อาการปวดเค้นหัวใจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาการปวดเค้นหัวใจ
(Angina pectoris)
การจำแนกและแหล่งข้อมูลภายนอก
ICD-10 I20
ICD-9 413
DiseasesDB 8695
eMedicine med/133
MeSH D000787

อาการปวดเค้นหัวใจ (อังกฤษ: angina pectoris) คืออาการเจ็บหน้าอกอย่างหนึ่ง[1]ซึ่งเป็นผลจากการขาดเลือดของกล้ามเนื้อหัวใจ ส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากการอุดตันหรือหดเกร็งของหลอดเลือดหัวใจ สาเหตุส่วนใหญ่ของอาการปวดเค้นหัวใจคือโรคหลอดเลือดหัวใจ ซึ่งเป็นผลจากการเกิดการแข็งของหลอดเลือดหัวใจ คำภาษาอังกฤษของอาการปวดเค้นหัวใจคือ angina pectoris มาจากคำภาษาลาตินว่า "angina" ("คอหอยติดเชื้อ") ซึ่งมาจากคำภาษากรีก ἀγχόνη ankhonē ("strangling") อีกทีหนึ่ง ประกอบกับคำภาษาลาติน pectus ("อก") ดังนั้นอาจแปลตามรูปศัพท์ได้ว่าอาการปวดเหมือนถูกบีบที่หน้าอก

ความรุนแรงของความเจ็บปวดมีความสัมพันธ์กับความรุนแรงของการขาดออกซิเจนของกล้ามเนื้อหัวใจอยู่บ้างเพียงเล็กน้อย (หมายความว่าแม้จะมีอาการปวดรุนแรง แต่อาจไม่เป็นหัวใจขาดเลือดก็ได้ และผู้ป่วยหัวใจขาดเลือด อาจไม่เจ็บหรือเจ็บไม่มากก็ได้)

อาการปวดที่เป็นมากขึ้นๆ ("crescendo") อาการปวดที่เป็นมากขึ้นทันทีทันใดขณะไม่ได้ออกแรงหรือพัก และอาการปวดที่เป็นอยู่นานกว่า 15 นาที เป็นอาการของอาการปวดเค้นไม่เสถียร ("unstable angina") (มักนับรวมกับโรคอื่นๆ ที่ใกล้เคียงกันเป็นกลุ่มภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน) อาการเช่นนี้มีโอกาสสูงที่จะเป็นจากการมีกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด จำเป็นต้องได้รับการตรวจจากแพทย์โดยด่วน ส่วนใหญ่เบื้องต้นมักถือว่าเป็นหัวใจขาดเลือดไว้ก่อน

อ้างอิง[แก้]

  1. "MerckMedicus : Dorland's Medical Dictionary". สืบค้นเมื่อ 2009-01-09. 

อ่านเพิ่มเติม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]