อำเภอสิเกา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอสิเกา
แผนที่จังหวัดตรัง เน้นอำเภอสิเกา
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ งามท้องทะเล เสน่ห์เกาะแก่ง แหล่งหอยตะเภา ภูเขาล้านปี
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทยอำเภอสิเกา
อักษรโรมันAmphoe Sikao
จังหวัดตรัง
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่524.0 ตร.กม.
ประชากร38,181 คน (พ.ศ. 2560)
ความหนาแน่น72.86 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์9205
รหัสไปรษณีย์92150, 92000 (เฉพาะตำบลนาเมืองเพชร)
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอสิเกา ถนนตรัง-สิเกา ตำบลบ่อหิน อำเภอสิเกา จังหวัดตรัง 92150
พิกัด7°34′18″N 99°20′42″E / 7.57167°N 99.34500°E / 7.57167; 99.34500
โทรศัพท์0 7529 1055
โทรสาร0 7529 1055
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอสิเกา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตรัง สิเกา อำเภอเล็กๆ อำเภอหนึ่ง อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดตรัง เมืองแห่งความสงบและธรรมชาติที่บริสุทธิ์ ที่มาของชื่อเมือง"สิเกา"นี้ หลายคนคงตีความไปต่างๆ นาๆ บ้างก็ว่ามีกงสี(บ้านพักชาวสวนยาง)เก่า เคยตั้งอยู่บริเวณนี้ บ้างก็ว่าคนจีนฮกเกี้ยนที่เคยอพยพมาจากสิงคโปร์และปีนังเข้ามาอยู่เรียกพื้นที่นี้ว่า"สี่เก้า" ต่อมาเพี้ยนเป็นสิเกา ซึ่งอย่างไรก็ตาม ที่มาของชื่อสิเกาที่น่าเชื่อถือ และได้รับการยอมรับมากที่สุดคือ คำว่า "สิเกา" เพี้ยนมาจากคำว่ากงสีเก่า เนื่องจากได้มีชาวจีนปีนัง ฮกเกี้ยน และประเทศเพื่อนบ้านเข้ามาอาศัยประกอบอาชีพตัดไม้ขาย ต่อมาได้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ขึ้นที่ริมคลองสิเกา เพื่อนำไม้ คบ น้ำมันยาง ไม้ไผ่ และถ่านไม้โกงกางไปจำหน่ายยังต่างประเทศ และบรรทุกสินค้าอื่นๆ จากต่างประเทศเข้ามาจำหน่ายในอำเภอสิเกา ในยุคนั้นจึงมีผู้คนอาศัยอย่างหนาแน่น ต่อมาปริมาณไม้ลดลง ชาวจีนจึงเลิกกิจการกลับประเทศจีน บ้างก็ย้ายไปตั้งรกรากใหม่ ในตลาดทับเที่ยง(เทศบาลนครตรัง) บ้างก็เปลี่ยนไปทำไร่พริกไทย สวนยางพารา สวนมะพร้าว บ้างก็มีลูกเมียตั้งรกรากอยู่ที่ตำบลบ่อหิน (ตัวอำเภอปัจจุบัน) แต่ตัวโรงงานแปรรูปไม้หรือสถานที่ตั้งโรงงานยังมีอยู่ ชาวบ้านพากันเรียกว่า "กงสีเก่า" ต่อมานานวันเข้าก็เพี้ยนเป็น"สีเก่า" ผลสุดท้ายด้วยความเคยชินของสำเนียงใต้จึงได้เรียกเป็น"สิเกา หรืออีกแนวคิดหนึ่งก็คือที่ตั้งอำเภอนี้อยู่ใกล้ภูเขาสี่ลูก จึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า "บ้านสี่เขา" ต่อมาเพี้ยนเป็น"สีเกา" และ "สิเกา" ตามลำดับ อำเภอสิเกา ได้รับการสถาปนาเป็นอำเภอ ขึ้นต่อจากเมืองกันตัง(เมืองตรังในขณะนั้น) เมื่อปี พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เหตุผลที่เลือกตั้งตัวอำเภอในที่ตั้งปัจจุบันบริเวณคลองสิเกาคือ เพื่อป้องกันข้าศึกในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 (ญี่ปุ่นขึ้นเมือง) โดยเมื่อก่อน อำเภอสิเกามีพื้นที่กว้างขวางกว่าปัจจุบัน คือ พื้นที่ด้านตะวันตกเฉียงเหนือทั้งหมดของจังหวัด นับตั้งแต่ชายเขตอำเภอห้วยยอด ต่อมา พ.ศ. 2536 ได้มีการปรับเขตการปกครองใหม่ แบ่งเขตการปกครองออกเป็นกิ่งอำเภอวังวิเศษ ซึ่งแบ่งครึ่งพื้นที่เดิมอำเภอสิเกาไปทางด้านตะวันออกของปัจจุบัน ทำให้ขนาดของอำเภอสิเกามีขนาดเล็กลง กว่าเดิมไปมาก ปัจจุบันอำเภอสิเกามี ทั้งหมด 5 ตำบล ประชากรส่วนใหญ่ 60% นับถือศาสนาพุทธ 39%นับถือศาสนาอิสลาม และ 1% นับถือศาสนาคริสต์ อาชีพส่วนใหญ่ของชาวสิเกา คือเกษตรกรรมทั้งกสิกรรม ส่วนใหญ่จะเป็นสวนยางพาราและสวนปาล์มน้ำมัน และการประมงจับสัตว์น้ำ เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ด้านการท่องเที่ยวทางทะเล และลูกจ้างโรงงานอุตสาหกรรมแปรรูปสินค้าเกษตรในพื้นที่ ชาวสิเกามีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่ายมีวิถีพอเพียงแบบชนบทมีความสงบ ทั้งทางธรรมชาติและสังคมทำให้เกิดความสุขอย่างยั่งยืน [1]

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอสิเกาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอสิเกาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

1. บ่อหิน (Bo Hin) 9 หมู่บ้าน
2. เขาไม้แก้ว (Khao Mai Kaeo) 9 หมู่บ้าน
3. กะลาเส (Kalase) 8 หมู่บ้าน
4. ไม้ฝาด (Mai Fat) 7 หมู่บ้าน
5. นาเมืองเพชร (Na Mueang Phet) 7 หมู่บ้าน
 Tambon 9205.png

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอสิเกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลสิเกา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ่อหิน
  • เทศบาลตำบลควนกุน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกะลาเส
  • เทศบาลตำบลนาเมืองเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเมืองเพชรทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อหิน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสิเกา)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเขาไม้แก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาไม้แก้วทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลกะลาเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะลาเส (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลควนกุน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลไม้ฝาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไม้ฝาดทั้งตำบล

สถาบันการศึกษา[แก้]

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการประมง (หลักสูตร 4 ปี และต่อเนี่อง 2 ปี) วิทยาลัยการโรงแรมและการท่องเที่ยว (หลักสูตร 4 ปี และภาคพิเศษ)

อุทยานแห่งชาติ[แก้]

  • อุทยานแห่งชาติทางทะเลหาดเจ้าไหม

สถาบันวิจัย[แก้]

  • ศูนย์วิจัยพืชสวนตรัง ต.ไม้ฝาด
  • สถานีวิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง ต.ไม้ฝาด
  • สถานีพัฒนาทรัพยากรป่าชายเลนที่ 31 (สิเกา ตรัง)

ธนาคาร[แก้]

  • ธนาคารกรุงไทย
  • ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ (ธกส)

ศาสนสถาน[แก้]

  • วัดสิเกา ต.บ่อหิน
  • วัดไม้ฝาด ต.ไม้ฝาด
  • สำนักสงฆ์ห้วยต่อ ต.ไม้ฝาด
  • สำนักสงฆ์ทุ่งศรีทอง ต.ไม้ฝาด(ก่อตั้ง เมื่อปี2551)
  • วัดเขาแก้ว ต.นาเมืองเพชร
  • วัดคูหาวิไล ต.นาเมืองเพชร
  • วัดกมลศรี ต.กะลาเส
  • วัดเขาไม้แก้ว ต.เขาไม้แก้ว
  • คริสตจักรบ้านนาเมืองเพชร ต.นาเมืองเพชร
  • มัสยิดบ้านบางค้างคาว หมู่ที่ 4 ตำบลเขาไม้แก้ว
  • มัสยิดบ้านทุ่งใหญ่ หมู่ที่ 5 ตำบลไม้ฝาด
  • มัสยิดบ้านฉางหลาง หมู่ที่ 5 ตำบลไม้ฝาด
  • มัสยิดบ้านนาหละ หมู่ที่ 7 ตำบลไม้ฝาดก
  • มัสยิดบ้านโต๊ะบัน หมู่ที่ 8 ตำบลบ่อหิน
  • มัสยิดบ้านปากคลอง หมู่ที่ 9 ตำบลบ่อหิน
  • มัสยิดบ้านดุหุน หมู่ที่ 3 ตำบลบ่อหิน
  • มัสยิดบ้านทุ่งขี้เหล็ก หมู่ที่ 6 ตำบลเขาไม้แก้ว
  • มัสยิดบ้านแหลมมะขาม หมู่ที่ 5 ตำบลเขาไม้แก้ว
  • มัสยิดบ้านทุ่งทอง หมู่ที่ 7 ตำบลเขาไม้แก้ว
  • มัสยิดบ้านแหลมไทร หมู่ที่ 3 ตำบลเขาไม้แก้ว

สถานีวิทยุกระจายเสียง[แก้]

  • สถานีวิทยุชุมชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ศรีวิชัย 89.5 MHz

แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ[แก้]

  • หาดปากเมง
  • หาดราชมงคล
  • หาดวิวาห์ใต้สมุทร
  • พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำราชมงคล
  • หาดเจ้าไหม
  • เขาแบนะ
  • หาดฉางหลาง
  • หาดหัวหินและทุ่งคลองสน
  • แหลมมะขามแหลมไทร
  • เขาเจ็ดยอด
  • น้ำตกอ่างทอง
  • เกาะเมง
  • เกาะยา
  • เกาะหลอ หลอ
  • เกาะม้า
  • เกาะปลิง
  • แหล่งดำน้ำชมปะติมากรรมพยูน ใต้ทะเลเกาะแหวน
  • เส้นทางพายเรือคยัค หาดราชมงคล คลองสิเกา อ่าวบุญคง เกาะยา เกาะเมง ปากคลองเมง
  • เขาหินปูนและถ้ำเขาเพดาน วัดคูหาวิไล

แม่น้ำสายสำคัญ[แก้]

  • คลองกะลาเส
  • คลองสิเกา
  • คลองสว่าง
  • คลองฉางหลาง

เทศกาลประจำปี[แก้]

  • งานเทศกาลวิวาห์ใต้สมุทร (14 กุมภาพันธ์ ของทุกปี)
  • งานเทศกาลอนุรักษ์หอยตะเภา (พฤศจิกายน ของทุกปี)
  • การแข่งขันตกปลา "เบิกฟ้าทะเลตรัง" (ธันวาคม ของทุกปี)
  • เทศกาลรำลึก “สึนามิ” 26 ธันวาคม ของทุกปี บริเวณหาดปากเมง

ท่าเรือ[แก้]

อำเภอสิเกา แต่เดิมนั้นมีท่าเรือหลักอยู่ที่ ต.บ่อหิน สำหรับการขนส่งปลาของชาวประมง และมีท่าเรือหรือสะพานปลาเล็กๆ สำหรับขึ้นท่าส่งไปขายยังเมืองตรัง เมื่อการท่องเที่ยวทางทะเลเริ่มมีการขยายตัวเพิ่มมากขึ้น จึงได้มีการสร้างท่าเรือเพื่อการเดินทางท่องเที่ยวทางทะเลไปยังเกาะแก่งต่างๆ ในน่านน้ำทะเลตรัง เช่น เกาะมุก เกาะเชือก เกาะแหวน เกาะม้า เกาะกระดาน เกาะยา เกาะปลิง และทะเลกระบี่ เกาะไหง เกาะรอกใน เกาะรอกนอก หินแดง หินม่วง เพื่อรองรับการท่องเที่ยวที่ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ

  • ท่าเรือสิเกา (ขนส่งสินค้าประมง สัตว์น้ำ)
  • ท่าเรือท่องเที่ยวปากเมง (สินค้าประมง และท่าเรือท่องเที่ยว)
  • ท่าเรือท่องเที่ยวคลองสน (ท่าเรือท่องเที่ยวแห่งใหม่)

อุตสาหกรรมการเกษตรในอำเภอสิเกา[แก้]

อำเภอสิเกาเป็นอำเภอหนึ่งที่มีทรัพยากรธรรมชาติและการทำเกษตรเป็นหลัก โดยมีวัตถุดิบทางการเกษตรหลักในท้องถิ่น ได้แก่ ยางพารา ปาล์มน้ำมัน ทำให้มีกลุ่มทุนเข้ามาดำเนินการตั้งโรงงานอุตสาหกรรมเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรหลายโรงงานด้วยกัน ทั้งโรงงานแปรรูปยางพารา ไม้ยางพาราและผลิตภัฑณ์ การแปรรูปและสกัดปาล์มน้ำมันและผลิตก๊าซชีวภาพจากกากของเสียจากกระบวนการผลิตปาล์มน้ำมันเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า รวมถึงโรงงานสกัดน้ำมันสำหรับผลิตไบโอดีเซล เป็นต้น ซึ่งพื้นที่ตั้งโรงงานอุตสาหกรรมจะตั้งอยู่ในพื้นที่ ต.นาเมืองเพชร ต.กะลาเส และ ต.เขาไม้แก้ว ตามเส้นทางหลวง ตรัง-สิเกา และ ทางหลวง สิเกา-ควนกุน

  • บริษัท ไทยเทครับเบอร์คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)สาขาตรัง
  • บริษัท ล่ำสูง (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน)
  • บริษัท พิทักษ์ปาล์มออยล์ จำกัด
  • บริษัท ตรังน้ำมันปาล์มจำกัด
  • บริษัท ตรังไบโอเทคโนโลยี จำกัด
  • ห้างหุ้นส่วนจำกัด นาเมืองเพชรพาราวู้ด
  • บริษัท ศรีตรังแอโกรอินดัสทรี จำกัด (มหาชน)
  • บริษัท จีโว รับเบอร์ (ไทยแลนด์) จำกัด
  • บริษัท แพลทินัมรับเบอร์ จำกัด
  • บริษัท โอทาโก้ จำกัด
  • บริษัท พารารับเบอร์ จำกัด
  • บริษัท ลามิน วู๊ด อินดัสตรี้ จำกัด
  • บริษัท กว๋างเขิ่นรับเบอร์ (ตรัง) จำกัด

อ้างอิง[แก้]