร์บัส เอ330-900 2 14 459 Deliveries from 2021.[13]
รวม 48 51

อ้างอิง[แก้]

  1. "Call Center / Guest Services / Product Ideas Archived 2010-04-01 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." Cebu Pacific. Retrieved on March 31, 2010.
  2. "Tigerair Philippines rebranded to Cebgo". web.archive.org. 2019-05-04.
  3. "Cebu Pacific Air – Why everyone flies". web.archive.org. 2016-10-02.
  4. "Cebu Pacific, 7 other budget airlines form alliance". web.archive.org. 2016-09-15.
  5. https://cebupacificaircorporate.com/Pages/our-fleet.aspx
  6. "Orders and deliveries | Airbus". www.airbus.com.
  7. "Cebu Pacific Upgauges with 460-Seat A330neo, 240-Seat A321XLR and 194-Seat A320neo". The Blue Swan Daily (ภาษาอังกฤษ). June 21, 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-12-21.
  8. "Press Releases - All Items". cebupacificaircorporate.com. สืบค้นเมื่อ 2021-02-05.
  9. Salcedo, Dirk Andrei (July 20, 2020). "Cebu Pacific Sends Several A321, A330 to Alice Springs for Storage". Aviation Updates Philippines (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-02-05.
  10. "Philippines Domestic Market: Airport Constraints Restrict Growth". Centre for Aviation (ภาษาอังกฤษ). May 5, 2018.
  11. "Cebu Pacific Steps Up Re-Fleeting Program with Its First Airbus A321neo". Inquirer.net (ภาษาอังกฤษ). January 21, 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-09-05.
  12. Waldron, Greg (December 19, 2019). "Cebu Pacific Firms Order for 15 A320neo Aircraft". Flight Global (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-12-19.
  13. "Cebu Pacific receives first A330neo". Airbus (Press release). 29 November 2021.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]