ข้ามไปเนื้อหา

รี ชุน-ฮี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รี ชุน-ฮี
รี ชุน-ฮี
เกิด (1943-07-08) 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 (83 ปี)
ทงช็อน จังหวัดคังว็อน เกาหลีของญี่ปุ่น
พลเมืองเกาหลีเหนือ
ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยการละครเวทีและภาพยนตร์เปียงยาง
ปีปฏิบัติงาน1971–
นายจ้างโทรทัศน์กลางเกาหลี
มีชื่อเสียงจากผู้ประกาศข่าวของช่องเคซีทีวี
ชื่อเกาหลี
โชซ็อนกึล
리춘히
ฮันจา
อาร์อาร์Ri Chun(-)hui
เอ็มอาร์Ri Ch'unhŭi

รี ชุน-ฮี (เกาหลี: 리춘히, อักษรโรมัน: Ri Chun-hee, Ri Chun Hee และ Ri Chun Hui,[1] ออกเสียง: [ɾi tsʰun çi]; เกิด 8 กรกฎาคม 1943) เป็นผู้ประกาศข่าวชาวเกาหลีเหนือของช่องโทรทัศน์กลางเกาหลี (เคซีทีวี) เธอเป็นที่รู้จักจากวิธีการอ่านข่าวของเธอที่เต็มไปด้วยอารมณ์และเผ็ดร้อน เคยมีการบรรยายลักษณะการอ่านข่าวของเธอไว้ว่า "ใส่อารมณ์", "คุกคามกลาย ๆ" และ "เกรี้ยวกราด"[2]

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

[แก้]

รีเกิดเมื่อปี 1943 ในครอบครัวยากจนในทงช็อน จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ปกครองญี่ปุ่น รีจบการศึกษาด้านศิลปะการแสดงจากมหาวิทยาลัยการละครเวทีและภาพยนตร์เปียงยาง และได้รับการว่าจ้างเป็นผู้ประกาศข่าวให้แก่เคซีทีวี[3][4]

อาชีพการงาน

[แก้]

รีเริ่มทำงานออกโทรทัศน์ในปี 1971[4][5] และกลายมาเป็นผู้ประกาศข่าวหลักของช่องเคซีทีวี และปรากฏตัวทางโทรทัศน์อยู่เรื่อย ๆ นับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา[2] เธอมีอาชีพการงานที่เคซีทีวียาวนานมากกว่าคนส่วนใหญ่ที่มักถูกปลดจากตำแหน่งระหว่างทำงาน แต่รีไม่เคยโดนอะไรเลยตลอดการทำงานของเธอ[2] เธอประกาศเกษียณอายุจากงานอ่านช่าวในเดือนมกราคม 2012 และระบุกับสื่อของจีนว่าเธอจะหันไปทำงานเบื้องหลังและช่วยฝึกผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ ๆ แทน[6] เดลีเทลิกราฟ ของอังกฤษเคยระบุว่าเธอ "ได้รับความไว้วางใจให้ประกาศช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์เกาหลีเหนือ"[7] บ็อบ วุดเวิร์ด นักข่าวชาวอเมริกัน เปรียบเทียบเธอเป็นวอลเตอร์ ครองไคต์ แห่งเกาหลีเหนือ ในหนังสือเรื่อง เฟียร์: ทรัมป์อินเดอะไวต์เฮาส์ ของเขาซึ่งตีพิมพ์ในปี 2018[8]

รีออกจากการเกษียณงานของเธอเป็นครั้งคราวเพื่อประกาศข่าวสำคัญของเกาหลีเหนือ เธอเคยประกาศข่าวเรื่องการทดสอบระเบิดไฮโดรเจนของเกาหลีเหนือในเดือนมกราคม 2016[9] การโจมตีด้วยขีปนาวุธในเดือนกุมภาพันธ์ 2016[10] การทดสอบระเบิดนิวเคลียร์เดือนกันยายน 2016[11] เดือนกันยายน 2017[12] และการทดลองขีปนาวุธในเดือนพฤศจิกายน 2017[13] ไปจนถึงการประกาศการพักการทดลองขีปนาวุธนิวเคลียร์และขีปนาวุธข้ามทวีปในปี 2018[14] และการพบกันของคิม จ็อง-อึน กับดอนัลด์ ทรัมป์ ในเดือนมิถุนายน 2018[15] เมื่อ 15 เมษายน 2018 รีเป็นคนแรกที่ได้อ่านรายงานชื่อของรี ซ็อล-จู ภรรยาคิม จ็อง-อึน ว่าเป็น "สตรีหมายเลขหนึ่ง" เป็นครั้งแรก[16][17]

ในปี 2022 คิม จ็อง-อึน ได้มอบบ้านพักหรูหราให้แก่รีและครอบครัว รวมถึงแก่บุคคลระดับบนคนอื่น ๆ ของเกาหลีเหนือ ในเปียงยาง[18]

รูปแบบ

[แก้]

ขณะรีประกาศข่าวทางการว่าด้วยการเสียชีวิตของคิม อิล-ซุง ในปี 1994 รีร้องไห้ระหว่างการออกอากาศ เมื่อเธอประกาศข่าวทางการว่าด้วยการเสียชีวิตของคิม จ็อง-อิล ในปี 2011 เธอก็กลั้นน้ำตาไว้ขณะออกอากาศเช่นกัน[19] รีมักแต่งกายออกอากาศในชุดสูทแบบตะวันตกหรือในชุดโชซ็อน-อดแบบเกาหลี[11] เธอได้รับชื่อเล่นว่า "นางชมพู" ("Pink Lady") และ "ผู้ประกาศข่าวเกาหลีเหนือคนนั้น" ("North Korean News Lady")[20]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Makino, Yoshihiro (16 ธันวาคม 2011). "North Korea's 'People's broadcaster' missing". Asia & Japan Watch. Asahi Shimbun. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 พฤษภาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 Madden, Michael (2010). Bermudez, Joseph S., Jr. (บ.ก.). "Ri Chun Hui" (PDF). KPA Journal. 1 (10): 4–5. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มกราคม 2011.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: multiple names: editors list (ลิงก์)
  3. ↑ Werman, Marco; Strother, Jason (8 ธันวาคม 2009). "The voice of North Korea". The World. Public Radio International. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 "북성명 때마다 '전투적인 그녀'". The Chosun Ilbo (ภาษาเกาหลี). Seoul. 16 เมษายน 2008. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Herskovitz, Jon; Kim, Christine; Popeski, Ron (18 พฤศจิกายน 2009). "The face that launched a thousand North Korean tirades". Reuters. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Archived copy". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-11-07. สืบค้นเมื่อ 2017-11-01.{{cite news}}: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)
  7. ↑ Smith, Nicola; Riley-Smith, Ben (11 มิถุนายน 2018). "North Koreans finally told about Kim Jong-un's Singapore summit with Trump". The Telegraph.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Woodward, Bob (2018). Fear: Trump in the White House. Simon & Schuster. น. 91. ISBN 978-1-5011-7553-4. on September 9, 2016, ... North Korea had detonated a nuclear weapon ... Seismic monitors had instantly revealed that the vibrations recorded were not caused by an earthquake. ... Dispelling any doubt, North Korea's 73-year-old female version of Walter Cronkite, Ri Chun-hee, appeared on state-controlled television to announce the test.
  9. ↑ "Famed N. Korean newscaster comes out of retirement to anchor story on purported H-bomb detonation". Women in the World in Association with The New York Times - WITW. 6 มกราคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 6 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Demetriou, Danielle (7 กุมภาพันธ์ 2016). "North Korea launches missile in defiance of UN sanctions". Telegraph.co.uk. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. 1 2 "What we know about Ri Chun-hee, the most famous woman in North Korea". BBC Newsbeat. 9 กันยายน 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กันยายน 2016. สืบค้นเมื่อ 9 กันยายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Ji, Dagyum; Hotham, Oliver (3 กันยายน 2017). "North Korea announces successful test of hydrogen bomb". NK News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 3 กันยายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "North Korea says new missile puts all of US in striking range". BBC News. 29 พฤศจิกายน 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "North Korea 'suspends' missile and nuclear tests". www.msn.com. สืบค้นเมื่อ 2018-04-21.
  15. ↑ Smith, Nicola; Riley-Smith, Ben (11 มิถุนายน 2018). "North Koreans finally told about Kim Jong-un's Singapore summit with Trump". The Telegraph.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Kim Jong-un elevates wife to position of North Korea's first lady". The Guardian. Seoul. Agence France-Presse. 2018-04-19. สืบค้นเมื่อ 2018-04-19.
  17. ↑ "Ri Sol Ju Attends Chinese Ballet Performance | North Korea Leadership Watch". www.nkleadershipwatch.org. สืบค้นเมื่อ 2018-07-27.
  18. ↑ "Kim gives North Korea's most famous newscaster a luxury home". AP NEWS (ภาษาอังกฤษ). 14 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Harris, Elizabeth A.; Mackey, Robert (19 ธันวาคม 2011). "The Lede: On North Korean State Television, News of the Leader's Death and Floods of Tears". The New York Times. ISSN 0362-4331. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กันยายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Perper, Rosie. "North Korean state media's most famous announcer is a 74-year-old grandmother who Trump said should be on US cable news". Business Insider (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-04-14.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]