จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก
| จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก | |||||
|---|---|---|---|---|---|
เถี่ยว ดึ๊ก จี๊ เฮี้ยว เวียน ซเหวะ หงิ ฮหว่าง เด๊ (Thiệu Đức Chí Hiếu Uyên Duệ Nghị Hoàng đế 绍德止孝渊睿毅皇帝) | |||||
 | |||||
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหงียน | |||||
| ครองราชย์ | 2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884 (242 วัน) | ||||
| ก่อนหน้า | สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่า | ||||
| ถัดไป | สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี | ||||
| ผู้สำเร็จราชการ | เหงียน วัน เตื่อง โตน เทิ้ต เทวียต | ||||
| ประสูติ | 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 เหงียน ฟุก อึง ดัง เหงียน ฟุก เห่า | ||||
| สวรรคต | 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 (15 ปี) | ||||
| |||||
| พระราชบิดา | เจ้าชายเหงียน ฟุก ห่ง กาย เจ้าชายแห่งเกียนท้าย | ||||
| พระราชมารดา | บู่ย ถิ ทัญ | ||||
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก (เวียดนาม: Kiến Phúc, 建福; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1869 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884) เป็นยุวจักรพรรดิแห่งเวียดนาม ทรงครองราชย์เป็นเวลา 7 เดือนเศษ ระหว่างปี ค.ศ. 1883 - ค.ศ 1884 เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์เหงียน
พระราชประวัติ
[แก้]สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง (Nguyễn Phúc Ưng Đăng, 阮福膺登) พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884)
สมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กได้ทรงเลี้ยงดูพระองค์ร่วมกับสมเด็จพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก พระภราดร และสมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ พระเชษฐา เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กทรงไม่สามารถให้กำเนิดพระราชบุตรได้ หลังจากการลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่าแล้ว ผู้สำเร็จราชการเหงียน วัน เตื่อง (Nguyễn Văn Tường) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (Tôn Thất Thuyết) ได้รีบนำเอาเจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง ผู้มีพระชนมายุ 15 พรรษา ขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ในเวลาประมาณ 5 นาฬิกาเช้าของวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1883
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก มักมีพระพลานามัยไม่แข็งแรงและเสด็จสวรรคตในพระราชวังเกี๊ยนถั่ญเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 เป็นเวลาเกือบ 8 เดือนที่ทรงครองบัลลังก์[1] การเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันของพระองค์ก่อให้เกิดข่าวลือว่า พระมารดาบุญธรรมห็อก ฟี (Học phi) กับเหงียน วัน เตื่อง ร่วมกันวางยาพิษเพื่อลอบปลงพระชนม์เพราะพระองค์ทรงล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับระหว่างพระมารดาบุญธรรมกับผู้สำเร็จราชการ[2]
