สำนักข่าวซินหัว
| ไฟล์:Xinhua Logo.png | |
 สำนักงานใหญ่สำนักข่าวซินหัวในปักกิ่ง ออกแบบโดยมีรูปทรงคล้ายดินสอ | |
ชื่อท้องถิ่น | 新华通讯社 |
|---|---|
| ชื่อเดิม | สำนักข่าวจีนแดง (1931–1937) |
| ประเภท | สำนักข่าวของรัฐ |
| อุตสาหกรรม |
|
| ก่อตั้ง | พฤศจิกายน 1931 ในรุ่ยจิน มณฑลเจียงซี สาธารณรัฐโซเวียตจีน |
| ผู้ก่อตั้ง | พรรคคอมมิวนิสต์จีน |
| สำนักงานใหญ่ | |
| พื้นที่ให้บริการ | ทั่วโลก |
| บุคลากรหลัก |
|
| เจ้าของ | สาธารณรัฐประชาชนจีน (สถาบันรัฐวิสาหกิจ) |
| บริษัทแม่ | คณะรัฐมนตรีจีน |
| บริษัทในเครือ | Xinhuanet Reference News China Xinhua News Network Corporation CNC World |
| เว็บไซต์ | english |
| สำนักข่าวซินหัว | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีนตัวย่อ | 新华通讯社 | ||||||||||
| จีนตัวเต็ม | 新華通訊社 | ||||||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | สำนักข่าวจีนใหม่ | ||||||||||
| |||||||||||
| ชื่อย่อ | |||||||||||
| จีนตัวย่อ | 新华社 | ||||||||||
| จีนตัวเต็ม | 新華社 | ||||||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | สำนักจีนใหม่ | ||||||||||
| |||||||||||
สำนักข่าวซินหัว (อังกฤษ: Xinhua News Agency; จีน: 新华通讯社; พินอิน: Xīnhuá Tōngxùnshè; แปลตรงตัว: "สำนักข่าวจีนใหม่")[1] เป็นสำนักข่าวของรัฐอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสถาบันระดับกระทรวงสังกัดคณะรัฐมนตรี และเป็นสื่อมวลชนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศ
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1931 สำนักข่าวจีนแดง (Red China News Agency) ถูกก่อตั้งขึ้นโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ในเขตโซเวียตรุ่ยจิน เมื่อสิ้นสุดการเดินทัพทางไกลในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1935 สำนักข่าวได้เปลี่ยนชื่อเป็นซินหัว สำนักข่าวตั้งสาขาในต่างประเทศแห่งแรกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเริ่มแพร่ภาพกระจายเสียงไปยังต่างประเทศเป็นภาษาอังกฤษใน ค.ศ. 1944 หลังการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ซินหัวกลายเป็นสำนักข่าวของรัฐอย่างเป็นทางการ ต่อมาใน ค.ศ. 1957 ซินหัวได้เปลี่ยนรูปแบบจากวารสารมาเป็นหนังสือพิมพ์
ซินหัวทำหน้าที่เป็นทั้งสำนักพิมพ์และสำนักข่าว โดยมีการจัดพิมพ์ในหลายภาษาและทำหน้าที่เป็นช่องทางในการเผยแพร่ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลจีนและพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งเป็นพรรครัฐบาล สำนักงานใหญ่ในปักกิ่งตั้งใกล้จงหนานไห่ ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลกลาง และผู้อำนวยการสำนักข่าว ฟู่ หฺวา เป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซินหัวปรับแต่งข้อความที่สนับสนุนรัฐบาลจีนให้สอดคล้องกับความละเอียดอ่อนของผู้รับสารในแต่ละประเทศ[2][3] องค์กรนี้เผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องการแพร่กระจายโฆษณาชวนเชื่อและการให้ข้อมูลผิด รวมถึงการวิพากษ์วิจารณ์บุคคล กลุ่มคน หรือความเคลื่อนไหวที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลจีนและนโยบายของรัฐบาล[4][5][6]
ประวัติ
[แก้]ซินหัวก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 ในขณะที่สำนักข่าวจีนแดงและเปลี่ยนชื่อเป็นปัจจุบันในปี พ.ศ. 2480 ในช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกหน่วยงานพัฒนาความสามารถในการออกอากาศในต่างประเทศและจัดตั้งสาขาแรกในต่างประเทศ มันเริ่มออกอากาศไปต่างประเทศเป็นภาษาอังกฤษจาก 2487 หลังจากสรุปสงครามกลางเมืองจีนตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศและดินแดนที่ไม่มีตัวแทนทูตเช่นฮ่องกง[7]
หน่วยงานดังกล่าวได้รับการอธิบายโดยนักวิชาการสื่อว่า "ดวงตาและลิ้น" ของพรรคสังเกตสิ่งที่มีความสำคัญต่อมวลชนและส่งผ่านข้อมูล[7] อดีตผู้อำนวยการของซินหัวเฉิงเต่ากล่าวว่าหน่วยงานดังกล่าวเป็นสะพานเชื่อมระหว่างพรรครัฐบาลและประชาชนการติดต่อสื่อสารทั้งความต้องการของประชาชนและนโยบายของพรรค[8] ตัวอย่างเช่น People's Daily ใช้วัสดุจากซินหัวประมาณหนึ่งในสี่ของเรื่องราว[9]
บทบาท
[แก้]ซินหัว กระจายข่าวไปทั่วโลกด้วย 8 ภาษา ได้แก่ จีน อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส รัสเซียโปรตุเกสอารบิก และญี่ปุ่นตลอดจนข่าวและข่าวสารประเภทอื่น ๆ มีการทำสัญญาแลกเปลี่ยนข่าวและข่าวกับสำนักข่าวต่างประเทศกว่าแปดสิบหน่วยงานหรือสำนักข่าวการเมือง ซินหัวยังรับผิดชอบในการจัดการและในบางกรณีการตรวจสอบรายงานจากสื่อต่างประเทศที่จะปล่อยตัวในจีน[10] เอเจนซี่เพิ่งเริ่มรวบรวมข่าวและข่าวจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์และเพิ่มความครอบคลุมในภาษาอังกฤษผ่านบริการสายไฟ เมื่อเร็ว ๆ นี้เพิ่งได้ซื้ออสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์บนไทม์สแควร์ในนิวยอร์กและกำลังพัฒนาทีมงานของนักข่าวภาษาอังกฤษชั้นนำ ซินหัวยังได้เริ่มต้นเครือข่ายข่าวดาวเทียมภาษาอังกฤษ[11]
สำนักงานใหญ่และสาขาในต่างประเทศ
[แก้]"สำนักงานใหญ่" ตั้งอยู่ใน กรุงปักกิ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในทำเลที่ตั้งใกล้กับ จงหนานไห่ (Zhongnanhai) คือ "ทำเนียบประธานาธิบดีจีน" ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ "พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน" สภาแห่งรัฐและ สำนักงานอธิการบดีของสาธารณรัฐประชาชนจีน สำนักข่าวซินหัวตั้งขึ้น เป็น บริษัท ในเครือแห่งแรกในต่างประเทศในปี พ.ศ. 2490 ใน กรุงลอนดอน โดยมี "ซามูเอล Chinque" เป็นผู้จัดพิมพ์ ขณะนี้มีการเผยแพร่ข่าวใน เอเชียตะวันออกกลาง ละตินอเมริกา และ แอฟริกา ผ่านบริษัทในเครือกว่า 150 แห่ง โดยสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคใน ฮ่องกง มอสโก ไคโร บรัสเซลส์ นครนิวยอร์ก เม็กซิโกซิตี้และ ไนโรบี รวมทั้ง สำนักงานสหประชาชาติ[12][13]
ฮ่องกง
[แก้]สาขาของซินหัวในฮ่องกงไม่ใช่แค่สำนักข่าว แต่ทำหน้าที่เป็นสถานทูตตามกฎหมายของสาธารณรัฐประชาชนจีนในดินแดนเมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ได้รับการตั้งชื่อว่าสำนักข่าวภายใต้เงื่อนไขพิเศษทางประวัติศาสตร์ก่อนที่อาณาเขตของประเทศจะถูกโอนย้ายจากอังกฤษไปยังประเทศจีนเนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ยอมรับอำนาจอธิปไตยของอังกฤษเหนืออาณานิคมและไม่สามารถจัดตั้งสถานกงสุลในสิ่งที่ถือว่าเป็นดินของตน[14] ผู้บริหารของสาขาซินฮวยฮ่องกงรวมถึงนักการทูตระดับสูงเช่น "โจวน่าน" อดีตเอกอัครราชทูตสหประชาชาติ และ รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งต่อมาได้มีการเจรจาปฏิญญาร่วมกันระหว่างจีนกับอังกฤษในอนาคตของฮ่องกง[15] ก่อนหน้าที่จะเสด็จพระราชดำเนินไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อตอบโต้การปราบปรามการประท้วงบนจัตุรัสเทียนอันเหมินที่ซึ่งเขาพำนักอยู่ในที่ลี้ภัย[16]
ได้รับมอบอำนาจจากรัฐบาลเขตปกครองพิเศษเพื่อดำเนินการต่อเพื่อเป็นตัวแทนของรัฐบาลกลางหลังปี พ.ศ. 2540 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานประสานงานของรัฐบาลกลางในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง" เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2543 โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสาขา "Jiang Enzhu as" ผู้อำนวยการคนแรก[17] สภาแห่งรัฐได้แต่งตั้ง "เจาศิริ" (高祀仁) เป็นผู้อำนวยการเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 หลังจากที่ได้มีการจัดตั้งสำนักงานประสานงานขึ้นแล้วสำนักข่าวซินหัวอาร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสำนักงานประชาสัมพันธ์โดยสุจริต
ไคโร
[แก้]ซินหัวเปิดสำนักงานภูมิภาคตะวันออกกลางใน กรุงไคโร ประเทศ อียิปต์ เมื่อปี พ.ศ. 2528 พฤศจิกายน 2548 สำนักข่าวซินหัวเปิดอาคารสำนักงานแห่งใหม่ใกล้กับ แม่น้ำไนล์ ในเขต Maadi ของไคโร[18]
เวียงจันทน์
[แก้]ซินหัวเปิดสำนักงานใน "กรุงเวียงจันทน์" ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ ประเทศลาว ในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นสำนักข่าวต่างประเทศเพียงแห่งเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ทำงานอย่างถาวรภายในประเทศ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ J. C. Wells: Longman Pronunciation Dictionary, 3rd ed., for both British and American English
- ↑ Brazys, Samuel; Dukalskis, Alexander (ตุลาคม 2020). "China's Message Machine". Journal of Democracy. 31 (4): 59–73. doi:10.1353/jod.2020.0055. S2CID 226761150.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ:7 - ↑ Dukalskis, Alexander (3 มิถุนายน 2021). Making the World Safe for Dictatorship (ภาษาอังกฤษ) (1 ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/oso/9780197520130.001.0001. ISBN 978-0-19-752013-0.
- ↑ Molter, Vanessa; DiResta, Renee (8 มิถุนายน 2020). "Pandemics & propaganda: how Chinese state media creates and propagates CCP coronavirus narratives". Harvard Kennedy School Misinformation Review (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 1 (3). doi:10.37016/mr-2020-025.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ:3 - 1 2 Pares, Susan. (2005). A political and economic dictionary of East Asia. Routledge. ISBN 978-1-85743-258-9
- ↑ Malek, Abbas & Kavoori, Ananadam. (1999). The global dynamics of news: studies in international news coverage and news agenda. p. 346. Greenwood Publishing Group. ISBN 978-1-56750-462-0
- ↑ Markham, James. (1967) Voices of the Red Giants. Ames, IA: Iowa State University Press.
- ↑ Charles Glasser. (2009). International Libel and Privacy Handbook: A Global Reference for Journalists, Publishers, Webmasters, and Lawyers. Bloomberg Press. ISBN 978-1-57660-324-6
- ↑ Troianovski, Anton (30 มิถุนายน 2010). "China Agency Nears Times Square". The Wall Street Journal.
- ↑ Hong, Junhao 2011: From the World's Largest Propaganda Machine to a Multipurposed Global News Agency: Factors in and Implications of Xinhua's Transformation Since 1978 04 Aug 2011
- ↑ Baidu Baike (30 ตุลาคม 2017). "Regional Headquarters of Xinhua". สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2017.
- ↑ The Long History of United Front Activity in Hong Kong, Hong Kong Journal, Cindy Yik-yi Chu, July 2011
- ↑ 'Poet diplomat' Zhou Nan takes aim at Occupy Central, South China Morning Post, 16 June 2014
- ↑ China's ex-proxy in Hong Kong fired for 'betrayal', UPI, February 22, 1991
- ↑ "Jiang Enzhu on Renaming Xinhua Hong Kong Branch". People's Daily Online. Beijing: Central Committee of the Communist Party of China. 17 มกราคม 2000. สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2017.
- ↑ New office building of Xinhua Middle East regional bureau opens in Cairo 2005/11/26
ดูประกอบ
[แก้]ลิงก์ที่เกี่ยวกับ
[แก้]- (ในภาษาจีน)
- Xinhua News (ในภาษาอังกฤษ)