ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521
1978 Pacific typhoon season summary.jpg
แผนที่สรุปฤดูกาล
ขอบเขตฤดูกาล
ระบบแรกก่อตัว6 มกราคม พ.ศ. 2521
ระบบสุดท้ายสลายตัว16 ธันวาคม พ.ศ. 2521
พายุมีกำลังมากที่สุด
ชื่อริตา
 • ลมแรงสูงสุด220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.)
(เฉลี่ย 10 นาที)
 • ความกดอากาศต่ำที่สุด878 hPa (มิลลิบาร์)
สถิติฤดูกาล
พายุดีเปรสชันทั้งหมด35 ลูก
พายุโซนร้อนทั้งหมด31 ลูก
พายุไต้ฝุ่น16 ลูก
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น1 ลูก (ไม่เป็นทางการ)
ผู้เสียชีวิตทั้งหมดไม่ทราบ
ความเสียหายทั้งหมดไม่ทราบ
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
2519, 2520, 2521, 2522, 2523

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2521 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2521 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2521) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้

เนื้อหา

ภาพรวมฤดูกาล[แก้]

มาตราพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก (คณะกรรมการไต้ฝุ่น)
     พายุดีเปรสชัน (≤61 กม./ชม.)      พายุโซนร้อนกำลังแรง (89–117 กม./ชม.)
     พายุโซนร้อน (62–88 กม./ชม.)      พายุไต้ฝุ่น (≥118 กม./ชม.)

พายุ[แก้]

ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 33 ลูก ในจำนวนนี้ 29 ลูก พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 15 ลูก และในจำนวนนั้น 1 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[1]

พายุโซนร้อนกำลังแรงเนดีน[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 6 – 13 มกราคม
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ (อาตัง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 15 – 26 เมษายน
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
955 mbar (hPa; 28.2 inHg)

ในประเทศฟิลิปปินส์ พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ หรือพายุไต้ฝุ่นอาตังทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 3 คน และอีก 3,500 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย[2] อดีตเรือ "FS" ของคอมปาเนียมาริติมาก็ติดอยู่ในเหตุการณ์นี้ด้วย โดยอัปปางลงทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะซิบูยัน หลังจากพยายามไปยังสถานหลับภัย หลังจากเดินทางมาจากมะนิลา-เชบู[3]

พายุโซนร้อนพอลลี (บีซิง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 13 – 20 มิถุนายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุโซนร้อนโรส (กลาริง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 21 – 24 มิถุนายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
990 mbar (hPa; 29.23 inHg)

พายุโซนร้อนเชอร์ลีย์ (เดลิง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 26 – 30 มิถุนายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
992 mbar (hPa; 29.29 inHg)

พายุไต้ฝุ่นทริกซ์[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 11 – 23 กรกฎาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
965 mbar (hPa; 28.5 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเวอร์จิเนีย[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 22 กรกฎาคม – 2 สิงหาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงแอกเนส[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 24 – 30 กรกฎาคม
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุแอกเนสก่อตัวเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม จากนั้นเคลื่อนตัวเป็นวงกลม และขึ้นฝั่งประเทศจีนในวันที่ 29 กรกฎาคม[1] และสลายตัวไปในวันที่ 30 กรกฎาคม ในฮ่องกงพายุโซนร้อนแอกเนสทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน[4]

พายุโซนร้อนบอนนี (กาดิง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 8 – 12 สิงหาคม
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุไต้ฝุ่นคาร์เมน (อีเลียง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 10 – 20 สิงหาคม
ความรุนแรง 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

พายุโซนร้อนเดลลา (เฮลิง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 10 – 13 สิงหาคม
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
985 mbar (hPa; 29.09 inHg)

พายุโซนร้อน 13W[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 14 – 20 สิงหาคม
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
999 mbar (hPa; 29.5 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเอเลน (มีดิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 18 – 28 สิงหาคม
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
965 mbar (hPa; 28.5 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเฟย์[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 3 (SSHWS)
ระยะเวลา 25 สิงหาคม – 7 กันยายน
ความรุนแรง 165 กม./ชม. (105 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
935 mbar (hPa; 27.61 inHg)

พายุโซนร้อนกลอเรีย (โอยัง)[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 28 – 31 สิงหาคม
ความรุนแรง 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
992 mbar (hPa; 29.29 inHg)

พายุโซนร้อนเฮสเตอร์[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 28 สิงหาคม – 1 กันยายน
ความรุนแรง 85 กม./ชม. (50 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
990 mbar (hPa; 29.23 inHg)

พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (รูปิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 9 – 15 กันยายน
ความรุนแรง 120 กม./ชม. (75 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
970 mbar (hPa; 28.64 inHg)

เออร์มาเป็นพายุไต้ฝุ่นลูกที่แปดของฤดู ก่อตัวขึ้นในร่องมรสุมทางตะวันออกเฉียงใต้ของไต้หวัน[5] เออร์มาพัดขึ้นฝั่งในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ด้วยความเร็วลม 120 กม./ชม. พายุไต้ฝุ่นเออร์มาทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 คน และอีก 3,000 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย มีผู้สูญหาย 4 คน และบาดเจ็บอีก 100 คน จากอุทกภัยและดินถล่มในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น[6] ทำให้บ้านเรือน 1,597 หลังถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย และอีก 6,266 หลังประสบอุทกภัย[7] เออร์มาทำให้กระจกหลายบานแตก รถยนต์พลิกคว่ำ และเรืออัปปางหลายลำ นักกีฬาหลายคนในกีฬามิตรภาพญี่ปุ่นจีนที่จัดขึ้นที่คิตะกีวชูได้รับบาดเจ็บ เรือบรรทุกน้ำมันจดทะเบียนสัญชาติไลบีเรียถูกพัดออกไปจากท่าเทียบจอดในท่าเรือเมืองคูเระ จังหวัดฮิโรชิมะ โดยลอยออกไปกว่า 5 กิโลเมตรก่อนจะไปติดเกาะเล็ก ๆ ในทะเลเซโตะใน[6] เออร์มามีสถานะเป็นพายุไต้ฝุ่นเพียง 12 ชั่วโมง ทำให้มันเป็นพายุที่มีช่วงที่เป็นพายุไต้ฝุ่นสั้นที่สุดของฤดูกาล[5]

พายุไต้ฝุ่นจูดี[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 9 – 17 กันยายน
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
950 mbar (hPa; 28.05 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงคิต[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 20 – 26 กันยายน
ความรุนแรง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
990 mbar (hPa; 29.23 inHg)

พายุไต้ฝุ่นลอลา (เวลิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 20 กันยายน – 2 ตุลาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
965 mbar (hPa; 28.5 inHg)

พายุไต้ฝุ่นแมมี[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 1 (SSHWS)
ระยะเวลา 29 กันยายน – 4 ตุลาคม
ความรุนแรง 130 กม./ชม. (80 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
960 mbar (hPa; 28.35 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงนีนา (อานิง)[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 6 – 16 ตุลาคม
ความรุนแรง 110 กม./ชม. (70 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)

จากรายงานของทางการฟิลิปปินส์ มีผู้เสียชีวิต 59 คน และมากกว่า 500,000 คนต้องอพยพไปยังศูนย์หลบภัย[8]

พายุไต้ฝุ่นออรา (ยานิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 8 – 15 ตุลาคม
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
940 mbar (hPa; 27.76 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 8 – 12 ตุลาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
999 mbar (hPa; 29.5 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 26W (บีดัง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 10 – 16 ตุลาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุไต้ฝุ่นฟิสลิส[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 2 (SSHWS)
ระยะเวลา 13 – 22 ตุลาคม
ความรุนแรง 150 กม./ชม. (90 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
955 mbar (hPa; 28.2 inHg)

พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นริตา (กาดิง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 (SSHWS)
ระยะเวลา 15 – 29 ตุลาคม
ความรุนแรง 220 กม./ชม. (140 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
878 mbar (hPa; 25.93 inHg)

พายุโซนร้อนลูกที่ 27[แก้]

พายุโซนร้อน (JMA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 30 ตุลาคม – 3 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
994 mbar (hPa; 29.35 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงเทสส์[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 31 ตุลาคม – 6 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 110 กม./ชม. (70 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
975 mbar (hPa; 28.79 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อน 30W (เดลัง)[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
พายุดีเปรสชันเขตร้อน (SSHWS)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 15 – 20 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
1002 mbar (hPa; 29.59 inHg)

พายุไต้ฝุ่นไวโอลา (เอซัง)[แก้]

พายุไต้ฝุ่น (JMA)
พายุไต้ฝุ่นระดับ 4 (SSHWS)
ระยะเวลา 16 – 24 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 195 กม./ชม. (120 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
910 mbar (hPa; 26.87 inHg)

พายุโซนร้อนกำลังแรงวินนี[แก้]

พายุโซนร้อนกำลังแรง (JMA)
พายุโซนร้อน (SSHWS)
ระยะเวลา 25 – 30 พฤศจิกายน
ความรุนแรง 100 กม./ชม. (65 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
980 mbar (hPa; 28.94 inHg)

พายุดีเปรสชันเขตร้อนการ์ดิง[แก้]

พายุดีเปรสชันเขตร้อน (PAGASA)
Counterclockwise vortex
ระยะเวลา 13 – 16 ธันวาคม
ความรุนแรง 55 กม./ชม. (35 ไมล์/ชม.) (เฉลี่ย 10 นาที)
ไม่ทราบความกดอากาศ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1978 ATCR TABLE OF CONTENTS Archived 2011-06-06 at the Wayback Machine.
  2. "Typhoon". The Canberra Times. April 27, 1978. สืบค้นเมื่อ October 23, 2016 – โดยทาง Trove.
  3. "Typhoon "Atang" | Philippine Ship Spotters Society". psssonline.wordpress.com. สืบค้นเมื่อ 2016-10-23.
  4. Historical Information
  5. 5.0 5.1 Morford, Dean R.; Lavin, James K. (January 1, 1995). "1978 Annual Typhoon Report" (PDF). สืบค้นเมื่อ October 23, 2016.
  6. 6.0 6.1 "Typhoon Irma leaves 3,000 homeless". The Canberra Times. September 18, 1978. สืบค้นเมื่อ September 22, 2016 – โดยทาง Trove.
  7. "Typhoon brushes Japan; 6 die (September 16, 1978)". สืบค้นเมื่อ 2016-10-23.
  8. "59 flood deaths". The Canberra Times. October 13, 1978. สืบค้นเมื่อ October 23, 2016 – โดยทาง Trove.