หยางกุ้ยเฟย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
หยางกุ้ยเฟย์

หยางกุ้ยเฟย์ ตามสำเนียงกลาง หรือ เอียกุยฮุย ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (จีนตัวย่อ: 杨贵妃; จีนตัวเต็ม: 楊貴妃; พินอิน: Yáng Guìfēi; เวด-ไจลส์: Yang2 Kuei4-fei1; 26 มิถุนายน ค.ศ. 719 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 756[1]) ชื่อตัวว่า หยาง อฺวี้-หฺวัน (จีน: 楊玉環; พินอิน: Yáng Yùhuán; เวด-ไจลส์: Yang24-huan2) และชื่อเมื่อบวชว่า ไท่เจิน (太真; "จริงยิ่ง")[2] เป็นสนมเอกของจักรพรรดิเสฺวียนจงแห่งราชวงศ์ถัง และเป็นหนึ่งในสี่ยอดพธู

ในปลายรัชกาลจักรพรรดิเสฺวียนจง แม่ทัพอาน ลู่ชาน (安祿山) ก่อกบฏ จักรพรรดิและข้าราชการหนีจากเมืองฉางอานไปเมืองเฉิงตู บรรดาทหารขอให้จักรพรรดิประหารสนมหยางเสีย เพราะเชื่อว่า หยาง กั๋วจง (楊國忠) ญาติของสนมหยาง เป็นตัวการกบฏ จักรพรรดิจึงสั่งให้ขันทีเกา ลี่ชื่อ (高力士) รัดคอสนมหยางจนสิ้นชีวิต

อ้างอิง[แก้]