รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐเม็กซิโก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

นี่คือรายนามประมุขแห่งรัฐเม็กซิโกตั้งแต่การสถาปนาจักรวรรดิเม็กซิโกเมื่อปี ค.ศ. 1822 ถึงสหรัฐเม็กซิโกในปัจจุบัน

เนื้อหา

จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (1821–1823)[แก้]

ดูบทความหลักที่: จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1

คณะผู้สำเร็จราชการชุดที่ 1[แก้]

หลังสิ้นสุดสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก, คณะรัฐบาลชั่วคราวประกอบไปด้วยสมาชิก 34 คน ได้ลงนามใน คำประกาศอิสรภาพแห่งจักรวรรดิเม็กซิโก และสถาปนาคณะผู้สำเร็จราชการขึ้นมา 6 คน

ผู้สำเร็จราชการ[1] เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง หมายเหตุ
Iturbide, Miranda, 1860.png อากุสติน เดอ อิตูร์บิเต 28 กันยายน 1821 11 เมษายน 1822
JuanODonoju.jpg ควน โอโดโนคู 28 กันยายน 1821 8 ตุลาคม 1821 Died in office.
Antonio Pérez Martínez y Robles.jpg อันโตนิโอ เปเรซ มาร์ติเนซ 8 ตุลาคม 1821 11 เมษายน 1822
Manuel de la Bárcena.jpg มานูเอล เดอ ลา บาร์เซนา 28 กันยายน 1821 11 เมษายน 1822
José Isidro Yañez.jpg โคเซ อิสิโดร ยาแยส 28 กันยายน 1821 11 เมษายน 1822
No image.svg มานูเอล เวลาเควซ เดอ เลออน 28 กันยายน 1821 11 เมษายน 1822

คณะผู้สำเร็จราชการชุดที่ 2[แก้]

ผู้สำเร็จราชการ[1] เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง หมายเหตุ
Iturbide, Miranda, 1860.png อากุสติน เดอ อิตูร์บิเต 11 เมษายน 1822 18 พฤษภาคม 1822
José Isidro Yañez.jpg โคเซ อิสิโดร ยาแยส 11 เมษายน 1822 18 พฤษภาคม 1822
No image.svg มิเกล วาเลนติน 11 เมษายน 1822 18 พฤษภาคม 1822
Manuel de Heras Soto.jpg มานูเอล เดอ เฮราซ 11 เมษายน 1822 18 พฤษภาคม 1822
Nicolas Bravo.jpg นิโคลาส บราโว 11 เมษายน 1822 18 พฤษภาคม 1822

จักรพรรดิอากุสตินที่ 1[แก้]

จักรพรรดิ พระราชลัญจกร เริ่มรัชกาล สิ้นรัชกาล ราชวงศ์ จักรพรรดินี
Iturbide Emperador by Josephus Arias Huerta.jpg อากุสตินที่ 1
(1783–1824)
Escudo de Armas de S.M.I. Agustín.svg 19 พฤษภาคม 1822 19 มีนาคม 1823 อิตูร์บิเต Emperatriz Ana Maria Huarte de Iturbide.png อานา มารีอา
(1786–1861)

รัฐบาลชั่วคราว (1823–1824)[แก้]

ดูบทความหลักที่: Provisional Government of Mexico (1823–24)

รัฐบาลชั่วคราว (1823–1824) เป็นองค์กรที่ใช้ อำนาจบริหาร ในรัฐบาลของเม็กซิโก หลังการสิ้นสุดจักรวรรดิเม็กซิโก ใน จักรพรรดิอากุสติน, ในค.ศ. 1823.[2]องค์กรมีหน้าที่ในการจัดการปูทางไปยังการจัดตั้งสหพันธรัฐ และยังคงดำรงอยู่ตั้งแต่ 1 เมษายน 1823 ถึง 10 ตุลาคม 1824[3]

Head of State[4][5][6] Took office Left office Notes
Nicolas Bravo.jpg นิโคลาส บราโว 31 มีนาคม 1823 10 ตุลาคม 1824
Guadalupe Victoria Cruces y Campa.png กวาเดอลูป วิกตอเรีย 31 มีนาคม 1823 10 ตุลาคม 1824
Pedro Celestino Negrete.jpg เปโดร เซเลสติโน เนแกรต 31 มีนาคม 1823 10 ตุลาคม 1824
Jose mariano michelena.jpg มาเรียโน มิเชเลนา 1 เมษายน 1823 10 ตุลาคม 1824 Substitute Member
Miguel dominguez.jpg มิเกล โดมินิเกซ 1 เมษายน 1823 10 ตุลาคม 1824 Substitute Member
Vicente Guerrero (1865).png วีเซนเต้ เกอเรโร 1 เมษายน 1823 10 ตุลาคม 1824 Substitute Member

สหพันธรัฐที่ 1 (1824–1835)[แก้]

ดูบทความหลักที่: สาธารณรัฐเม็กซิโกที่ 1

ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง รองประธานาธิบดี หมายเหตุ
1 Guadalupe Victoria - 02.jpg กวาเดอลูป วิกตอเรีย
(1786–1843)
10 ตุลาคม 1824 31 มีนาคม 1829 อิสระ นิโคลาส บราโว ประธานาธิบดีเม็กซิโกคนแรกที่มาจากการเลือกตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญและเป็นประธานาธิบดีคนเดียวในรอบ 30 ปีที่ดำรงตำแหน่งครบวาระในรอบ 30 ปีนับแต่การประกาศเอกราชของเม็กซิโก[7]
2 Vicente Ramón Guerrero Saldaña.png วีเซนเต้ เกอเรโร
(1782–1831)
1 เมษายน 1829 17 ธันวาคม 1829 เสรีนิยม อะนาสตาซิโอ บุสตามานเต เขาได้รับการแต่งตั้งจากสภาคองเกรสหลังจากการลาออกของประธานาธิบดี ผู้มาจากการเลือกตั้งมานูเอล โกเมซ เปดราซา.[8][9]
3 Jose Maria Bocanegra.PNG โคเซ มาเรีย โบกาเนกรา
(1787–1862)
17 ธันวาคม 1829 23 ธันวาคม 1829 Popular York Rite Party
(part of the Liberal Party)
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภาเป็นช่วงสั้น ๆ หลังเกอร์เรโรลาออกจากตำแหน่งเพื่อสู้รบกับ กบฏซึ่งนำโดยรองประธานาธิบดี[10][11]
Pedro Velez.PNG เปโดร เวเลซ
(1787–1848)
23 ธันวาคม 1829 31 ธันวาคม 1829 เสรีนิยม ในฐานะประธานศาลสูงสุด เขาได้รับการแต่งตั้งจากรัฐสภา ในฐานะหัวหน้าฝ่ายบริหารระดับสูงร่วมกับลูกัส อาลามานและลูอิส กินตานาร์[12]
4 Anastasio Bustamante Oleo (480x600).png อะนาสตาซิโอ บุสตามานเต
(1780–1853)
1 มกราคม 1830 13 สิงหาคม1832 อนุรักษ์นิยม รองประธานาธิบดี เขาขึ้นสู่ตำแหน่งหลังรัฐประหารเกอเรโรสำเร็จ[13]
5 Melchor Muzquiz.png เมลชอร์ มุสกวิซ
(1790–1844)
14 สิงหาคม1832 24 ธันวาคม1832 Popular York Rite Party
(part of the Liberal Party)
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภาเป็นช่วงสั้น ๆ หลังบุสตามานเตลาออกเพื่อสู้รบกับกบฎนำโดยซานตาอันนา[14][15][16]
6 Manuel Gómez Pedraza.png มานูเอล โกเมซ เปดราซา
(1789–1851)
24 ธันวาคม1832 31 มีนาคม 1833 Federalist York Rite Party
(part of the Liberal Party)
He assumed the presidency to conclude the term he would have begun in 1829, had he not resigned prior to inauguration, as the winner of the elections of 1828.[17][18]
7 Valentín Gómez Farías.png วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
(1781–1858)
1 เมษายน 1833 16 พฤษภาคม 1833 เสรีนิยม ในฐานะรองประธานาธิบดี เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีแทนที่ซานตาอันนาพร้อมกับผู้ได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1833
[19][20][21]
8 Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
16 พฤษภาคม 1833 3 มิถุนายน 1833 เสรีนิยม วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญ เขาสลับตำแหน่งประธานาธิบดีกับรองประธานาธิบดีฟาเรียสกว่า 4 ครั้งจนกระทั่งวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1834
[20][22][23][24]
Valentín Gómez Farías.png วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
(1781–1858)
3 มิถุนายน 1833 18 มิถุนายน 1833 เสรีนิยม
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
18 มิถุนายน 1833 5 กรกฎาคม 1833 เสรีนิยม วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
Valentín Gómez Farías.png วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
(1781–1858)
5 กรกฎาคม 1833 27ตุลาคม 1833 เสรีนิยม
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
27ตุลาคม 1833 15 ธันวาคม 1833 เสรีนิยม วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
Valentín Gómez Farías.png วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
(1781–1858)
16 ธันวาคม 1833 24 เมษายน1834 เสรีนิยม เขาสนับสนุนการปฏิรูปเสรีนิยมทำให้ฝ่ายอนุรักษ์นิยมและคริสตจักรไม่พอใจ ซานตาอันนากลับมาอีกครั้งและเขาได้ลี้ภัยทางการเมืองไป[21][25]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
24 เมษายน 1834 27 มกราคม 1835 เสรีนิยม เขายกเลิกการปฏิรูปเสรีนิยม ในวันที่ 27 มกราคม ยกเลิกสภาร่างรัฐธรรมนูญที่ 6 โกเมส ฟาเรียสเป็นรองประธานาธิบดี[21][25][26]
9 Miguel Barragan Oleo (480x600).png มิเกล บารากัน
(1789–1836)
28 มกราคม 1835 27 กุมภาพันธ์ 1836 เสรีนิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีจากรัฐสภา เมื่อซานตาอันนาลาออกไปปราบกบฏซาคาเตคัส วันที่ 23 ตุลาคมรัฐสภาได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ ซึ่งทำให้ รัฐธรรมนูญ 1824 และระบบสหพันธรัฐสิ้นสภาพ เขาทำหน้าที่ทั้งสองอย่างในฐานะประธานาธิบดีคนสุดท้ายของสหพันธ์สาธารณรัฐที่ 1และสาธารณรัฐกลางคนแรก [27][28][29]

สาธารณรัฐกลาง (1835–1846)[แก้]

ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
9 Miguel Barragan Oleo (480x600).png มิเกล บาร์รากัน
(1789–1836)
28 มกราคม 1835 27 กุมภาพันธ์ 1836 เสรีนิยม เขาออกจากตำแหน่งเนื่องจากป่วยหนัก และถึงแก่อสัญกรรมใน 2 วันต่อมา [30]
10 Jose Justo Corro.PNG โฆเซ ฆุสโต กอร์โร
(1794–1864)
27 กุมภาพันธ์ 1836 19 เมษายน 1837 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยสภาคองเกรสเพื่อให้ครบวาระประธานาธิบดี ในสมัยของเขาได้ออกกฎหมายทั้ง 7และสเปนได้รับรอง เอกราชของเม็กซิโก[31][32][33]
Anastasio Bustamante Oleo (480x600).png อะนาสตาซิโอ บุสตามานเต
(1780–1853)
19 เมษายน 1837 18 มีนาคม 1839 อนุรักษ์นิยม เขาขึ้นดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีผู้ได้รับเลือกโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญเขาได้รับการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1837 เป็นระยะเวลาแปดปี

[34]

Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
18 มีนาคม 1839 10 กรกฎาคม 1839 เสรีนิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีเฉพาะกาลโดยฝ่ายอนุรักษ์นิยมจัดเมื่อบุสตามานเตลาออกไปปราบกบฏสหพันธรัฐ [35][36]
11 Presidente Nicolas Bravo.PNG นิโกลา บราโว
(1786–1854)
11 กรกฎาคม 1839 19 กรกฎาคม 1839 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีแทนหลังซานตาอันนาพ้นจากตำแหน่ง[37][38][39]
Anastasio Bustamante Oleo (480x600).png อะนาสตาซิโอ บุสตามานเต
(1780–1853)
19 กรกฎาคม 1839 22 กันยายน 1841 อนุรักษ์นิยม เขากลับมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้ง[37][40]
12 Francisco Javier Echeverria.PNG ฟรานซิสโก ฆาเวียร์ เอเชเวียรา
(1797–1852)
22 กันยายน 1841 10 ตุลาคม 1841 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีเฉพาะกาลเมื่อบุสตามานเตลาออกไปปราบกบฏนำโดย มาเรียโน ปาเรเดส อี อาร์ริลลากา, ซานตาอันนา, และ กาเบรียล วาเลนเซีย.เขาลาออกหลังกบฏได้รับชัยชนะ[41][42][43]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
10 ตุลาคม 1841 26 ตุลาคม 1842 เสรีนิยม He was appointed provisional president by a Junta de Representantes de los Departamentos (Board of Representatives of the Departments).[44][45][46]
Presidente Nicolas Bravo.PNG นิโกลาส บราโว
(1786–1854)
26 ตุลาคม 1842 4 มีนาคม 1843 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีแทนหลังซานตาอันนาพ้นจากตำแหน่ง[39][46]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
4 มีนาคม 1843 4 ตุลาคม 1843 เสรีนิยม เขากลับมาเป็นประธานาธิบดีในฐานะประธานาธิบดีชั่วคราว[47]
13 Valentin Canalizo Oleo (480x600).png วาเลนติน กานาลิโซ
(1794–1850)
4 ตุลาคม 1843 4 มิถุนายน 1844 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีแทนหลังซานตาอันนาพ้นจากตำแหน่ง[39][48]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
4 มิถุนายน 1844 12 กันยายน 1844 เสรีนิยม เขากลับมาเป็นประธานาธิบดีอีกครั้งหลังได้รับการเลือกตั้งในวิถีทางรัฐธรรมนูญโดยรัฐสภาในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1844.[49][50]
14 Jose Joaquin de Herrera Oleo (480x600).png โฆเซ โฆอาแกง เดอ เอเรรา
(1792–1854)
12 กันยายน 1844 21 กันยายน 1844 เสรีนิยม เขาได้รับเลือกจากรัฐสภาเพื่อแทนที่กานาลิโซ[50][51]
Valentin Canalizo Oleo (480x600).png วาเลนติน กานาลิโซ
(1794–1850)
21 กันยายน 1844 6 ธันวาคม 1844 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราว[52]
Jose Joaquin de Herrera Oleo (480x600).png โฆเซ โฆอาแกง เดอ เอเรรา
(1792–1854)
6 ธันวาคม 1844 30 ธันวาคม 1845 เสรีนิยม He was appointed interim, and after, constitutional president by Senateafter Canalizo was arrested for trying to dissolve the Congress.[51][53][54]
15 Mariano Paredes y Arrillaga (480x600).png มารีอาโน เปเรดส์
(1797–1849)
31 ธันวาคม 1845 28 กรกฎาคม 1846 อนุรักษ์นิยม เขามาจากการรัฐประหารเพื่อยึดอำนาจเอเรรา วันที่ 12 มิถุนายน เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราว [55][56]
รองประธานาธิบดี[56]นิโกลาส บราโว
Presidente Nicolas Bravo.PNG นิโกลาส บราโว
(1786–1854)
28 กรกฎาคม 1846 4 สิงหาคม 1846 อนุรักษ์นิยม เขาขึ้นสู่ตำแหน่งเมื่อเปเรดส์ลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีเพื่อสู้รบกับอเมริกา สหรัฐอเมริกา ในสงครามเม็กซิโก–อเมริกา แต่ถูกปลดโดยกบฏสหพันธรัฐนำโดย โฆเซ มาเรียโน ซาลาส และ วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส[57][58][59]
16 Jose Mariano Salas Oleo (480x600).png โฆเซ มาเรียโน ซาลาส
(1797–1867)
5 สิงหาคม 1846 23 ธันวาคม 1846 อนุรักษ์นิยม He assumed office as provisional president after the triumph of the federalist rebellion (Plan de la Ciudadela).He put in force the Constitution of 1824 on August 22.[60][61][62]He served both as last president of the Centralist Republic and first of the Second Federal Republic.

สหพันธรัฐที่ 2 (1846–1863)[แก้]

ดูบทความหลักที่: สหพันธรัฐเม็กซิโกที่ 2
ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
16 Jose Mariano Salas Oleo (480x600).png โฆเซ มาเรียโน ซาลาส
(1797–1867)
6 สิงหาคม 1846 23 ธันวาคม 1846 อนุรักษ์นิยม หลังฟื้นฟูสหพันธรัฐ เขาจัดการเลือกตั้ง ได้ซานตาอันนาเป็นผู้ชนะและได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภาและได้ฟาเรียสเป็นรองประธานาธิบดี[63][64]
Valentín Gómez Farías.png วาเลนติน โกเมส ฟาเรียส
(1781–1858)
23 ธันวาคม 1846 21 มีนาคม 1847 เสรีนิยม รองประธานาธิบดี ปฏิบัติราชการแทนซานตาอันนาซึ่งปฏิบัติราชการสงครามในสงครามเม็กซิโก-อเมริกา[65]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
21 มีนาคม 1847 2 เมษายน 1847 เสรีนิยม He took office as elected interim president.[66]
Vice PresidentValentín Gómez Farías
17 Pedro M. Anaya.PNG เปโดร มารีอา เดอ อนายา
(1795–1854)
2 เมษายน 1847 20 พฤษภาคม 1847 เสรีนิยม ซานตาอันนาลาออกไปสู้รบในสงครามเม็กซิโก–อเมริกา รัฐสภายกเลิกตำแหน่งรองประธานาธิบดี เขาจึงได้เป็นประธานาธิบดีแทน[67][68][69]
Oleo Antonio Lopez de Santa Anna.PNG อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
20 พฤษภาคม 1847 15 กันยายน 1847 เสรีนิยม เขากลับมาดำรงตำแหน่งหลังเดอ อานายา ลาออกไปสู้รบในสงครามเม็กซิโก–อเมริกา[70][71]
18 Manuel de la Peña y Peña.PNG มานูเอล เดอ ลา เปญา อี เปญา
(1789–1850)
15 กันยายน 1847 13 พฤศจิกายน 1847 เสรีนิยม ในฐานะประธานศาลสูง เขาเป็นประธานาธิบดีหลังซานตาอันนาลาออก.[72][73]
Pedro M. Anaya.PNG เปโดร มารีอา เดอ อนายา
(1795–1854)
13 พฤศจิกายน 1847 8 มกราคม 1848 เสรีนิยม รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่อเดอ ลา เปญา อี เปญา พ้นจากตำแหน่งเพื่อไปเจรจาสันติภาพกับสหรัฐอเมริกา
Manuel de la Peña y Peña.PNG มานูเอล เดอ ลา เปญา อี เปญา
(1789–1850)
8 มกราคม 1848 3 มิถุนายน 1848 เสรีนิยม เขากลับมาดำรงตำแหน่งในฐานะรักษาการประธานาธิบดีเมื่อ เดอ อานายา ลาออกหลังปฏิเสธที่จะยกดินแดนให้สหรัฐอเมริกา[74] เขาได้ลงนามในสนธิสัญญากวาเดอลูป อิดาลโก
Jose Joaquin de Herrera Oleo (480x600).png โฆเซ โฆอาแกง เดอ

เอเรรา
(1792–1854)

3 มิถุนายน 1848 15 มกราคม 1851 เสรีนิยม He was the second president to finish his term and peacefully turned over the presidency to the winner of the Federal Elections of 1850, General Mariano Arista.[75]
19 Mariano Arista Oleo (480x600).png มารีอาโน อาริสตา
(1802–1855)
15 มกราคม 1851 5 มกราคม 1853 เสรีนิยม He resigned on January 5, 1853 when Congress refused to give him extraordinary powers to fight the rebellion of Plan del Hospicio, the goal of which was to bring to Santa Anna once again to the presidency.[76]
20 Juan Bautista Ceballos Oleo (480x600).png ฆวน โบติสตา เซบาลโยส
(1811–1859)
5 มกราคม 1853 7 กุมภาพันธ์ 1853 เสรีนิยม As president of the Supreme Court, he was proposed by President Arista as his successor and confirmed the same day as interim president by Congress.[77]
21 Manuel María Lombardini.PNG มานูเอล มารีอา ลอมบาร์ดินี
(1802–1853)
7 กุมภาพันธ์ 1853 20 เมษายน 1853 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยสภาคองเกรสเมื่องเซบาลโยสลาออกเนื่องจากกบฏที่ ปลาน เดล ออสปิซิโอ[78]
Antonio Lopez de Santa Anna 1850 (480x600).png อันโตนิโอ โลเปซ เดอ ซานตา อันนา
(1794–1876)
20 เมษายน 1853 9 สิงหาคม 1855 เสรีนิยม He swore as President but ruled as dictator.He called himself "Su Alteza Serenisima" (Serene Highness).[79][80]From this period, the only lasting thing is the Mexican National Anthem.[81][82]
22 Martín Carrera.PNG มาร์ติน การ์เรรา
(1806–1871)
9 สิงหาคม 1855 12 กันยายน 1855 อนุรักษ์นิยม He was appointed interim president after the triumph of the Plan of Ayutlabut he took office until August 15.[82][83]
23 Rómulo Díaz de la Vega.PNG โรมูโล ดิแอซ เดอ ลา เวกา
(1800–1877)
12 กันยายน 1855 4 ตุลาคม 1855 อนุรักษ์นิยม เขาอยู่ในฐานะประธานาธิบดี โดยพฤตินัย

หลังการ์เรราลาออก[84][85]

24 Juan Alvarez.PNG ฆวน อัลวาเรส
(1790–1867)
4 ตุลาคม 1855 11 ธันวาคม 1855 เสรีนิยม He was appointed interim president by a council integrated with one representative of each state after the triumph of the Revolution of Ayutla.[86][87]
25 Ignacio Comonfort.PNG อิกนาซิโอ โกมงฟอร์ต
(1812–1863)
11 ธันวาคม 1855 17 ธันวาคม 1857 เสรีนิยม อัลวาเรสแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีก่อนจะลาออกเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวันที่ 1 ธันวาคม 1857[88][89]
26 Benito Juarez Oleo (480x600).png เบนิโต ยัวเรซ
(1806–1872)
18 ธันวาคม 1857 18 กรกฎาคม 1872 เสรีนิยม ในฐานะประธานศาสสูง, เขาได้เป็นประธานาธิบดีชั่วคราวหลังรัฐประหารโกมงฟอร์ตเพื่อยกเลิกรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1857 โกมงฟอร์ตจับกุมและปล่อยตัวเขาในภายหลัง เจาจัดตั้งรัฐบาลและรัฐธรรมนูญเสรีนิยมในวันที่ 18 มกราคม 1858.มีการต่อสู้ระหว่างฝ่ายเสรีนิยมกับอนุรักษ์นิยมเป็นที่รู้จักกันในชื่อสงครามปฏิรูป.[90]

ประธานาธิบดีที่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมยอมรับในระหว่างสงครามปฏิรูป[แก้]

ดูบทความหลักที่: สงครามปฏิรูป
ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
Ignacio Comonfort.PNG อิกนาซิโอ โกมงฟอร์ต
(1812–1863)
17 ธันวาคม 1857 21 มกราคม 1858 เสรีนิยม After the declaration of Plan of Tacubaya, Congress declared that he was not longer president but he was recognized by conservatives as president with absolute powers.[91][92]
Félix María Zuloaga Oleo (480x600).png เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา
(1813–1898)
21 มกราคม 1858 24 ธันวาคม 1858 อนุรักษ์นิยม After disown Comonfort, Zuloaga was appointed president by the Conservative Party.[93]
Manuel Robles Pezuela Oleo (480x600).png มานูเอล ร็อบ เปซูเอลา
(1817–1862)
24 ธันวาคม 1858 23 มกราคม 1859 อนุรักษ์นิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีของฝ่ายอนุรักษ์นิยมและสนับสนุน แผนที่นาวิดัด.[94][95]
Félix María Zuloaga Oleo (480x600).png เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา
(1813–1898)
24 มกราคม 1859 1 กุมภาพันธ์ 1859 อนุรักษ์นิยม He was restored to the presidency by counter-rebellion led by Miguel Miramón.[94][96]
Miguel Miramón Oleo (480x600).png มิเกล มิรามอน
(1831–1867)
2 กุมภาพันธ์ 1859 13 สิงหาคม 1860 อนุรักษ์นิยม He assumed the conservative presidency as substitute when Zuloaga left office.[97]
José Ignacio Pavón.PNG โฆเซ อิกนาซิโอ ปาวอน
(1791–1866)
13 สิงหาคม 1860 15 สิงหาคม 1860 อนุรักษ์นิยม ในฐานะประธานศาลสูงสุดของรัฐบาลอนุรักษ์นิยม,เขาอยู่ในตำแหน่งได้ 2 วันเมื่อมิรามอนลาออก[98]
Miguel Miramón Oleo (480x600).png มิเกล มิรามอน
(1831–1867)
15 สิงหาคม 1860 24 ธันวาคม 1860 อนุรักษ์นิยม He took office as interim president of the conservative government after he was electedby a group of "Representatives of the States" who supported the conservatives.He was defeated at the Battle of Calpulalpan, resigned the presidency and fled the country.[99]
Félix María Zuloaga Oleo (480x600).png เฟลิกซ์ มารีอา ซูโลอากา
(1813–1898)
23 พฤษภาคม 1860 28 ธันวาคม 1862 อนุรักษ์นิยม แม้ว่าจะพ่ายแพ้ ฝ่ายอนุรักษ์นิยมได้แต่งตั้ง ซูโลอากาเป็นประธานาธิบดีจนกระทั่งวันที่ 28 ธันวาคม เมื่อเขารับรองคณะผู้สำเร็จราชการซึ่งพยายามฟื้นฟูจักรวรรดิ[100]

จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 (1863–1867)[แก้]

ดูบทความหลักที่: จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2

คณะผู้สำเร็จราชการ[แก้]

On June 22, 1863, a "Superior Governing Board" was established. On July 11, the Board became the Regency of the Empire.[101][102]

ผู้สำเร็จราชการ [1] เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
Gral. Juan Nepomuceno Almonte.png ฆวน เนโปมูเคโน 11 กรกฎาคม 1863 10 เมษายน 1864 อนุรักษ์นิยม
Jose Mariano Salas Oleo (480x600).png โฆเซ มารีอาโน ซาลาส 11 กรกฎาคม 1863 10 เมษายน 1864 อนุรักษ์นิยม
Pelagio Antonio de Labastida.png เปลาชิโอ อันโตนิโอ เดอ ลาบาสติดา 11 กรกฎาคม 1863 10 เมษายน 1864 อนุรักษ์นิยม

จักรพรรดิแม็กซิมิเลียโนที่ 1[แก้]

จักรพรรดิ พระราชลัญจกร เริ่มรัชกาล สิ้นรัชกาล ราชวงศ์ จักรพรรดินี
Emperador Maximiliano I de Mexico.jpg แม็กซิมิเลียโนที่ 1
(1832–1867)
Coat of arms of Mexico (1864-1867).svg 10 เมษายน 1864 19 มิถุนายน 1867 ฮับส์บูร์ก-ลอร์เรน Emperatriz Carlota I de Mexico.png คาร์ลอตา
(1840–1927)

ฟื้นฟูสาธารณรัฐ (1867–1876)[แก้]


ประธานาธิบดี Took office Left office Political Party Notes
(26) Benito Juarez Oleo (480x600).png เบนิโต ยัวเรซ
(1806–1872)
18 ธันวาคม 1857 11 มิถุนายน 1861 เสรีนิยม สมัยแรกในฐานะประธานาธิบดีช่วง สงครามปฏิรูป.
สมัยที่ 2 มาจากการที่เขาได้รับการแต่งตั้งโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญจากรัฐสภา
สมัยที่ 3 ต่อจากสมัยที่ 2 สืบเนื่องมาจาก การรุกรานของฝรั่งเศส.
สมัยที่ 4และ5 เป็นยุคสมัยชัยชนะของสาธารณรัฐ
11 มิถุนายน 1861 30 พฤศจิกายน 1865
1 ธันวาคม 1865 7 ธันวาคม 1867
8 ธันวาคม 1867 11 ตุลาคม 1871
12 ตุลาคม 1871 18 กรกฎาคม 1872
27 Sebastian Lerdo de Tejada Oleo (480x600).png เซบาสเตียน เลอร์โด เดอ เตกาดา
(1823–1889)
18 กรกฎาคม 1872 30 พฤศจิกายน 1872 เสรีนิยม ในฐานะประธาน ศาลสูง, เขาเป็นประธานาธิบดีหลังยัวเรซถึงแก่อสัญกรรม เขาถูกโค่นอำนาจโดยการปฏิวัติที่ทุกซ์เทเปกและพ้นจากตำแหน่ง 10 วัน ก่อนจะหมดวาระ[103]
1 ธันวาคม 1872 20 พฤศจิกายน 1876
28 José María Iglesias Oleo (480x600).png โฆเซ มารีอา อิกเลซิอัส
(1823–1891)
26 ตุลาคม 1876 28 พฤศจิกายน 1876 เสรีนิยม As president of the Supreme Court, he voided, on grounds of fraud, the reelection of Lerdo de Tejada after Congress had declared this reelection valid, and then declared himself interim president. When Lerdo de Tejada went to exile on November 20, he became constitutional interim president.[104]

ปอร์ฟิริอาโต (1876–1911)[แก้]


ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
29 Porfirio Diaz en 1867.png ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ
(1830–1915)
28 พฤศจิกายน 1876 6 ธันวาคม 1876 เสรีนิยม เขากลายเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่ออิกเลซิอัสลี้ภัยออกนอกประเทศ[105]
30 Juan Nepomuceno Méndez Oleo (480x600).png ฆวน เนโปมูเคโน เมนเดซ
(1824–1894)
6 ธันวาคม 1876 17 กุมภาพันธ์ 1877 เสรีนิยม เขาได้รับการแต่งตั้งจากดิแอซให้เป็นประธานาธิบดีแทนเมื่อดิแอซลาออกไปสู้รบกับฝ่ายที่สนับสนุนเลร์โด เดอ เตฆาดา[106]
Porfirio Diaz en 1867.png ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ
(1830–1915)
17 กุมภาพันธ์ 1877 30 พฤษภาคม 1880 เสรีนิยม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีอีกครั้ง วันที่ 2 พฤษภาคม รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีโดยวิถีทางรัฐธรรมนูญ[107]
31 President Manuel Gonzalez.jpg มานูเอล กอนซาเลซ ฟลอเรซ
(1833–1893)
1 ธันวาคม 1880 30 พฤศจิกายน 1884 เสรีนิยม เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1880[108]
Porfirio diaz.jpg ปอร์ฟิริโอ ดิแอซ
(1830–1915)
1 ธันวาคม 1884 30 พฤศจิกายน 1888 ปอร์ฟิริสต์แห่งชาติ
เลือกตั้งใหม่แห่งชาติ
เขาชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐในค.ศ. 1884, 1888, 1892, 1896, 1900, 1904 และ 1910.
เขาลาออกระหว่างดำรงตำแหน่งสมัยที่ 7 หลังชัยชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก.[109]
1 ธันวาคม 1888 30 พฤศจิกายน 1892
1 ธันวาคม 1892 30 พฤศจิกายน 1896
1 ธันวาคม 1896 30 พฤศจิกายน 1900
1 ธันวาคม 1900 30 พฤศจิกายน 1904
1 ธันวาคม 1904 30 พฤศจิกายน 1910 รองประธานาธิบดี
รามอน คาร์ราล
(ถึง 1904)
1 ธันวาคม 1910 25 พฤษภาคม 1911

สมัยปฏิวัติ (1911–1928)[แก้]

ดูบทความหลักที่: การปฏิวัติเม็กซิโก
พรรคการเมือง

      ฝ่ายต่อต้านพรรคเลือกตั้งใหม่→พรรครัฐธรรมนูญก้าวหน้า
      อิสระ


ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง หมายเหตุ
32 Francisco León.jpg ฟรานซิสโก เลออน เดอ ลา บาร์รา
(1863–1939)
25 พฤษภาคม 1911 5 พฤศจิกายน 1911 ตาม"สนธิสัญญาซิวดัด ฆัวเรซ", เขาจึงเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวและประกาศให้จัดการเลือกตั้งทันที[110]
33[111] Presidente Francisco I. Madero.jpg ฟรานซิสโก อี มาเดโร
(1873–1913)
6 พฤศจิกายน 1911 19 กุมภาพันธ์ 1913 เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งเฉพาะกิจ ค.ศ. 1911
เขาถูกยึดอำนาจโดยคณะรัฐประหารที่รู้จักกันว่าเหตุการณ์สิบวันวิปโยค ซึ่งวิกตอริอาโน อูเออร์ตา, เฟลิกซ์ ดิแอซ และทูตอเมริกัน. เฮนรี แอล วิลสันมีส่วนเกี่ยวข้อง เขาถูกฆาตกรรม 2 วันหลังจากนั้นพร้อมกับรองประธานาธิบดีซัวเรซ[112][113]
รองประธานาธิบดี
โฆเซ มารีอา ปิโน ซัวเรซ
34 Pedro Lascurain.jpg เปโดร ลาสกูแรน
(1856–1952)
19 กุมภาพันธ์ 1913 ในฐานะ รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ, เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญประมาณ 45 นาที เขาแต่งตั้งวิกตอรีอาโน อูเออร์ตาในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงมหาดไทยก่อนจะลาออก[114]
35 V Huerta.jpg วิกตอรีอาโน อูเออร์ตา
(1850–1916)
19 กุมภาพันธ์ 1913 15 กรกฎาคม 1914 เขาได้รับตำแหน่งมาจากการรัฐประหารยึดอำนาจมาเดโร. เขาพ่ายแพ้กองทัพรัฐธรรมนูญนำโดยผู้ว่าการรัฐโคอาอีลา, วีนุสติอาโน คาร์รันซา.[115][116]
36 Francisco Sebastián Carvajal.jpg ฟรานซิสโก เอส คาร์วาฆาล
(1870–1932)
15 กรกฎาคม 1914 13 สิงหาคม 1914 เขาเป็นประธานาธิบดีแทนหลังอูเออร์ตาลาออก
เขาลาออกเนื่องหลังลงนามในสนธิสัญญาเตโอโยลูกาน[117]

ประธานาธิบดีที่ได้รับการยอมรับจากกการประชุมที่อากัวซัลเลนเตส[แก้]

ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง Notes
Eulalio Gutierrez sentado.png อูลาลิโอ กูติแอร์เรส
(1881–1939)
6 พฤศจิกายน 1914 16 มกราคม 1915 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราว[118]
Roque González Garza.PNG โรก กอนซาเลซ การ์ซา
(1885–1962)
16 มกราคม 1915 10 มิถุนายน 1915 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวหลังกูติแอร์เรสไปจากกรุงเม็กซิโกซิตี้[119]
Francisco Lagos Chazaro.png ฟรานซิสโก ลากอส ชาซาโร
(1878–1932)
10 มิถุนายน 1915 10 ตุลาคม 1915 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวเมื่อกอนซาเลซลาออก[120]

ฟื้นฟูประชาธิปไตย[แก้]

พรรคการเมือง



ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรคการเมือง หมายเหตุ
37 Portrait of Venustiano Carranza.jpg เวนุสติอาโน คาร์รันซา
(1859–1920)
หัวหน้าฝ่ายบริหาร
ผู้นำหมายเลข 1 แห่งกองทัพภายใต้รัฐธรรมนูญ
พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารหลังคาร์วาฆาลลาออก
เขาจัดประชุมให้มีการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งออก ธรรมนูญการปกครองแห่งสหรัฐเม็กซิโก เขาชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1917 และดำรงตำแหน่งในฐานะประธานาธิบดีโดยวิธีทางรัฐธรรมนูญในวัที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1917
เขาถูกสังหารใน กบฏที่อากัว ปริเอตา[121]
13 สิงหาคม 1914 30 เมษายน 1917
ประธานาธิบดีเม็กซิโก
1 พฤษภาคม 1917 21 พฤษภาคม 1920
38 Adolfo de la Huerta.jpg อดอลโฟ เดอ ลา อูเออร์ตา
(1881–1955)
1 มิถุนายน 1920 30 พฤศจิกายน 1920 พรรคเสรีรัฐธรรมนูญ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวโดยรัฐสภา[122]
39 Obregón Salido, Álvaro.jpg อัลวาโร โอเบรกอน
(1880–1928)
1 ธันวาคม 1920 30 พฤศจิกายน 1924 พรรคแรงงาน เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งทั่วไปในเม็กซิโก ค.ศ. 1920.[123]
40 Plutarco Elias Calles.jpg ปลูตาร์โก เอเลียส กัลเลซ
(1877–1945)
1 ธันวาคม 1924 30 พฤศจิกายน 1928 พรรคแรงงาน เขาเป็นผู้ชนะใน การเลือกตั้งทั่วไปในเม็กซิโก ค.ศ. 1924.[124]

มาซิมาโต (1928–1934)[แก้]

ดูบทความหลักที่: มาซิมาโต



ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรค หมายเหตุ
41 Emilio Portes, portrait.jpg เอมิลิโอ ปอร์เตส กิล
(1890–1978)
1 ธันวาคม 1928 4 กุมภาพันธ์ 1930 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ หลังการลอบสังหารอัลวาโร โอเบรกอน, รัฐสภาแต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งแทน[125]
42 Pascual Rubio, portrait.jpg ปาสกูอัล ออร์ติซ รูบิโอ
(1877–1963)
5 กุมภาพันธ์ 1930 4 กันยายน 1932 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ เขาเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1929
เขาลาออกหลังกัลเลซเข้าแทรกแซงรัฐบาล[126][127]
43 Abelardo.rodriguez.jpg อาเบลาร์โด แอล โรดริเกวซ
(1889–1967)
4 กันยายน 1932 30 พฤศจิกายน 1934 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ รัฐสภาแต่งตั้งเขาเป็นประธานาธิบดีแทนเพื่อให้รัฐบาลครบวาระ[128]

เม็กซิโกสมัยใหม่ (1934–ปัจจุบัน)[แก้]

ดูบทความหลักที่: เซเนนิโอ (เม็กซิโก)

หลังการปฏิรูปรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1933, ประธานาธิบดีจะมีวาระ 6 ปี และถูกตัดสิทธิ์ในการลงสมัตรเลือกตั้งครั้งต่อไป หลังการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1934 ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งครบวาระทุกคน


ประธานาธิบดี เริ่มดำรงตำแหน่ง พ้นจากตำแหน่ง พรรค การเลือกตั้ง
44 Lázaro.Cárdenas.jpg ลาซาโร การ์เดนัส
(1895–1970)
1 ธันวาคม 1934 30 พฤศจิกายน 1940 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1934
45 Manuel Avila Camacho.jpg มานูเอล อาวิลา คามาโช
(1896–1955)
1 ธันวาคม 1940 30 พฤศจิกายน 1946 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1940
46 Lic. Miguel Alemán Valdés.jpg มิเกล อาเลมาน วาลเดส
(1900–1983)
1 ธันวาคม 1946 30 พฤศจิกายน 1952 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1946
47 Adolfo Ruiz Cortines.png อดอลโฟ รูอิซ คอร์ติเนซ
(1889–1973)
1 ธันวาคม 1952 30 พฤศจิกายน 1958 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1952
48 Adolfo López Mateos (1963).jpg อดอลโฟ โลเปซ มาเตออส
(1910–1969)
1 ธันวาคม 1958 30 พฤศจิกายน 1964 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1958
49 GustavoDOrdaz.jpg กุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ
(1911–1979)
1 ธันวาคม 1964 30 พฤศจิกายน 1970 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1964
50 Luis Echeverría.jpg ลูอิส เอเชเวียรา
(born 1922)
1 ธันวาคม 1970 30 พฤศจิกายน 1976 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1970
51 Jose Lopez Portillo new.jpg โฆเซ โลเปซ ปอร์ติลโล
(1920–2004)
1 ธันวาคม 1976 30 พฤศจิกายน 1982 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1976 (ไม่มีใครโต้แย้ง)
52 De la madrid1.jpg มิเกล เด ลา มาดริด
(1934–2012)
1 ธันวาคม 1982 30 พฤศจิกายน 1988 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1982
53 Carlos Salinas.jpg คาร์ลอส ซาลินาส เด กอร์ตารี
(เกิด 1948)
1 ธันวาคม 1988 30 พฤศจิกายน 1994 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1988
54 Ernesto Zedillo Ponce de Leon World Economic Forum 2013 crop.jpg เออร์เนสโต เซดิลโล
(เกิด 1951)
1 ธันวาคม 1994 30 พฤศจิกายน 2000 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 1994
55 Vicente Fox 2.jpg วินเซนเต ฟอกซ์
(เกิด 1942)
1 ธันวาคม 2000 30 พฤศจิกายน 2006 พรรคการเมืองแห่งชาติ 2000
56 Felipe Calderon H.jpg เฟลิเป กาลเดอรอน
(เกิด 1962)
1 ธันวาคม 2006 30 พฤศจิกายน 2012 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 2006
57 Presidente Enrique Peña Nieto. Fotografía oficial.jpg เอนริเก เปญญา นิเอโต
(เกิด 1966)
1 ธันวาคม 2012 30 พฤศจิกายน 2018 พรรคปฏิวัติแห่งชาติ 2012
58 Reunión con el Presidente Electo, Andrés Manuel López Obrador 8 (cropped).jpg อันเดรส มานูเอล โลเปซ โอบราดอร์
(เกิด 1953)
1 ธันวาคม 2018 ปัจจุบัน ขบวนการฟื้นฟูแห่งชาติ 2018

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "El viajero en México: Ó sea la capital de la República, encerrada en un libro". Open Library. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  2. INEHRM Secretaría de Gobernación Archived 2014-03-25 at the Wayback Machine.
  3. "El Viajero en México (Pág. 30)" (PDF). CDigital. สืบค้นเมื่อ September 12, 2010.
  4. "Decreto. Nombramiento de los individuos que han de componer el poder ejecutivo" (in spanish). 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ August 8, 2011.
  5. "Decreto. Nombramiento de suplentes para el supremo poder ejecutivo" (in spanish). 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ August 8, 2011.
  6. "Vicente Guerrero, 1782-1831" (in spanish). Gobierno Federal. สืบค้นเมื่อ August 8, 2011.
  7. "How the First President of the United Mexican States came into office" (PDF). 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ October 3, 2010.
  8. La expulsión de los españoles de México y su destino incierto, 1821-1836 (in Spanish). pp. 74–75. สืบค้นเมื่อ October 12, 2010.
  9. "Vicente Guerrero". Federal Government Of Mexico. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  10. "Acuerdo de la Cámara de Diputados. Elección de presidente interino de la República en el Excmo. Sr. D. José María Bocanegra" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ July 8, 2011.
  11. "José María Bocanegra asume interinamente la presidencia de la República, por licencia de Vicente Guerrero" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  12. "Acuerdo del consejo de gobierno. Nombramiento de asociados al Excmo. Sr. Presidente de la Suprema Corte de Justicia, para ejercer el supremo poder ejecutivo" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  13. "Anastasio Bustamante, vicepresidente con Vicente Guerrero, asume la Presidencia de la República" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  14. "Melchor Múzquiz sustituye como presidente interino a Anastasio Bustamante" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  15. "Melchor Múzquiz" (in Spanish). Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  16. "Anastasio Bustamante" (in Spanish). Secretaria de Educación Publica en el Distrito Federal. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  17. "Manuel Gómez Pedraza" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  18. "Manuel Gómez Pedraza asume la presidencia de la República mediante los convenios de Zavaleta" (in Spanish). Memoria Politica de Mexico. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  19. "El Sr. D. Valentín Gómez Farías, al jurar como Vicepresidente" (in Spanish). Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  20. 20.0 20.1 "Santa Anna asume por primera vez la presidencia de México" (in Spanish). Imagen Política de México y del Mundo. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  21. 21.0 21.1 21.2 "Valentín Gómez Farías" (in Spanish). Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  22. "Antonio López de Santa Anna" (in Spanish). Federal Government of Mexico. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  23. "Antonio López de Santa Anna asume por primera vez la presidencia de México" (in Spanish). Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  24. "La adicción al poder. Reelección o No Reelección" (in Spanish). Internet para el profesional de la política. p. 2. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  25. 25.0 25.1 "Santa Anna asume el poder; Valentín Gómez Farías va al exilio" (in Spanish). Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  26. "Relación Cronológica de las Legislaturas de la Cámara de Diputados" (PDF) (in Spanish). Cámara de Diputados. สืบค้นเมื่อ August 9, 2011.
  27. Riva Palacio, Vicente (1940). México a través de los siglos (in spanish). Editorial Cumbre. สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  28. De La Fuente Guerrero, Sara C. (2003). Las Constituciones de México (in Spanish). México: Servigraf.
  29. "Bases constitucionales expedidas por el Congreso Constituyente" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  30. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ barragan3
  31. "José Justo Corro asume el cargo de presidente interino por la enfermedad del general Miguel Barragán" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  32. "Decreto que expide las Leyes Constitucionales de la República Mexicana". 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  33. "Tratado definitivo de paz y amistad entre México y España" (PDF). 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  34. "Anastasio Bustamante". Federal Government of Mexico. สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  35. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ SantaAnna3
  36. "López de Santa Anna y Pérez Lebrón, Antonio" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  37. 37.0 37.1 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ reeleccion3
  38. "Nicolás Bravo 1786–1854" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  39. 39.0 39.1 39.2 "Nicolás Bravo" (in Spanish). สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  40. "Anastasio Bustamante". Government of the State of Aguascalientes. สืบค้นเมื่อ August 10, 2011.
  41. "Anastasio Bustamante". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  42. "Francisco Javier Echeverría asume la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  43. "Francisco Javier Echeverría". Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  44. "Decreto de la Junta de Representantes. Se declara Presidente de la República, a D. Antonio López de Santa-Anna". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  45. "Junta de Representantes o Consejo de los Departamentos". Instituto de Investigaciones Históricas (UNAM). สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  46. 46.0 46.1 "Efemérides / Santa Anna". Secretaria de Educación Publica del D.F. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  47. "Decreto del gobierno. Sobre que volverá a ejercer el poder ejecutivo, luego que llegue a la capital, el general Santa-Anna". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  48. "Valentín Canalizo asume la presidencia de la República como sustituto de Santa Anna". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  49. "Ley. Se declara presidente constitucional de la República, á D. Antonio López de Santa-Anna". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  50. 50.0 50.1 "Efemérides / Santa Anna". Secretaria de Educación Publica del D.F. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  51. 51.0 51.1 "Valentín Canalizo es nombrado presidente interino de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  52. "Canalizo, Valentín". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  53. "Herrera asume la Presidencia tras un levantamiento popular". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  54. "Decreto del senado. Se declara presidente interino de la República, á D. José Joaquín de Herrera". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  55. "Mariano Paredes". Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  56. 56.0 56.1 "Decreto del congreso extraordinario. Se declarará presidente interino á D. Mariano Paredes y Arrillaga". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  57. "Nicolás Bravo asume la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  58. "Se concede permiso al presidente de la República, para mandar en persona las fuerzas de tierra". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  59. "Manifiesto de Mariano Salas y Valentín Gómez Farías". 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  60. "El General Mariano Salas toma posesión de la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  61. "Republica Federal" (PDF). El Viajero en México. p. 5. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  62. "Se declara vigente la Constitución de 1824". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  63. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Salas2
  64. "Se declara presidente interino de la República, á D. Antonio Lopez de Santa-Anna". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  65. "Se declara que D. Valentín Gómez Farías queda en posesion de su encargo de vicepresidente de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  66. "21 DE MARZO DE 1847". Biblioteca Digital. สืบค้นเมื่อ August 30, 2011.
  67. "Efemerides/Pedro María Anaya". Secretaria de Educacion Publica del D.F. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  68. "Desemejanzas entre el lider politico y el jefe militar" (PDF). Senate of Mexico. p. 2. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  69. "Se concede licencia al actual presidente para mandar el ejército, y se suprime la vicepresidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  70. "Pedro María de Anaya". Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  71. "Tropas mexicanas al mando de Pedro María Anaya y Manuel Rincón luchan contra las fuerzas al mando de Scott en Churubusco". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  72. "El Presidente de la República, a sus compatriotas". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  73. "Manuel de la Peña y Peña". Presidencia de la Republica. สืบค้นเมื่อ September 3, 2011.
  74. "El general Pedro María Anaya asume la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ October 6, 2011.
  75. "Herrera, José Joaquín de". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  76. "Tras reñidas elecciones, el general Mariano Arista asume pacíficamente la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  77. "Juan Bautista Ceballos asume el poder ejecutivo tras la renuncia del presidente Mariano Arista". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  78. "Lombardini asume la Presidencia". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  79. "Santa Anna". Secretaria de Educacion Publica del D.F. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  80. "López de Santa Anna y Pérez Lebrón Antonio". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 19, 2012.
  81. "Símbolos patrios de los Estados Unidos Mexicanos". Secretaría de Relaciones Exteriores. สืบค้นเมื่อ July 26, 2012.
  82. 82.0 82.1 "Al triunfo del Plan de Ayutla, Santa Anna sale de México". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ July 26, 2012.
  83. "Martín Carrera". Secretaria de Educacion Publica del Distrito Federal. สืบค้นเมื่อ July 26, 2012.
  84. "Martín Carrera". Gobierno Federal de Mexico. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  85. "El general Rómulo Díaz de la Vega asume de facto la presidencia de la República". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  86. "Juan Álvarez". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  87. "1855 Decreto del gobierno. Se nombra presidente de la República al general D. Juan Alvarez". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  88. "Ignacio Comonfort". Gobierno Federal de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  89. "Ignacio Comonfort asume la Presidencia". Memoria Política de México. สืบค้นเมื่อ August 9, 2012.
  90. "Juárez García Benito Pablo". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 29, 2013.
  91. "Es proclamado el Plan de Tacubaya, con el que los conservadores pretenden derogar la Constitución de 1857". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 29, 2013.
  92. "El Congreso declara que dejó de ser Presidente de la República don Ignacio Comonfort desde el 17 de diciembre de 1857". 500 años de México en documentos. สืบค้นเมื่อ April 29, 2013.
  93. "Tras desconocer a Comonfort, Félix María Zuloaga es nombrado presidente por el partido conservador". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  94. 94.0 94.1 "Asume la presidencia del gobierno conservador el general Manuel Robles Pezuela". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  95. "Plan de Navidad". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  96. "FÉLIX MARÍA ZULOAGA (1813–1898)". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  97. "Zuloaga nombra presidente sustituto de la República a Miguel Miramón". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  98. "José Ignacio Pavón, presidente de la Suprema Corte, se encarga durante dos días del poder ejecutivo del gobierno conservador". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  99. "Toma posesión como presidente interino de la República, Miguel Miramón. Juárez sigue siendo el presidente legal". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  100. "Felix Maria Zuloaga". Chihuahua, México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  101. "Se establece la regencia del Imperio mexicano". 500 años de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  102. "Acta de la primera reunión de la Junta Superior de Gobierno". 500 años de México. สืบค้นเมื่อ April 30, 2013.
  103. "Lerdo de Tejada Sebastián". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  104. "El Congreso declara la reelección de Lerdo de Tejada y José Ma. Iglesias se da a la rebeldía". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  105. "Porfirio Díaz asume el poder por primera vez". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  106. "El general Juan N. Méndez ocupa la presidencia en tanto Porfirio Díaz termina con los últimos reductos de las fuerzas de Iglesias y de Lerdo de Tejada". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  107. "Porfirio Díaz es nombrado presidente constitucional de la República". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  108. "El general Manuel González toma posesión como presidente constitucional". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  109. "Díaz Mori Porfirio". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  110. "León de la Barra Francisco". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  111. [http://www.lorenzomeyer.org/Articulos-Revistas/38.pdf
  112. "Francisco I. Madero asume el cargo de la Presidente de la República". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  113. "Se consuma la traición: Huerta y Wilson firman el Pacto de la Embajada". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 1, 2013.
  114. "Por sólo cuarenta y cinco minutos, Pedro Lascuráin Paredes asume el cargo de presidente interino". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  115. "Victoriano Huerta asume la presidencia y rinde la protesta de ley ante los diputados". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  116. "Victoriano Huerta, vencido por las fuerzas constitucionalistas, renuncia a la Presidencia de la República". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  117. "FRANCISCO S. CARVAJAL". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  118. "Eulalio Gutiérrez Ortiz asume la presidencia del gobierno convencionista". Memoria Politica de México. Archived from the original on November 1, 2012. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  119. "El presidente provisional, nombrado por la Convención, Eulalio Gutiérrez, huye de México con los fondos de la Tesorería. Lo sucede Roque González Garza". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  120. "Francisco Lagos Cházaro se convierte en el último presidente del gobierno de la Convención". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  121. "Carranza Garza Venustiano". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  122. "Adolfo de la Huerta asume presidencia provisional de la República". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  123. "Obregón Salido Álvaro". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  124. "Elías Calles Campuzano Plutarco". Bicentenario de México. สืบค้นเมื่อ May 2, 2013.
  125. "Portes Gil Emilio". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  126. "Pascual Ortiz Rubio sufre un atentado y resulta herido durante su toma posesión de la Presidencia de la República". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  127. "Ortíz Rubio renuncia a la Presidencia. Ejerció su mandato en el periodo del "Maximato" llamado así por el poder real ejercido por Calles". Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.
  128. "Rodríguez Abelardo L." Memoria Politica de México. สืบค้นเมื่อ May 10, 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]