นิทานพื้นบ้าน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

นิทานพื้นบ้าน (folktale) เป็นนิทานประเภทหนึ่ง เป็นเรื่องราวที่เล่าสืบต่อกันมาซึ่งอาจไม่มีบันทึกเป็นหลักฐาน เนื่องจากสมัยโบราณไม่มีความบันเทิงในรูปแบบอื่นในสังคมหลายวัฒนธรรมใช้การเล่าเรื่องสู่กันฟังซึ่งมักเป็นเรื่องราวจากจินตนาการแสดงความเชื่อของชาวบ้าน นิทานพื้นบ้านมักได้รับการบันทึกหรือตีพิมพ์ภายหลังและมักหาต้นกำเนิดไม่ได้ และมีการแต่งแต้มเรื่องราวเพิ่มเติมตามจินตนาการของผู้เล่า นิทานพื้นบ้านที่โด่งดัง อย่างเช่น ซินเดอเรลลา เจ้าชายกบ แจ๊คผู้ฆ่ายักษ์ เจ้าหญิงนิทรา

รูปแบบ[แก้]

นิทานพื้นบ้านแยกเรื่องราวออกได้ดังนี้ [1]

  1. เทพนิยาย
  2. นิทานชีวิต (novella)
  3. นิทานวีรบุรุษ
  4. เรื่องปรัมปรา (myth)
  5. นิยายผจญภัยยุคกลาง (saga)
  6. ตำนาน
  7. นิทานอธิบายเหตุ (explanatory tale)
  8. นิทานสัตว์
  9. นิทานอุทาหรณ์ (fable)
  10. เรื่องขำขัน
  11. ตำนานนักบุญ

อ้างอิง[แก้]