ลัทธิชาเบซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อูโก ชาเบซ (ประธานาธิบดีเวเนซุเอลาระหว่าง พ.ศ. 2542–2556) ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555

ลัทธิชาเบซ (สเปน: chavismo, chavecismo) เป็นอุดมการณ์และขบวนการทางการเมืองฝ่ายซ้ายซึ่งเกิดขึ้นในประเทศเวเนซุเอลา มีพื้นฐานมาจากความคิด แผนการ และแนวทางการบริหารประเทศของอดีตประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ นอกจากนี้ ลัทธิชาเบซยังระบุตัวเองว่าเป็นขบวนการพลเรือน-ทหารที่เอนเอียงไปทางสังคมนิยมและคตินิยมแบบโบลิบาร์[1] โดยที่ยังรวมองค์ประกอบบางอย่างของความรักปิตุภูมิ[2] ลัทธิอยู่ร่วมกันระหว่างประเทศ[3] คตินิยมสิทธิสตรี[4] การเมืองสีเขียว[5] และการรวมกลุ่มแคริบเบียนและลาตินอเมริกาไว้ด้วย[6] ในอีกแง่หนึ่ง กลุ่มนโยบายของรัฐและนโยบายรากหญ้าที่ลัทธิชาเบซได้กำหนดและริเริ่มนั้นมีชื่อเรียกว่า การปฏิวัติโบลิบาร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปรากฏการณ์ทางการเมืองในลาตินอเมริกาที่เรียกว่า "กระแสชมพู"

ลัทธิชาเบซได้ครอบงำการเมืองเวเนซุเอลาผ่านรัฐบาลของชาเบซเอง (พ.ศ. 2542–2556) และรัฐบาลของนิโกลัส มาดูโร (พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน) มาเป็นระยะเวลานานกว่า 17 ปี แต่ทุกวันนี้ กลุ่มผู้นิยมลัทธิชาเบซได้แตกแยกออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ ๆ ได้แก่ กลุ่มผู้สนับสนุนมาดูโรและกลุ่มผู้ต่อต้านเขา[7][8] บ่อยครั้งผู้ที่สนับสนุนหรือติดตามมาดูโรถูกเรียกว่า "ผู้นิยมลัทธิมาดูโร" (madurista) แต่ตัวมาดูโรเองไม่ยอมรับการใช้ศัพท์ดังกล่าว โดยชี้ว่าเป็น "กับดักของศัตรู"[9]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Jaua, Elías (30 de diciembre de 2012). "El Chavismo". Aporrea. สืบค้นเมื่อ 24 de julio de 2018. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  2. "El chavismo es el patriotismo". Diario VEA (in Spanish). 25 June 2012. สืบค้นเมื่อ 3 February 2014.
  3. "El internacionalismo de Hugo Chávez" (in Spanish). Ola Bolivariana. 18 March 2013. สืบค้นเมื่อ 6 March 2014.
  4. "Chávez se declaró feminista". El Periodiquito (in Spanish). 6 July 2012. สืบค้นเมื่อ 6 March 2014.
  5. ViVe (8 November 2012). "Si el planeta quisiera acabar con el ser humano, ya lo hubiera hecho… ¿Podemos evitarlo?" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ 6 March 2014.
  6. Fraija, Farith (20 December 2012). "El chavismo es un bien colectivo del pueblo, que ha demostrado defender a toda costa su continuidad". Noticias24 (in Spanish). สืบค้นเมื่อ 3 February 2014.
  7. Arenas, Nelly (12 de febrero de 2016). "​El chavismo sin Chávez". Nueva Sociedad. สืบค้นเมื่อ 24 de julio de 2018. zero width space character in |title= at position 1 (help); Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  8. Davies, Vanessa (13 de julio de 2017). "Encuesta revela que hay más chavistas descontentos que chavistas maduristas". Contrapunto.com. สืบค้นเมื่อ 17 de julio de 2017. Según el Barómetro de las Américas 2016-2017 hay 25% de “chavistas desafectos” y 13% de chavistas maduristas. No todos los chavistas maduristas quieren que Maduro termine su mandato, y por lo menos 40% considera que la gestión es regular o mala Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  9. "Nicolás Maduro: No existe el 'madurismo' ni va a existir en Venezuela - EcoDiario.es". elEconomista.es. 19 de mayo de 2013. สืบค้นเมื่อ 17 de julio de 2018. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)