หาดปากเมง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หาดปากเมงเห็นเขาเมงในแบบย้อนแสง ยามพระอาทิตย์ตก

หาดปากเมง (อังกฤษ: Pak Meng Beach) ชายหาดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลไม้ฝาด อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม ซึ่งอยู่ใกล้กัน เป็นชายหาดแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับนิยมของจังหวัดตรัง ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งแรก ๆ ที่ผู้คนมักคิดถึงและไปท่องเที่ยวของจังหวัดตรัง

หาดปากเมง อยู่ห่างตัวอำเภอเมืองตรังประมาณ 35 กิโลเมตร เป็นชายหาดรูปพระจันทร์เสี้ยวติดทะเลอันดามัน ของมหาสมุทรอินเดีย เมื่อน้ำลดลงต่ำสุดจะมีความกว้างขวาง 500 เมตร จนสามารถขับรถยนต์ลงไปได้ เพราะทรายมีความหนาแน่นเพียงพอที่จะรองรับน้ำหนักรถได้ มีจุดสังเกต คือ เขารูปคล้ายคนขนาดยักษ์นอนหงายอยู่ มีชื่อเรียกว่า "เขาเมง" หรือ "เกาะเมง" อันที่มาของชื่อเรียก ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องของเฒ่าเมง ผู้เฒ่าชาวประมงที่กำลังจะแต่งงานลูกสาวชื่อ มุก กับพระยาลันตา มีความงามอย่างยิ่งยามพระอาทิตย์ตก ขนาบด้วยแนวต้นสนทะเลยาว 5 กิโลเมตร ถัดออกไปทางอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมยังมีสะพานคอนกรีต 2 แห่ง ที่นิยมใช้เป็นสถานที่ตกปลาอีกด้วย

นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นสถานที่ตั้งของท่าเรือปากเมง ซึ่งเป็นท่าเรือที่รับส่งนักท่องเที่ยวเดินทางไปเที่ยวยังเกาะต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณทะเลจังหวัดตรัง เช่น เกาะมุก, ถ้ำมรกต, เกาะไหง[1] [2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "หาดปากเมง จ.ตรัง". ฮอลิเดย์ไทยดอตคอม. สืบค้นเมื่อ 2017-05-01.
  2. เมืองแก้ว, เมธี (2012-03-20). ""หาดปากเมง" ประตูสู่แหล่งท่องเที่ยวทางทะเลเมืองตรัง". ผู้จัดการออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 2017-05-01.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 7°28′27″N 99°20′03″E / 7.4742°N 99.3342°E / 7.4742; 99.3342