สถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์
MPI fuer Psychiatrie Muenchen.JPG
ปีกตะวันตกบนถนน Kraepelinstraße
ก่อตั้งกุมภาพันธ์ 13, 1917; 105 ปีก่อน (1917-02-13)
ประเภทสถาบันวิทยาศาสตร์
วัตถุประสงค์วิจัยด้านจิตเวชศาสตร์
สํานักงานใหญ่มิวนิก, รัฐไบเอิร์น, เยอรมนี
บุคลากรหลัก
Emil Kraepelin (ผู้ก่อตั้ง)
องค์กรปกครอง
สมาคมมักซ์พลังค์
เว็บไซต์psych.mpg.de
ชื่อในอดีต
สถาบันวิจัยจิตเวชศาสตร์เยอรมัน

สถาบันมักซ์พลังค์เพื่อจิตเวชศาสตร์ (เยอรมัน: Max-Planck-Institut für Psychiatrie) เป็นสถาบันวิทยาศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี เชี่ยวชาญด้านจิตเวชศาสตร์ ปัจจุบันอำนวยการโดยอลิซาเบท บินเดอร์ (Elisabeth Binder) และ Alon Chen สถาบันแห่งนี้เป็นหนึ่งในสถาบัน 81 แห่งในสมาคมมักซ์พลังค์[1]

ประวัติ[แก้]

สถาบันก่อตั้งขึ้นในฐานะสถาบันวิจัยจิตเวชแห่งเยอรมนี (เยอรมัน: Deutsche Forschungsanstalt für Psychiatrie) โดยพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในมิวนิก เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 กำลังหลักที่อยู่เบื้องหลังสถาบันคือจิตแพทย์เอมิล เครเพลิน (Emil Kraepelin)[2][3][4] ในยุค 1930 สถาบันได้รับเงินทุนจำนวนมากจากเจมส์ โลเอ็บ[5] เช่นเดียวกันจากมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ในปี ค.ศ. 1924 สถาบันได้เข้าร่วมกับสมาคมไกเซอร์-วิลเฮล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์ (เยอรมัน: Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften)

ในปี ค.ศ. 1928 ได้มีการเปิดอาคารใหม่ของสถาบัน ณ เลขที่ 2 ถนน Kraepelinstraße อาคารนี้ได้รับทุนสนับสนุนหลักจากการบริจาค 325,000 ดอลลาร์โดยมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ภายใต้การนำของหัวหน้าแผนก Walther Spielmeyer, Ernst Rüdin, Felix Plaut, Kurt Schneider และ Franz Jahnel สถาบันได้รับชื่อเสียงระดับนานาชาติในฐานะสถาบันชั้นนำด้านการวิจัยทางจิตเวช[6]

แอร์นสท์ รือดิน (Ernst Rüdin) ผู้เป็นนักศึกษาของ Kraepelin เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันในปี ค.ศ. 1931 ในขณะที่ยังเป็นหัวหน้าฝ่ายพันธุศาสตร์อีกด้วย นอกเหนือจากการส่งเสริมชื่อเสียงทางวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติ สถาบันได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับระบอบนาซี รือดิน (พร้อมด้วยออยเกน ฟิชเชอร์ (Eugen Fischer) จากสถาบันไกเซอร์วิลเฮล์มเพื่อมานุษยวิทยา กรรมพันธุ์มนุษย์ และสุพันธุศาสตร์) เข้าร่วมคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของรัฐบาล รือดินเขียนคำอธิบายอย่างเป็นทางการซึ่งสนับสนุนกฎหมายบังคับทำหมัน เขาเป็นผู้สนับสนุนตัวยงที่เพื่อนร่วมงานเรียกเขาว่า "Reichsführer for Sterilization" (ผู้นำจักรวรรดิด้านการทำหมัน)[7][8] Felix Plaut (ในปี ค.ศ. 1935) และ Kurt Neubürger ถูกไล่ออกจากสถาบันเนื่องจากเป็นชาวยิว[6][9] สำเนาบันทึกการบรรยายของรือดินแสดงให้เห็นว่าการสอนของเขาที่สถาบันมีลักษณะต่อต้านกลุ่มเซมิติก[10] สถาบันได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้รับการวางโครงการอย่างเปิดเผยเพื่อส่งเสริมเป้าหมายของระบอบนาซี[11] กองทุนสถาบันบางกองทุนดูเหมือนใช้ไปเพื่อสนับสนุนงานของ Julius Duessen กับ Carl Schneider พนักงานสถาบันที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค ซึ่งเป็นงานวิจัยทางคลินิกที่เริ่มต้นเกี่ยวกับการฆาตกรรมเด็ก[12][8][13][14]

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สิ่งอำนวยความสะดวกของสถาบันได้รับความเสียหายอย่างหนัก[6] หลังสงคราม รือดินอ้างว่าเขาเป็นเพียงนักวิชาการ ได้ยินแต่เพียงข่าวลือเรื่องการสังหารผู้ป่วยจิตเวชในโรงพยาบาลใกล้เคียง และเขาเกลียดชังพวกนาซี เขาได้รับการสนับสนุนจากอดีตเพื่อนร่วมงานของสถาบัน Josef Kallmann (ซึ่งเป็นนักสุพันธุศาสตร์) ทำให้เขาถูกปล่อยตัวโดยเสียค่าปรับ 500 มาร์คเยอรมัน[10]

ในปี ค.ศ. 1954 สถาบันถูกรวมเข้ากับสมาคมมักซ์พลังค์ (ในฐานะสถาบันต่อเนื่องของสมาคมไกเซอร์-วิลเฮล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์ ภายใต้การบำรุงรักษาสมาคมของปี 1917) สถาบันถูกแบ่งออกเป็นสถาบันพยาธิวิทยาสมองและสถาบันทางคลินิก ทั้งสองแห่งตั้งอยู่เลขที่ 2 ถนน Kraepelinstraße สิบสองปีต่อมาในปี ต.ศ. 1966 สถาบันได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์ ในปีเดียวกันมีการเปิดคลินิกวิจัยแห่งใหม่ ณ เลขที่ 10 ถนน Kraepelinstraße[6]

ในปี ค.ศ. 1984 ได้มีการปรับปรุงแผนกภายในสถาบันขนานใหญ่ แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกย้ายไปที่อาคารใหม่ในเขตมาร์ทินส์รีด ทางตะวันตกของเมืองมิวนิก แผนกประสาทเคมี ประสาทสัณฐานวิทยา ประสาทเภสัชวิทยา และประสาทสรีรวิทยาถูกย้ายไปที่ดังกล่าว แผนกคลินิก แผนกพฤติกรรมวิทยาและจิตวิทยายังคงอยู่ที่ถนน Kraepelinstraße ส่วนศูนย์วิจัยอิสระจิตพยาธิวิทยาและจิตบำบัดถูกปิดลง[6]

ในปี ค.ศ. 1989 อาคารของสถาบันที่ถนน Kraepelinstraße ได้รับการปรับปรุงและถูกขยายด้วยการเพิ่มปีกห้องปฏิบัติการใหม่[6]

ในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการแยกแผนกทฤษฎีและแผนกคลินิกของสถาบันออกจากกัน แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกตั้งชื่อใหม่เป็นสถาบันประสาทวิทยามักซ์พลังค์ โดยที่แผนกคลินิกยังคงใช้ชื่อเดิมคือ "สถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์"[6]

การวิจัย[แก้]

สถาบันเป็นหนึ่งในศูนย์วิจัยชั้นนำด้านจิตเวชศาสตร์ แพทย์ นักจิตวิทยา และนักวิทยาศาสตร์ธรรมชาติทำการวิจัยเกี่ยวกับจิตเวชและการพัฒนาการวินิจฉัยและการรักษา[15]

ในแต่ละปีมีผู้ป่วยจำนวนมากที่มีส่วนร่วมในเส้นทางทางคลินิกที่แตกต่างกัน การเก็บข้อมูลด้านรูปแบบปรากฏของผู้ป่วยที่ครอบคลุมพร้อมการวิเคราะห์ตัวอย่างเลือดและของเหลว จิตพยาธิวิทยาทางคลินิกและการทดสอบทางประสาทจิตวิทยา วิธีการทางประสาทสรีรวิทยา เทคนิคการสร้างภาพประสาท และการวิเคราะห์โปรตีนและยีนถูกใช้เป็นพื้นฐานในการตรวจสอบสาเหตุของโรคทางจิตเวชและระบบประสาทที่ซับซ้อน[15]

แนวคิดของสถาบันอยู่บนพื้นฐานของความสมดุลที่เหมาะสมระหว่างการวิจัยทางคลินิกและห้องปฏิบัติการ กลุ่มวิจัยทำงานในหัวข้อต่าง ๆ เช่น ความเครียด ความวิตกกังวล ภาวะความเครียดผิดปกติหลังเหตุสะเทือนใจ ภาวะซึมเศร้า จิตเภสัชวิทยา การหลับ และหัวข้ออื่น ๆ[16]

สถาบันประกอบด้วยคลินิกขนาด 120 เตียงพร้อมห้องปฏิบัติการวิจัยเกี่ยวกับสรีรวิทยาการนอนหลับ หอผู้ป่วยพิเศษหลายแห่ง คลินิกกลางวันสำหรับภาวะซึมเศร้าและจิตเวช และห้องปฏิบัติการต่าง ๆ สำหรับชีววิทยาเซลล์และโมเลกุล[16]

บริการทางการแพทย์[แก้]

สถาบันให้บริการทางการแพทย์สำหรับความผิดปกติทางจิตเวชและระบบประสาท มีโรงพยาบาล คลินิกกลางวันสำหรับภาวะซึมเศร้าและจิตเวช และคลินิกผู้ป่วยนอกหลายแห่ง โรงพยาบาลประกอบด้วยหอผู้ป่วยแผนกจิตเวช 4 แห่งและแผนกประสาท 1 แห่งรวม 120 เตียง รักษาผู้ป่วยในประมาณ 2,000 คนต่อปี[17]

สถาบันยังให้การรักษาผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้า โรควิตกกังวล ความผิดปกติของการนอนหลับ โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โรคมอร์บัสพาร์กินสัน เป็นต้น[17]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Max Planck Institutes". Max Planck Society. สืบค้นเมื่อ 2014-07-29.
  2. Engstrom, Eric J., Wolfgang Burgmair, and Matthias M. Weber. "Psychiatric Governance, Völkisch Corporatism, and the German Research Institute of Psychiatry in Munich (1912–26)." History of Psychiatry 27, no. 1/2 (2016): 38-50, 137-52.
  3. Engstrom, Eric J et al. "Psychiatrie und Politik im Dienste des deutschen Volkes." In Emil Kraepelin: Kraepelin in München II, 1914-1921, ed. Wolfgang Burgmair, Eric J. Engstrom and Matthias M. Weber, 17-82. Munich: Belleville, 2009.
  4. Engstrom, Eric J. et al. "Wissenschaftsorganisation als Vermächtnis." In Emil Kraepelin: Kraepelin in München, Teil III: 1921-1926, edited by Wolfgang Burgmair, Eric J. Engstrom, and Matthias Weber, 17-71. Munich: belleville, 2013.
  5. Burgmair, Wolfgang, and Matthias M. Weber. "'Das Geld ist gut angelegt, und du brauchst keine Reue zu haben': James Loeb, ein deutsch-amerikanischer Wissenschaftsmäzen zwischen Kaiserreich und Weimarer Republik." Historische Zeitschrift 277 (2003): 343-378.
  6. 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 "History of the Institute". Max Planck Institute of Psychiatry. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2008-12-22. สืบค้นเมื่อ 2008-08-05.
  7. Science and Inhumanity: The Kaiser-Wilhelm/Max Planck Society William E. Seidelman MD, 2001
  8. 8.0 8.1 The Missing Gene Jay Joseph, 2006, pg142-
  9. Hippius, Hanns; Hans-Jürgen Möller; Norbert Müller; Gabriele Neundörfer-Kohl (2007). The University Department of Psychiatry in Munich: From Kraepelin and His Predecessors to Molecular Psychiatry. Springer. p. 94. ISBN 978-3-540-74016-2.
  10. 10.0 10.1 Genetic Research in Psychiatry and Psychology Under the Microscope Jay Joseph. Pg 33-, 48. Original source: Created Nazi Science of Murder Victor H Berstein, 1945, August 21, PM Daily
  11. Baltic Eugenics: Bio-Politics, Race and Nation in Interwar Estonia, Latvia and Lithuania 1918-1940 : Volker Roelcke: 3. Eliot Slater and the Institutionalization of Psychiatric Genetics in the United Kingdom pg 304
  12. Man, Medicine, and the State Pg 73-
  13. Medicine and Medical Ethics in Nazi Germany: Origins, Practices, Legacies Chapter by V. Roelcke, Pg106
  14. Program and practice of psychiatric genetics at the German Research Institute of Psychiatry under Ernst Rudin: on the relationship between science, politics and the concept of race before and after 1993 by V. Roelcke, 2002
  15. 15.0 15.1 "Research". Max Planck Institute of Psychiatry. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2014-07-29. สืบค้นเมื่อ 2014-07-29.
  16. 16.0 16.1 "Profile". Max Planck Institute of Psychiatry. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ 2014-07-29. สืบค้นเมื่อ 2014-07-29.
  17. 17.0 17.1 "Medical services". Max Planck Institute of Psychiatry. สืบค้นเมื่อ 2014-07-29.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 48°10′25.16″N 11°34′34.09″E / 48.1736556°N 11.5761361°E / 48.1736556; 11.5761361