วัดหายโศก (อำเภอเมืองหนองคาย)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
วัดหายโศก
วันหายโศก.jpg
ที่ตั้งตำบลในเมือง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
ประเภทวัดราษฎร์
นิกายมหานิกาย
เจ้าอาวาสพระสุวรรณธีราจารย์ (คำบ่อ อรุโณ)
พระพุทธศาสนา ส่วนหนึ่งของสารานุกรมพระพุทธศาสนา

วัดหายโศก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 2 ตารางวา

วัดหายโศกตั้งวัดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2373 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาคือวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร ไม่ทราบนามผู้สร้าง การสร้างและบูรณะพัฒนาวัด ได้อาศัยบารมีหลวงพ่อพระใสที่เคารพสักการะของชาวเมืองหนองคาย ได้ช่วยกันบริจาคทรัพย์และอื่น ๆ พัฒนาวัดมาเป็นลำดับ ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 และโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถทรงมหาอุดน่าจะสร้างราว 300 ปี[1] ศาลาการเปรียญ และกุฎิสงฆ์ 3 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 เมตร ปางมารวิชัย พระพุทธรูปทอง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 30 และ 25 นิ้ว[2]

รายนามเจ้าอาวาส[แก้]

  • พระครู
  • หลวงพอสังข์
  • หลวงพอจันทร์
  • พระเหมือย
  • พระมุ้ย
  • หลวงพ่ออุ่น
  • พระครูใบฎีกาเมือง พ.ศ. 2475–2479
  • พระอ่าง พ.ศ. 2479–2486
  • พระครูลัดเรือง พ.ศ. 2486–2489
  • พระมหานวน เขมจารี พ.ศ. 2489–2491
  • พระเวทีวุฒิกร (ชัชวาลย์ ชุตินธโร) พ.ศ. 2491–2515
  • พระราชปรีชาญาณมุนี ปรีชาญาณมุนี (นวน เขมจารี) พ.ศ. 2515–2532
  • พระสุวรรณธีราจารย์ (คำบ่อ อรุโณ) พ.ศ. 2533–

อ้างอิง[แก้]

  1. "วัดหายโศก หนองคาย ทิ้งทุกข์ลงแม่น้ำโขง". ไทยรัฐ.
  2. "วัดหายโศก". สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดขอนแก่น.