เทือกเขาหิมาลัย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก หิมาลัย)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หิมาลัย
เทือกเขา
Everest North Face toward Base Camp Tibet Luca Galuzzi 2006 edit 1.jpg
ด้านเหนือของยอดเขาเอเวอเรสต์
ที่เห็นจากถนนไปสู่แค็มพ์แรกในทิเบต
ประเทศ ภูฏาน, จีน, อินเดีย, เนปาล, ปากีสถาน, พม่า, อัฟกานิสถาน
จุดสูงสุด ยอดเขาเอเวอเรสต์
 - elevation
 - coordinates 27°59′17″N 86°55′31″E / 27.98806°N 86.92528°E / 27.98806; 86.92528
ภาพถ่ายดาวเทียมของเทือกเขาหิมาลัย

เทือกเขาหิมาลัย (อังกฤษ: Himalaya Range) เป็นเทือกเขาในทวีปเอเชีย ที่แยกอนุทวีปอินเดียทางทิศใต้ ออกจากที่ราบสูงทิเบตทางทิศเหนือ เป็นที่ที่มียอดเขาที่สูงที่สุดในโลก เช่น ยอดเขาเอเวอเรสต์ และยอดเขากันเจนชุงคา (Kanchenjunga) และยังประกอบด้วยยอดเขาที่มีความสูงมากกว่า 7,200 เมตร (23,600 ฟุต) มากกว่าหนึ่งร้อยยอด ในทางศัพทมูลวิทยา คำว่า หิมาลัย มาจากภาษาสันสกฤต หมายถึง "ที่อยู่ของหิมะ" (หิม + อาลย) เป็นจุดกำเนิดของระบบแม่น้ำที่สำคัญของโลกหลายสาย เช่น แอ่งแม่น้ำสินธุ และแอ่งแม่น้ำคงคา-พรหมบุตร แม่น้ำสาละวิน และแม่น้ำโขง[1]

เทือกเขาหิมาลัยทอดยาวพาดผ่านพื้นที่ของ 5 ประเทศ — ปากีสถาน อินเดีย จีน ภูฏาน เนปาล — พื้นที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำหิมาลัยเป็นที่อยู่ของผู้คนราว 750 ล้านคน ซึ่งรวมถึงชาวบังคลาเทศ

เทือกเขาหิมาลัยหมายรวมถึงเทือกเขาการาโกรัม ฮินดูกูช และเทือกเขาอื่น ๆ ที่เล็กกว่า เมื่อรวมกันแล้วเทือกเขาหิมาลัยเป็นระบบที่สูงที่สุดในโลก และเป็นบ้านของยอดเขาที่สูงที่สุด ซึ่งรวมถึงยอดเขาเอเวอเรสต์และเคทู[2]

อ้างอิง[แก้]