เฉิน ชั่วเจิน
จักรพรรดิเหวินเจีย 文佳皇帝 | |||||
---|---|---|---|---|---|
ฮ่องเต้ | |||||
ครองราชย์ | ค.ศ. 653 (กบฎ) | ||||
ประสูติ | คริสต์ศตวรรษที่ 7 | ||||
สวรรคต | ค.ศ. 653 | ||||
| |||||
ราชวงศ์ | ราชวงศ์ถัง | ||||
อาชีพ | หัวหน้ากบฎ |
เฉิน ชั่วเจิน (จีน: 陳碩真; พินอิน: Chén Shuòzhēn; เสียชีวิต 653) เป็นสตรีในสมัยราชวงศ์ถังจากมู่โจว (ชุนอัน มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นผู้นำการลุกฮือของชาวนาในปี 653[1] ในช่วงกบฏเธอประกาศตัวเองจักรพรรดิเหวินเจีย (文佳皇帝)[2] กลายเป็นผู้นำกบฏหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์จีนที่รับตำแหน่งฮ่องเต้ (จักรพรรดิ) เฉิน ชั่วเจินส่งเสียงกริ่งและเผาเครื่องหอมขณะที่เธอเดินทางไปทำสงคราม มีคนบอกว่าเธอมีพลังวิเศษ และคนของเธอบอกว่าเธอเป็นเทพ
ชีวประวัติ
[แก้]เฉิน ชั่วเจินเกิดจากภูมิหลังที่ต่ำต้อยและเป็นทาส เธอเป็นพี่สะใภ้ของจาง ซู่เจิง ในช่วงปีแรกๆ ของจักรพรรดิถังเกาจง พื้นที่ของเจ้อเจียงผ่านช่วงขาดแคลนอาหารติดต่อกัน ชาวนาอาศัยอยู่ในสภาพที่ยากลำบากเนื่องจากความหิวโหยและการกดขี่ของขุนนาง ด้วยเหตุนี้จึงมีความไม่พอใจเพิ่มขึ้นกับขุนนางศักดินาและจักรวรรดิ เฉิน ชั่วเจินปรากฏตัวตั้งแต่นั้นมา เธอเห็นใจผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของการขาดแคลนอาหาร เธอจึงปล้นขุนนางเพื่อช่วยเหลือประชาชน
ในค.ศ. 653 น้อยกว่าสี่ปีหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิ การจลาจลของชาวนาขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในเจ้อเจียงในช่วงสี่ปีของจักรพรรดิถังเกาจง เฉิน ชั่วเจินเป็นผู้นำของกลุ่มกบฏนี้ เธออ้างว่าจะกลับสู่โลกจากสวรรค์ และกลายเป็นผู้ชาย เธอรวบรวมผู้ศรัทธาจำนวนมากพร้อมกับผู้คนที่มีหลงเชื่อ ในช่วงต้นปี 653 เธอเริ่มกองทัพของตัวเองและอ้างตนเป็น "จักรพรรดิเหวินเจีย" และแต่งตั้งน้องเขย (จาง ซู่เจิง) เป็นอัครเสนาบดี
จักรพรรดิเหวินเจียนำคนสองพันคนเข้ายึดเฉินโจวและหยูเฉียน เธอยังโจมตีซางโจวแต่ล้มเหลว หลังจากการสู้รบและการนองเลือดหลายครั้ง ผู้ก่อความไม่สงบเสียชีวิตและบาดเจ็บ และในที่สุดกองทัพทั้งหมดก็ถูกกวาดล้าง เธอยังถูกสังหารในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น และผู้คนนับหมื่นก็ยอมจำนน
การครองราชย์ของจักรพรรดิเหวินเจียกินเวลาเพียงสองเดือน โดยกองทัพสุดท้ายจาก 14,000 นายยอมจำนนในช่วงปลายปี 653 เรื่องราวของเธอยังคงอยู่ และกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดการจลาจลที่ฟาง ล่าในช่วงท้ายของราชวงศ์ซ่งเหนือและยังคงโดดเด่นในนิทานพื้นบ้านเจ้อเจียง
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Woo, X L. Empress Wu the Great: Tang dynasty China. Algora Publishing. ISBN 978-0-87586-660-4.
- ↑ Zizhi Tongjian, vol. 199.