หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (หม่อมเจ้าเนตร ปัทมสิงห์) ประสูติปี พ.ศ. 2377 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสใน พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบัว ต้นสกุล ปัทมสิงห์ กับ หม่อมชะมด คชเสนี ธิดา เจ้าพระยามหาโยธา (พญาทอเรียะ) บุตร เจ้าพระยามหาโยธานราธิบดีศรีพิชัยณรงค์ (พญาเจ่ง) ต้นสกุล คชเสนี

หม่อมเจ้าเนตร ทรงผนวชที่เมืองมอญ เมื่อเสด็จกลับเมืองไทยทรงไปประทับที่วัดบวรนิเวศวิหาร และย้ายมาประทับที่วัดชนะสงคราม และต่อมาได้พระราชทานนิตยภัตไตรปีจากรัชกาลที่ 5

หม่อมเจ้าเนตรทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระราชาคณะที่ หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ในปี พ.ศ. 2444

หม่อมเจ้าเนตรทรงเคยได้รับการยกย่องจากรัชกาลที่ 5 ว่ามีเป็นผู้ความกตัญญูเนื่องจากเป็นคนแรกที่เข้าไปทอดพระเนตรพระแก้วมรกตด้วยทรงเป็นห่วง หลังคืนไฟไหม้พระปรางค์ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พ.ศ. 2446[1]

หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ สิ้นชีพิตักษัยด้วยโรคชราในสมัยรัชกาลที่ 6 สิริพระมาชนมายุ 81 พรรษา ทรงพระชนม์ชีพอยู่ถึงสี่แผ่นดิน นับเป็นเจ้านายที่ทรงมีพระชันษายืนพระองค์หนึ่งแห่งพระบรมราชจักรีวงศ์

  • หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (เนตร ปัทมสิงห์) ทรงมีพระอนุชาร่วมพระมารดาคือ
  • หม่อมเจ้าหนูโต ปัทมสิงห์ ทรงเสกสมรสกับ หม่อมพลอย คชเสนี ธิดาพระยาเกียรติ์ (ตะโดด) บุตรเจ้าพระยามหาโยธา (พญาทอเรียะ) โอรสคือ
    • หลวงกิจจานุรักษ์ (หม่อมราชวงค์ครบ ปัทมสิงห์)
    • หม่อมราชวงค์ผล ปัทมสิงห์[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. พระมหาปกรณ์ กิตฺติธโร ป.ธ.9, ประวัติวัดชนะสงคราม ราชวรมหาวิหาร
  2. ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จฯ กรมพระยา, ลำดับสกุลคชเสนี กับ โบราณคดีมอญ ๒๕๐๘