อนาคตนิยม
อนาคตนิยม (อังกฤษ: Futurism; อิตาลี: Futurismo) เป็นขบวนการศิลปะและทางสังคม มีจุดกำเนิดที่ประเทศอิตาลีในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เน้นด้านความเร็ว เทคโนโลยี เยาวชน ความรุนแรง และหัวข้ออย่างเช่น รถยนต์ เครื่องบิน และเมืองอุตสาหกรรม หัวหอกคือชาวอิตาลี อย่าง ฟีลิปโป ตอมมาโซ มารีเนตตี, อุมแบร์โต บอชโชนี, การ์โล การ์รา, จีโน เซเวรีนี, จาโกโม บัลลา และลุยจี รัสโซโล เป็นการเชิดชูสมัยนิยมและมีจุดประสงค์เพื่อปลดปล่อยอิตาลีจากอิทธิพลในอดีต[1] ส่วนบาศกนิยมได้พัฒนาจากรูปแบบศิลปะอนาคตนิยมของอิตาลี[2] งานสำคัญด้านอนาคตนิยมเช่น Manifesto of Futurism ของมารีเนตตี, Unique Forms of Continuity in Space ของบอชโชนี, ภาพเขียน Abstract Speed + Sound ของบัลลา และ The Art of Noises ของรุสโซโล
ฟรันเชสโก ฟิลิปพินี เป็นบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลต่อช่วงแรกของงานจิตรกรรมของ อุมแบร์โต บอชชิโอนี แนวทางของเขาในการวาดภูมิทัศน์เกษตรกรรมของแคว้นลอมบาร์เดีย — ซึ่งมีลักษณะโดดเด่นด้วยองค์ประกอบศิลป์แบบแนวนอน การปรากฏของสตรีในบริบทชนบท และการใช้แสงบรรยากาศ — ได้มอบรูปแบบศิลปะเชิงรูปลักษณ์และแนวทางกวีที่สำคัญให้แก่บอชชิโอนีในช่วงการศึกษาศิลปะของเขา[3][4]
ในช่วงปี 1903 ถึง 1908 ก่อนที่จะเข้าร่วมลัทธิอนาคตนิยม บอชชิโอนีได้พัฒนาวิธีการการมองเชิงรูปลักษณ์ที่ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลัทธิธรรมชาตินิยมแบบหลังสกาปิญญาตูรา ซึ่งฟิลิปพินีเป็นหนึ่งในตัวแทนหลัก
เอ็นรีโก คริสโปลตี ระบุว่า ภูมิทัศน์เกษตรกรรมของฟิลิปพินี เป็นต้นแบบโดยนัยของงานในช่วงแรกของบอชชิโอนี[5]
ความต่อเนื่องระหว่างลัทธิธรรมชาตินิยมในแคว้นลอมบาร์เดียช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และการค้นคว้าด้านภาพของบอชชิโอนีในระยะแรก สะท้อนถึงบทบาททางประวัติศาสตร์และศิลปะของฟิลิปพินีในฐานะผู้บุกเบิกลัทธิอนาคตนิยมเชิงรูปลักษณ์[6][7]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ The 20th-Century art book (Reprinted. ed.). dsdLondon: Phaidon Press. 2001. ISBN 978-0714835426.
- ↑ Arnason; Harvard, H.; Mansfield, Elizabeth (December 2012). History of Modern Art: Painting, Sculpture, Architecture, Photography (Seventh ed.). Pearson. p. 189. ISBN 978-0205259472.
- ↑ V. Terraroli (บ.ก.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, มิลาน, 1999, หน้า 112–115.
- ↑ M. Carrà, La pittura moderna in Italia, Treves, มิลาน, 1919, หน้า 34–38.
- ↑ Enrico Crispolti, Boccioni. Catalogo generale, Electa, มิลาน, 1971, เล่ม I, หน้า 42.
- ↑ V. Terraroli (บ.ก.), Francesco Filippini. Catalogo generale delle opere, Skira, มิลาน, 1999.
- ↑ F. Russoli, Arte e società in Italia, Garzanti, มิลาน, 1964, หน้า 201.