ข้ามไปเนื้อหา

สมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟะฮด์
ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
ฟะฮด์ ใน ค.ศ. 1982
พระมหากษัตริย์ซาอุดีอาระเบีย
นายกรัฐมนตรีซาอุดีอาระเบีย
ผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง
ครองราชย์13 มิถุนายน พ.ศ. 2525 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548
ราชาภิเษก13 มิถุนายน พ.ศ. 2525
ก่อนหน้าคอลิด
ถัดไปอับดุลลอฮ์
ผู้สำเร็จราชการสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (ค.ศ. 1996 – 2005)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง1962–1975
ก่อนหน้าฟัยศ็อล บิน ตุรกีที่ 1
ถัดไปนายิฟ บิน อับดุลอะซีซ
นายกรัฐมนตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ดำรงตำแหน่ง1953–1962
ก่อนหน้าสถาปนาตำแหน่ง
ถัดไปอับดุลลอฮ์ บิน ศอเลียะห์ บิน อุบัยด์
นายกรัฐมนตรีสมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด
ประสูติ16 มีนาคม ค.ศ. 1921
รียาด รัฐสุลต่านนัจญด์
สวรรคต1 สิงหาคม ค.ศ. 2005(2005-08-01) (84 ปี)
โรงพยาบาลสมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล รียาด
ฝังพระศพ2 สิงหาคม ค.ศ. 2005
สุสานอัลอูด รียาด
พระราชบุตร
10 พระองค์, รวมถึง:
พระนามเต็ม
ฟะฮด์ บิน อับดุลอะซีซ บิน อับดุรเราะห์มาน
ราชวงศ์ราชวงศ์ซะอูด
พระราชบิดาสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด
พระราชมารดาฮุศเศาะฮ์ บินต์ อะห์มัด อัสซุดัยรี

ฟะฮด์ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (อาหรับ: فهد بن عبد العزيز آل سعود, อักษรโรมัน: Fahd bin ʿAbd al-ʿAzīz Āl Suʿūd; 16 มีนาคม ค.ศ. 1921 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 2005) เป็นพระมหากษัตริย์ รัชกาลที่ 5 และนายกรัฐมนตรีซาอุดีอาระเบียในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1982 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 2005 ก่อนขึ้นครองราชย์ พระองค์เคยดำรงตำแหน่งมกุฏราชกุมารซาอุดีอาระเบียใน ค.ศ. 1975 ถึง 1982 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 8 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด ผู้สถาปนาประเทศซาอุดีอาระเบียสมัยใหม่ สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด พระอนุชาธิราช จึงขึ้นครองราชย์รัชกาลต่อไป

พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 23 ปี และสวรรคตด้วยพระชนมพรรษา 84 พรรษา

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

[แก้]
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด พระราชบิดา

ฟะฮด์ บิน อับดุลอะซีซเสด็จพระราชสมภพที่รียาดใน ค.ศ. 1920,[1] 1921[2] หรือ 1923[3][4][5] โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 8 ในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด[6] และเป็นพระราชโอรสองค์โตในฮัศเศาะฮ์ บินต์ อะห์มัด อัสซุดัยรี[7] ฟะฮด์กับพระราชอนุชาเป็นที่รู้จักกันในฐานะอัสซุดัยรีทั้งเจ็ด[8]

ฟะฮด์เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนเจ้าชายในรียาด ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูดสถาปนาขึ้นเพื่อให้การศึกษาแก่สมาชิกราชวงศ์ซะอูดเป็นการเฉพาะ[9] พระองค์ได้รับการศึกษาเพียง 4 ปี เนื่องจากการเร่งเร้าของพระราชมารดา[10] ขณะศึกษาอยู่ในโรงเรียนเจ้าชาย ฟะฮด์ศึกษากับครูสอนพิเศษ เช่น ชัยค์ Abdul Ghani Khayat[11] ต่อมาจึงศึกษาต่อในสถาบันความรู้ทางศาสนาที่มักกะฮ์[9][12]

พระราชทรัพย์

[แก้]

นิตยสารฟอร์ชูนรายงานพระราชทรัพย์ของพระองค์ใน ค.ศ. 1988 ที่ 18,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ทำให้พระองค์กลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยเป็นอันดับ 2 ของโลกในขณะนั้น)[13] ต่อมา ฟอบส์ ประมาณการทรัพย์สินของสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัดไว้ที่ 25,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2002[14] นอกจากที่ประทับในประเทศซาอุดีอาระเบียแล้ว พระองค์ยังมีพระราชวังที่โกสตาเดลโซลของประเทศสเปน ซึ่งทำให้มาร์เบยามีชื่อเสียง[15]

พงศาวลี

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Fahd ibn Abdal-Aziz, King of Saudi Arabia, 1920-2005". National Library of New Zealand. สืบค้นเมื่อ 21 สิงหาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Bernard Reich, บ.ก. (1990). Political leaders of the contemporary Middle East and North Africa: A biographical dictionary. New York; Westport, CT; London: Greenwood Publishing Group. น. 528. ISBN 978-0-313-26213-5.
  3. ↑ "Riyadh. The capital of monotheism" (PDF). Business and Finance Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 14 ตุลาคม 2009.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "The Embassy of The Kingdom of Saudi Arabia". The Embassy of The Kingdom of Saudi Arabia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-07-03. สืบค้นเมื่อ 2024-02-01.
  5. ↑ "Fahd bin Abdulaziz Al Saud". 30 กรกฎาคม 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2023-06-25. สืบค้นเมื่อ 2024-02-01.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Nabil Mouline (เมษายน–มิถุนายน 2012). "Power and generational transition in Saudi Arabia". Critique Internationale. 46: 1–22. doi:10.3917/crii.046.0125.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Winberg Chai, บ.ก. (2005). Saudi Arabia: A Modern Reader. Indianapolis, IN: University of Indianapolis Press. น. 193. ISBN 978-0-88093-859-4.
  8. ↑ "King Fahd". The Daily Telegraph. 2 สิงหาคม 2005. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 "King Fahd Brought Vision of Progress". Aramco ExPats. Riyadh. 5 สิงหาคม 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Robin Allen (1 สิงหาคม 2005). "Obituary: King Fahd - A forceful but flawed ruler". Financial Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Biography of King Fahd bin Abdulaziz Al Saud". Babnet. 1 สิงหาคม 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 ตุลาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Fahad played pivotal role in development". Daily Gulf News. 2 สิงหาคม 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-10-05. สืบค้นเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Princes are glue of nation". The News and Courier. AP. 22 เมษายน 1990. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2012.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  14. ↑ "Royal Flush". Forbes. 4 มีนาคม 2002. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 มิถุนายน 2002. สืบค้นเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2010.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Justin Coe (13 กุมภาพันธ์ 1985). "To Saudis, King Fahd falls short of ideal". The Christian Science Monitor. Riyadh. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด_บิน_อับดุลอะซีซ_อาล_ซะอูด&oldid=13269318"