ข้ามไปเนื้อหา

อับดุล ฆานี บาราดาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อับดุล ฆานี บาราดาร์
عبدالغنی برادر
บาราดาร์ใน ค.ศ. 2020
รองนายกรัฐมนตรีคนแรก ฝ่ายเศรษฐกิจของอัฟกานิสถาน[1][2]
เริ่มดำรงตำแหน่ง
7 กันยายน 2021
ดำรงตำแหน่งร่วมกับ อับดุล ซะลาม ฮะนะฟี
ผู้นำสูงสุดฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
นายกรัฐมนตรีฮาซัน อะคูน
ก่อนหน้าฮาซัน อะคูน (2001)
รองหัวหน้าอัฟกานิสถานคนที่ 3
เริ่มดำรงตำแหน่ง
15 สิงหาคม 2021
ดำรงตำแหน่งร่วมกับ ซิราจุดดีน ฮักกานี
และมุลลา ยะอ์กูบ
เอมีร์ฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
ลี้ภัย
24 มกราคม 2019 – 15 สิงหาคม 2021
ผู้นำสูงสุดฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
ก่อนหน้าตำแหน่งใหม่
หัวหน้าคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
2022[3]
ผู้นำสูงสุดฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
หัวหน้าสำนักงานการเมืองแห่งเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
ลี้ภัย
24 มกราคม 2019  17 สิงหาคม 2021[4][5]
ผู้นำสูงสุดฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
ก่อนหน้าเชร์ มุฮัมมัด อับบาส สตานิกไซ
ถัดไปซูฮัยล์ ชะฮีน
รองหัวหน้าเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานคนแรก
ลี้ภัย
พฤษภาคม 2002[6]  8 กุมภาพันธ์ 2010[7]
ผู้นำสูงสุดมุลลอฮ์อุมัร
ก่อนหน้ามุฮัมมัด รับบานี
ถัดไปอัคตาร์ มันซูร์[8]
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
ดำรงตำแหน่ง
27 กันยายน 1996  15 เมษายน 1997
ผู้นำสูงสุดมุลลอฮ์อุมัร
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด (1963-09-29) 29 กันยายน ค.ศ. 1963 (62 ปี)
Yatimak จังหวัดอุรูซกาน ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน
อาชีพนักการเมือง, สมาชิกตอลิบาน
รางวัล100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดใน ค.ศ. 2021 โดยนิตยสาร Time
สังกัดทางการเมืองตอลิบาน
เว็บไซต์เว็บไซต์รัฐบาล
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง
รับใช้
สังกัดกองทัพอัฟกัน (1996–2001)
ผ่านศึกสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน
สงครามกลางเมืองอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 1992-1996)
สงครามในอัฟกานิสถาน (ค.ศ. 2001–2021)

อับดุล ฆานี บาราดาร์ (ปาทาน/ดารี: عبدالغني برادر, เสียงอ่านภาษาปาทาน: [ˈabdʊl ɣaˈni barɑˈdar], เสียงอ่านภาษาดารี: [ˈabdʊl ɣaˈniː beɾɑːˈdæɾ]; เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1963) เป็นนักการเมืองและผู้นำศาสนาชาวอัฟกันที่เป็นรองนายกรัฐมนตรีคนแรกในรัฐบาลตอลิบานของอัฟกานิสถาน ร่วมกับอับดุล ซะลาม ฮะนะฟี เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มตอลิบานกับมุฮัมมัด อุมัร โดยเป็นรองหัวหน้าคนสำคัญของอุมัรตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2010 และตั้งแต่ ค.ศ. 2019 เขาเป็นผู้บัญชาการลำดับที่สี่ของกลุ่มตอลิบาน โดยเป็นรองหัวหน้าคนที่สามจากสามคนของหัวหน้า ฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์

เขาดำรงตำแหน่งระดับสูงในกลุ่มตอลิบานในช่วงการปกครองครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2001 หลังรัฐบาลตอลิบานล่มสลายจากการรุกรานของสหรัฐใน ค.ศ. 2001 เขาได้ขึ้นเป็นผู้นำของกลุ่มเควตตาชูรอในปากีสถาน และกลายเป็นผู้นำกลุ่มตอลิบานโดยพฤตินัย เขาถูกทางปากีสถานจำคุกใน ค.ศ. 2010 ซึ่งอาจเป็นเพราะเขาได้หารือเกี่ยวกับข้อตกลงสันติภาพกับรัฐบาลอัฟกานิสถานอย่างลับ ๆ โดยที่ปากีสถานไม่เกี่ยวข้อง เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 2018 ตามคำขอของสหรัฐ และต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้ากลุ่มตอลิบาน และหัวหน้าสำนักงานการเมืองของพวกเขาในกาตาร์ หลังชัยชนะของกลุ่มตอลิบานในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 เขาได้กลับไปยังอัฟกานิสถานและได้รับตำแหน่งรัฐบาลปัจจุบัน

บาราดาร์ถือเป็นสมาชิกตอลิบานสายกลาง[9][10] ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์แห่งสหรัฐร่วมลงนามในความตกลงโดฮาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2020 กับเขา ซึ่งนำไปสู่การถอนทหารสหรัฐออกจากอัฟกานิสถานทั้งหมด หลังลงนามในข้อตกลงแล้ว กลุ่มตอลิบานได้เปิดฉากโจมตีทางทหารต่อรัฐบาลอัฟกานิสถานเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ในขณะที่การถอนทหารสหรัฐยังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2021 บาราดาร์ได้รับการจัดอันดับในนิตยสารไทม์ให้เป็นหนึ่งใน "100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในปี 2021" จากบทบาทของเขาในการนำพาชัยชนะของกลุ่มตอลิบาน[11][12]

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

รายงานเกี่ยวกับวันและสถานที่เกิดของเขามีความแตกต่างกัน ตามรายชื่อรวมของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ เขาเกิดราว ค.ศ. 1968 ในหมู่บ้าน Yatimak อำเภอเดฮ์ราวูด จังหวัดอุรูซกาน ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน[13][14] อย่างไรก็ตาม เอกสารประจำตัวระบุปีเกิดของเขาเป็น ค.ศ. 1963[15] หรือวันและสถานที่เกิดเป็นวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1963 ในอุรูซกาน[16]

เขาเป็นชาวซีรัก[17] ชาวปาทานดูร์รานีแห่งเผ่าซาโดไซ ซึ่งเป็นเผ่าย่อยของเผ่าโปปัลไซ[18] Bette Dam นักข่าวชาวดัตช์ รายงานว่าเขาและมุฮัมมัด อุมัรเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น[19] Newsweek รายงานว่า อุมัรและบาราดาร์อาจเป็นพี่/น้องเขยกันจากการแต่งงานกับพี่/น้องสาวสองคน[20] มุฮัมมัด อุมัร ผู้นำคนแรกของกลุ่มตอลิบาน ตั้งฉายาให้เขาว่า 'บาราดาร์' ซึ่งหมายถึง 'น้องชาย'[19] หรือ น้องชายมุลลอฮ์[21]

อาชีพ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Who are the Taliban leaders ruling Afghanistan?". france24. 19 สิงหาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 19 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. "Taliban Announces Head of State, Acting Ministers". TOLOnews. 7 กันยายน 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 7 กันยายน 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Lalzoy, Najibullah (6 กุมภาพันธ์ 2022). "Plans underway to eliminate poverty and create work opportunities: Baradar". Khaama Press Agency. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มิถุนายน 2022. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. Sieff, Kevin; Partlow, Joshua (17 สิงหาคม 2021). "A once-vanquished insurgent returns as Afghanistan's likely next leader". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "Shaheen Appointed Head of Doha Office". TOLOnews. 26 กุมภาพันธ์ 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มิถุนายน 2022. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. Sayed, Adbul (8 กันยายน 2021). "Analysis: How Are the Taliban Organized?". Voice of America. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 17 มิถุนายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Mapping Freedom fighting Organizations (มิถุนายน 2018). "Afghan Taliban". Center for International Security and Cooperation. Stanford University. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. Osman, Borhan (24 พฤศจิกายน 2015). "Toward Fragmentation? Mapping the post-Omar Taleban". Afghan Analysts Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "Abdul Ghani Baradar, a founding father of the Taliban, returns home". Financial Times. 2021-08-21. สืบค้นเมื่อ 2022-10-15.
  10. "Who is Mullah Abdul Ghani Baradar, set to lead new Afghanistan government?". Hindustan Times (ภาษาอังกฤษ). 2021-09-03. สืบค้นเมื่อ 2022-10-15.
  11. "The 100 Most Influential People of 2021". Time. 15 กันยายน 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. Rashid, Ahmed (15 กันยายน 2021). "Abdul Ghani Baradar: The 100 Most Influential People of 2021". Time (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กันยายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. Tanzeem, Ayesha (25 มกราคม 2019). "Who Is Taliban's New Chief Negotiator?". Voice of America. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 29 กันยายน 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. "United Nations Security Council Consolidated List". United Nations. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. Gupta, Shishir (10 กันยายน 2021). "Mullah Baradar's passport reveals Pak support for Taliban". Hindustan Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ตุลาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. Inayat Ullah Kakar [@Kalamnigar] (1 กรกฎาคม 2020). "This is photo of #Afghan passport of Taliban's leader Mullah Abdul Ghani Baradar, issued by Afghan Consulate General in Dubai in April 2019. #Taliban released the photo to respond to the fake news about being his ID, Passport issued by Pakistan's NADRA" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2021 โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. Hänni, Adrian (30 ตุลาคม 2018). "Why Does Pakistan's Release of a Key Taliban Leader Matter?". The Diplomat (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. Giustozzi, Antonio (2008). Koran, Kalashnikov, and laptop: the neo-Taliban insurgency in Afghanistan. Columbia University Press. น. 47. ISBN 978-0-231-70009-2. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. 1 2 Green, Matthew (20 กุมภาพันธ์ 2010). "Man in the News: Mullah Abdul Ghani Baradar". Financial Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. Moreau, Ron (25 กรกฎาคม 2009). "America's New Nightmare". Newsweek. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2010. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. Taddonio, Patrice (21 มกราคม 2020). "'I Might Die There': Journalist Najibullah Quraishi on Going Face-to-Face with ISIS and the Taliban in Afghanistan". Frontline. PBS. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]